SPIRITUS MUNDISupportESEN

WORK

Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon

Prodigiorum ac ostentorum Chronicon

latín1557 (Basilea; el facsímil de esa edición está ya en el corpus)

Source entries are currently shown in Spanish; English-first entries arrive with the next cataloguing pass.

Crónica latina de prodigios y portentos, impresa en Basilea en 1557 por Henrici Petri y adjudicada a Conrad Lycosthenes, el humanista que también firmó como Conrad Wolffhart «Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · pp. 44, 572». Es la obra que más pesa en el catálogo de Vallée y Aubeck: de ella salen casos de 1478, 1479, 1520 y 1528, unos con grabado acompañante «Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · pp. 153, 154, 170, 174». La fuente única advierte, sin embargo, que las xilografías de esas ediciones se reciclaban de una publicación a otra y no garantizan haber sido hechas para el libro «Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 153».

456 claims · 1 source · 1 attribution

Attribution

recorded, never asserted
DECLARED
la fuente única la cita siempre por autor y título — «Lycosthenes, Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basel, 1557)» — y el pie de la figura 8 repite la adjudicación con imprenta y página
per Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)
«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · pp. 105, 572»

The chain of the work

the processed witness, in emerald
EDITION · PROCESSED
Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557
latín · 1557 · Basilea · Henrici Petri (imprimio)

Claims

456 entries — the work's own voice, with its passage

«Quod portentorum genus non temere euenire folet, fed humano generi exhíbítum, feuerítatem tramcg Dei aduerfus fceleta,atcp magnas in mundo uícifsítudínes portendít»la doctrina del género entera, y va en la PORTADA: ese linaje de portentos no suele ocurrir por azar, sino que, mostrado al género humano, presagia la severidad de Dios contra los crímenes y grandes mudanzas en el mundo. Lectura restituida de la ſ larga y de los acentos del OCR: *…non temere evenire solet, sed humano generi exhibitum, severitatem […] Dei adversus scelera, atque magnas in mundo vicissitudines portendit*.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 11»

«ab exordio mundí ufque ad haec l noftra tempora, accíderunt»el alcance que la portada se atribuye: desde el comienzo del mundo hasta nuestros tiempos. La *l* suelta es basura de OCR.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 11»

«Partim ex probatis fidetg dignísauthoribus Girecís,atqueLatinís: partím etiam ex multorum | annorum propría obferuatíone»su declaración de fuentes, y es la parte doctrinalmente interesante: en parte de autores griegos y latinos probados y dignos de fe, en parte de observación propia de muchos años. Reclama testimonio directo junto a la autoridad libresca. Lectura restituida: *…ex probatis fideque dignis authoribus Graecis atque Latinis… ex multorum annorum propria observatione*. *Girecís* es corrupción de *Graecis*.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 11»

«Nihil dicam hoc loco de diluuío,quolonge ante propter iniquitatem totum müdum,Noah tantum cum paucis feruato; fuffocauit.»en el prefacio, Lycosthenes señala que pasa por alto el diluvio, que mucho antes anegó al mundo entero por su iniquidad salvando solo a Noé con unos pocos; con eso fija el punto desde el cual sí empieza a contar. Lectura restituida: diluvio, quo longe ante propter iniquitatem totum mundum, Noah tantum cum paucis servato, suffocavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 14»

«Terremot& enim íre díuínz fignum effe & (críptura díuína.2. Regum cap.z. manifefte exprimit,»Lycosthenes sostiene que el terremoto es señal de la ira divina y nombra la fuente que declara: la escritura, libro segundo de los Reyes, con el número de capítulo corrompido por el OCR. Lectura restituida: Terraemotum enim irae divinae signum esse et scriptura divina 2. Regum cap. … manifeste exprimit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 15»

«INoncondemnamus naturales ratíones, ac plurímüm etíam Aftrologíe tríbuimus»Lycosthenes afirma que no condena las razones naturales y que concede mucho también a la astrología; la frase continúa con un sed cuya prosecución el escaneo deja descolocada, así que la cita se corta ahí. Lectura restituida: Non condemnamus naturales rationes, ac plurimum etiam Astrologiae tribuimus. La I inicial es basura de OCR.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 15»

«INegaritamen non poteft,non míním( ítae ac maledictíonis díuíne fienum effe;cum Deus potífsímá cotugibus pijs benedíctioné promilerít.»a propósito de los partos monstruosos que los médicos explican por causas seminales, Lycosthenes objeta que no puede negarse que sean señal no pequeña de la ira y la maldición divinas, puesto que Dios prometió bendición sobre todo a los cónyuges piadosos. Lectura restituida: Negari tamen non potest, non minimum irae ac maledictionis divinae signum esse; cum Deus potissimum coniugibus piis benedictionem promiserit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 15»

«Theodofium imperatorem, ín díra tempeftate letanías índixifTe,»entre los ejemplos de la iglesia antigua con que cierra el prefacio, Lycosthenes consigna que el emperador Teodosio ordenó letanías durante una tempestad terrible. Lectura restituida: Theodosium imperatorem in dira tempestate letanias indixisse.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 16»

«Gregoríum Pontificem fub Mauritio ímperatote inftítuífIe (olennes precationes tépore peftís.»el segundo ejemplo de la misma serie: Lycosthenes consigna que el pontífice Gregorio, bajo el emperador Mauricio, instituyó preces solemnes en tiempo de peste. Lectura restituida: Gregorium Pontificem sub Mauritio imperatore instituisse solennes precationes tempore pestis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 16»

«Vbfum mihi non eft amíce Lector,te multa ín hís noftrís prodígijs inuenturii; i ) quz nó tam abfurda, dj naturalibus rationib.omníno repugnantia uídebütur,»en el prefacio al lector, Lycosthenes admite de entrada el reparo que espera: que el lector hallará en estos prodigios muchas cosas que no le parecerán tanto absurdas cuanto del todo repugnantes a las razones naturales. Lectura restituida: Dubium mihi non est, amice Lector, te multa in his nostris prodigiis inventurum, quae non tam absurda, quam naturalibus rationibus omnino repugnantia videbuntur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 18»

«Opera eníni miírabílía Dei funt magna ; acíncomprehéfibilía , ut uír 'Deílobus facile fatetur,quz fe ubique enarraturum;»la respuesta que Lycosthenes da a ese reparo, apoyada en la autoridad que él mismo nombra: las obras admirables de Dios son grandes e incomprensibles, como lo confiesa sin dificultad el varón de Dios Job. Lectura restituida: Opera enim mirabilia Dei sunt magna ac incomprehensibilia, ut vir Dei Iobus facile fatetur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 18»

«Dauid regíus Propheta non tan cum ín nono Pfalmo cantat, fed ornnes píos etíam utídem facíant,ín centefímo quínco ad hortatur, dum ínquit; Mírabíilíum Deí mementote,qua fecit prodígía ac iudicia orís eíus.»Lycosthenes adjudica a David, profeta y rey, el mandato de recordar los prodigios, y declara los dos lugares de donde lo toma, el salmo noveno y el ciento cinco. Lectura restituida del cierre: Mirabilium Dei mementote, quae fecit prodigia ac iudicia oris eius.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 18»

«Vt autem non oniníà pródígía, quae ab homínum opínionib.maegís quàm ex Dei nutu pendent,moreacfuperftitíone Romanorum magni facienda;fed contem nenda etíamiíta uera ílla prodígía, quoe díuinze íracundíze ac uíndícte, certílsima figna funt,ac qua rei euctus per tot fecula declarauit;»la distinción que ordena el libro entero, en voz de Lycosthenes: los prodigios que penden más de la opinión de los hombres que del designio de Dios no han de tenerse en mucho al modo y superstición de los romanos, sino despreciarse, mientras que los verdaderos son signos certísimos de la ira y la venganza divinas. Lectura restituida del arranque: Ut autem non omnia prodigia, quae ab hominum opinionibus magis quam ex Dei nutu pendent.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 18»

«INe auteni ín his noftrís collectaneís rei fidem aut authorítatem defideres,omnium authorum ex quorümi lucubrationibus íam dudum editís, mea collegi;»el reclamo de auctoritas: Lycosthenes sostiene que en estos apuntes suyos no ha de echarse de menos crédito ni autoridad, porque lo suyo lo reunió de las lucubraciones ya publicadas de todos los autores. Lectura restituida: Ne autem in his nostris collectaneis rei fidem aut authoritatem desideres, omnium authorum ex quorum lucubrationibus iam dudum editis, mea collegi.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 18»

«adíjcere placuít Quorum deíride uígílijs níl adíeci (ut Deus ac falua míhí confcientía ceftís eft) nifi quae meo tempore autípfe uídí, aut à fummis índubítataty fideí amicis accepi.»y el reclamo de observación propia, con juramento incluido: Lycosthenes afirma que a las vigilias de aquellos autores nada añadió, salvo lo que en su propio tiempo vio él mismo o recibió de amigos de fe indudable. Lectura restituida: Quorum deinde vigiliis nihil adieci, ut Deus ac salva mihi conscientia testis est, nisi quae meo tempore aut ipse vidi, aut a summis indubitataeque fidei amicis accepi.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 18»

«Ra tíonemreferre: díuerfitatem fupputatíonum , ab Adatio ucl coridito potius mundo, ufq ad Chriítifaluatorís oloriofani natiuítatem,cx diuerfis Chrono oráphísadijcere placuit.»Lycosthenes consigna cómo resuelve la cronología: le pareció bien añadir, tomada de diversos cronógrafos, la diversidad de cómputos desde Adán o más bien desde la fundación del mundo hasta el nacimiento de Cristo. Lectura restituida: diversitatem supputationum, ab Adamo vel condito potius mundo, usque ad Christi salvatoris gloriosam nativitatem, ex diversis Chronographis adiicere placuit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 22»

«innibus numerís fermone loquutus eft:Imó nó fimplicíterloquu tus,fed tam a(tuté etiam percótatus eít, ut de diuino mádato iàm dubítátem deceperit, Vloifes Gienefeos 3.»la primera entrada de la crónica es el engaño de la serpiente, y Lycosthenes nombra la fuente que declara, Moisés en el tercero del Génesis: no habló simplemente, sino que preguntó con tal astucia que engañó a quien ya dudaba del mandato divino. Lectura restituida del cierre: ut de divino mandato iam dubitantem deceperit, Moses Geneseos 3.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 23»

«Vnde Caín ftatim nón tantuin fratré pofiea odio habuit;fed ftructis hínc indeinfidijs,»la entrada de Caín, en voz del cronista: de ahí que Caín en seguida no solo tuvo después odio a su hermano, sino que le armó asechanzas de una parte y otra. Lectura restituida: Unde Cain statim non tantum fratrem postea odio habuit, sed structis hinc inde insidiis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 24»

«nomé Babel uocatü e(t, qa ibi confufum eft labíu uníuerfz terre. Et inde diíperfitzedificantes inomncsregiones terrz.Gen.to.»la entrada de Babel, con el locator bíblico que el propio impreso pone al final: por eso su nombre fue llamado Babel, porque allí se confundió el labio de toda la tierra, y de allí se dispersaron los que edificaban por todas las regiones de la tierra. Lectura restituida: quia ibi confusum est labium universae terrae. Et inde dispersit aedificantes in omnes regiones terrae. Gen.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 26»

«Aurelius Augu(tinuslib. I6 ; Ciuitatis. deí,cap.8.authoreft: Vnde reperíri dicuntur ín Africa»para las razas monstruosas que siguen a Babel, Lycosthenes declara su autoridad por libro y capítulo: Aurelio Agustín es autor en el libro dieciséis de la Ciudad de Dios, capítulo octavo, de donde se dice que se hallan en África. Lectura restituida: D. Aurelius Augustinus lib. 16 Civitatis Dei, cap. 8 author est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 26»

«NamarímaScytharum líigua unum, Ífpu uero oculum defignat, nos communiore nomíre Cyclopes uocamus.»la entrada de los arimaspos, donde el cronista da la etimología y la equivalencia: pues arima significa uno en lengua de los escitas y spu designa el ojo, a los que nosotros llamamos con nombre más común cíclopes. Lectura restituida: Nam arima Scytharum lingua unum, spu vero oculum designat, nos communiore nomine Cyclopes vocamus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 30»

«N AfieregioneScythia Jpopodes,humanam quídem formá; fed pedes equinos habentes,»la entrada de los hipópodos, con el lugar que el impreso les asigna: en la región asiática de Escitia, con forma humana pero con pies de caballo. Lectura restituida: In Asiae regione Scythia Ipopodes, humanam quidem formam, sed pedes equinos habentes.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 30»

«Quorum memínit & Ammianus IVlarcellinus;àiu(ticíaac mor | p'aciditateeos commendans,»otra fuente que Lycosthenes nombra para los pueblos de costumbres escíticas: de ellos hace memoria también Amiano Marcelino, encomiándolos por su justicia y sus costumbres. El apellido sale corrompido por el OCR y la palabra final no se restituye con seguridad.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 31»

«interogaffet Antoniüs, re fponditfefertur: Mortalis epo (üni, unus ex accolis eremií; quos ianoerrore delufa gentilítas, fatyrosq; & íncubos appellat.»la entrada del sátiro del desierto, en la que el cronista consigna la respuesta al interrogatorio de Antonio: soy mortal, uno de los habitantes del yermo, a los que la gentilidad, burlada por vano error, llama sátiros e íncubos. Lectura restituida del cierre: quos vano errore delusa gentilitas, satyros et incubos appellat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 33»

«Icetiam Deusomnipoteris,cim fcíret, quarum partium fis militudine tiel díiuerfitàte contexeret pulchritudinem uniz uer(i,etíam dínerfi generis monftrófaanimalía,terreftriá; ac aquatilía,non tam ad fui admirationem,quam peces cáti poenam ín mundum produxit.»la razón que Lycosthenes da para los animales monstruosos, y es la misma doctrina del prefacio aplicada a los brutos: Dios omnipotente, sabiendo con qué semejanza o diversidad de partes tejía la hermosura del universo, produjo en el mundo animales monstruosos terrestres y acuáticos no tanto para admiración de sí como para pena del pecado. Lectura restituida del cierre: non tam ad sui admirationem, quam peccati poenam in mundum produxit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 37»

«Lephanti;de quorum natura ac docilítatemíra fcribitPlini usacaltj.»la entrada de los elefantes, donde el cronista remite a la autoridad que nombra: Plinio y otros escriben cosas admirables de su naturaleza y docilidad. Lectura restituida: Elephanti, de quorum natura ac docilitate mira scribit Plinius ac alii.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 40»

«Plinius,Solinus; Albertus Ma grius, atg; ex ncoterícís Coradus Ciefnerusin anímalià hí orf.»la nómina de autoridades que Lycosthenes declara para la sección de animales, y es donde asoma su contemporaneidad: Plinio, Solino, Alberto Magno y, de entre los neotéricos, Conrado Gesner en su historia de los animales. Lectura restituida: Plinius, Solinus, Albertus Magnus, atque ex neotericis Conradus Gesnerus in animalium historia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 44»

«Eumfi quis uel baculo attíeerít, pauló poft morítür.HuricPlínius Re&ulum uocat.»la entrada del basilisco, con el nombre que el cronista adjudica a su fuente: si alguien lo toca aun con un bastón, poco después muere; a este Plinio lo llama regulo. Lectura restituida: Eum si quis vel baculo attigerit, paulo post moritur. Hunc Plinius Regulum vocat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 44»

«Pothami ín aquis morantes, qui una parte hominem, alía ticró caballum fiue equum referunt:»otra entrada de la misma sección: los que moran en las aguas, que por una parte reproducen al hombre y por otra al caballo. Lectura restituida: qui una parte hominem, alia vero caballum sive equum referunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 34»

«IN Hebridibus clakis anferís genus nafcitur, quod uulgo ex arboribus nafci creditum elt.»la entrada del ganso de los árboles: en las Hébridas nace un género de ánsar llamado clakis, que vulgarmente se ha creído que nace de los árboles. El cronista consigna la creencia atribuyéndola al vulgo. Lectura restituida: In Hebridibus clakis anseris genus nascitur, quod vulgo ex arboribus nasci creditum est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 54»

«Cofmographi,praelertím Saxo grammatícus mentione faciunt huíusarborís,ne puteseíTefigmentum àriouis fcriptoribus exco gitatumi.»y la defensa de esa entrada por antigüedad de la fuente, que es el movimiento característico del libro: los cosmógrafos, y señaladamente Saxo Gramático, hacen mención de este árbol, para que no se piense que es ficción excogitada por escritores recientes. Lectura restituida del cierre: ne putes esse figmentum a novis scriptoribus excogitatum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 55»

«His (iniilía funt, que Munfterus no(terex probatísautho ribüsanrotauit In Cofmoeraphia de Scotía,ubi ínquit,»la fuente moderna que Lycosthenes declara para el mismo tramo: cosas semejantes a estas anotó nuestro Münster, sacadas de autores probados, en su Cosmografía, en el lugar de Escocia. Lectura restituida: His similia sunt, quae Munsterus noster ex probatis authoribus annotavit in Cosmographia de Scotia, ubi inquit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 55»

«Cárdánüs de rerüm üarieiate lib.7. cap.36.»otra remisión declarada por libro y capítulo en la misma sección, esta vez a Cardano y su tratado de la variedad de las cosas. Lectura restituida: Cardanus de rerum varietate lib. 7 cap. 36.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 55»

«Scolopendra, S Colopendra, quam Graza Centípodem uertit, terre(tri fero fia. T milís, quam fi quis attteerít, excitabiturei pruritus, perinde.»la entrada de la escolopendra, con la traducción del nombre y el efecto que el cronista le adjudica: la que el griego vierte por ciempiés, semejante a la fiera terrestre, y si alguien la toca se le levanta comezón. Lectura restituida: Scolopendra, quam Graeca Centipedem vertit, terrestri ferae similis, quam si quis attigerit, excitabitur ei pruritus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 48»

«Verna pifciseft,quilinguaignea per'os exertá fcteitis nodi bus lucet, Plinio teíte.»la entrada del pez que alumbra, con el testigo que el impreso nombra al final: es un pez que con la lengua ígnea sacada por la boca luce en las noches, siendo Plinio testigo. Lectura restituida: qui lingua ignea per os exerta noctibus lucet, Plinio teste.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 48»

«Ltione diuina omnía anímalía Pharaonis, vtpote afini , ee qui, cameli,oues,boues,atg eius notzalia erauifsima pefte interíere per Aoyptum.»la serie de las plagas de Egipto, contada como prodigio: por venganza divina todos los animales de Faraón, asnos, caballos, camellos, ovejas y bueyes, perecieron de gravísima peste por Egipto. Lectura restituida del arranque: Ultione divina omnia animalia Pharaonis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 62»

«MESES extenfa manu percufsit terrze puluerem,ac facti funt 151011 cinifesín hominibus aciumentis per totam terram Keys ptí.»la plaga de los mosquitos: extendida la mano hirió el polvo de la tierra y se hicieron mosquitos en los hombres y en las bestias por toda la tierra de Egipto. El nombre de Moisés y el de Egipto salen corrompidos por el OCR.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 62»

«Verum quícquid cótra lo fis iuffum in cra(tínum efTer feruatumi, uermibus fcatere ccepit atq computriuit, Vlofes Exodi16;»el maná que se guarda contra la orden, con el locator bíblico que el propio impreso pone al cierre: cuanto contra el mandato se reservaba para el día siguiente empezaba a hervir de gusanos y se pudría, Moisés en el Éxodo 16. Lectura restituida: Verum quicquid contra Mosis iussum in crastinum esset servatum, vermibus scatere coepit atque computruit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 65»

«De prodigiis a(cenderunt ranze & operuerunt terram,fed ex íuffu Pharaonis Ante orante & deprecante Moyfe,ranz demortuz funt in domibus,»la plaga de las ranas: subieron y cubrieron la tierra, y por mandato de Faraón, orando y suplicando Moisés, murieron en las casas. Lectura restituida: ascenderunt ranae et operuerunt terram, sed ex iussu Pharaonis, orante et deprecante Moyse, ranae demortuae sunt in domibus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 62»

«INihil quog omnino uirens relictum e(t inlignis, & herbis terrz,ín cuncta /£eypto,»la plaga de la langosta, dicha por lo que deja: nada absolutamente verde quedó en los árboles ni en las hierbas de la tierra, en todo Egipto. Lectura restituida: Nihil quoque omnino virens relictum est in lignis et herbis terrae, in cuncta Aegypto.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 63»

«Alaam filius Sephor,ad maledicendum populo Dei ueriís | ens,redarguítur ab afina;quz apertís uerbis loquebatur íri huncmodum?»la entrada de Balaam: yendo a maldecir al pueblo de Dios, es reprendido por la asna, que hablaba con palabras claras de este modo. El nombre sale sin su B inicial por el OCR. Lectura restituida: Balaam filius Sephor, ad maledicendum populo Dei veniens, redarguitur ab asina.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 67»

«in (ignum rebellionis filiorum Ifrael. . 4l INumerí decímofeptimo.»el prodigio de las varas, con el locator bíblico que el impreso pone al margen: en señal de la rebelión de los hijos de Israel, Números diecisiete. Lectura restituida: in signum rebellionis filiorum Israel. Numeri decimoseptimo.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 67»

«Elias Thesbites círca torrentem Canitb;qui e(t contraore 9 i; danem, habítás.bis ín dieà coruís ccelí uolatilibus,carnés ac pauem,quibus fuftentabatur,accepit, quo tempore fuper tera ram ad tresintegros annos ac fcx menfes nunquam pluít.»la entrada de Elías Tesbita: habitando junto al torrente, recibió dos veces al día de los cuervos, aves del cielo, la carne y el pan con que se sustentaba, en el tiempo en que sobre la tierra no llovió por tres años enteros y seis meses. El nombre del torrente sale corrompido. Lectura restituida del cierre: quo tempore super terram ad tres integros annos ac sex menses nunquam pluit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 72»

«lifei beneficio inftar lioni; contra ferri naturam íta natauit [uper "aquam,ut manu fit facíleextractum.»el hierro que flota, contado como prodigio contra el orden natural: por beneficio de Eliseo nadó sobre el agua a manera de madero, contra la naturaleza del hierro, de suerte que fue fácilmente sacado con la mano. Lectura restituida: Elisei beneficio instar ligni, contra ferri naturam ita natavit super aquam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 74»

«AlladiusSiluius 12.Latinorü 1 rex; ob impietate fulmine tactus.»una entrada de rayo con su causa adjudicada: Aladio Silvio, duodécimo rey de los latinos, tocado por el rayo por su impiedad. Lectura restituida: Alladius Silvius 12. Latinorum rex, ob impietatem fulmine tactus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 73»

«Quidíus lib.14.. Remulus maturíor anpís,Fulminco perijt.»la misma clase de entrada con la fuente que el cronista declara al margen, Ovidio en el libro catorce: Rémulo, más maduro en años, pereció por el rayo. El nombre del poeta sale corrompido por el OCR. Lectura restituida: Ovidius lib. 14. Remulus maturior annis, fulmineo periit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 73»

«Omulus & Remus fratres germaní,co loco, ubi expo(iti & 739 reperti erant;atqpà Lupaenutríti, Romam urbem condüunt,»la fundación de Roma dicha como desenlace del prodigio: Rómulo y Remo, hermanos de padre y madre, fundan la ciudad de Roma en el mismo lugar donde habían sido expuestos y hallados y criados por la loba. Lectura restituida del arranque: Romulus et Remus fratres germani, eo loco, ubi expositi et reperti erant.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 75»

«Romulus prarfagio r2.uulturi uíctorfactus;occilo Remo fume;»y el augurio que decide entre los dos hermanos: Rómulo, hecho vencedor por el presagio de los doce buitres, muerto Remo. Lectura restituida: Romulus praesagio 12. vulturum victor factus, occiso Remo.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 75»

«Et Arí(todemus,cum uictimas louiIthomatz effet immolaturus,aríctes ultro adaram uí cornua illiferunt,atq? ex plaga periere.»un prodigio de sacrificio: estando Aristodemo por inmolar víctimas a Júpiter Itomata, los carneros se estrellaron por su propia voluntad los cuernos contra el ara y murieron del golpe. Lectura restituida: Et Aristodemus, cum victimas Iovi Ithomatae esset immolaturus, arietes ultro ad aram vi cornua illiserunt, atque ex plaga periere.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 76»

«Enacherib rege Affyriorum urbem Hierofolymam obfiden tefubreoe Ezechía, mifit deus de cocto angelum,qui deleuit omnem exercitum fortítue»la entrada del ángel exterminador: sitiando Senaquerib, rey de los asirios, la ciudad de Jerusalén bajo el rey Ezequías, Dios envió del cielo un ángel que borró todo el ejército. Lectura restituida del arranque: Sennacherib rege Assyriorum urbem Hierosolymam obsidente sub rege Ezechia, misit deus de caelo angelum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 77»

«quibus Acháíz urbes Helíce & Dura corruerüt,accídit etíam dia:»una entrada de terremoto identificada por las ciudades que se hunden: por las cuales cayeron las ciudades de Acaya, Hélice y Dura. Lectura restituida: quibus Achaiae urbes Helice et Dura corruerunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 80»

«feri per nou£ díes agerent.Haud íta multo pott erauíipeítíletia laboratumett, Ho(tilius dum INumá facrificijs imitat , Jouilítare . non potuit.»una entrada romana en la que el prodigio se sigue de un rito mal hecho: no mucho después se padeció gravísima pestilencia, y Hostilio, mientras imitaba los sacrificios de Numa, no pudo aplacar a Júpiter. Lectura restituida: Haud ita multo post gravissima pestilentia laboratum est, Hostilius dum Numae sacrificia imitatur, Iovi litare non potuit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 81»

«prophetauidit peruiionem tepeftuofum fpiritum & nubem magnam à fcprentrione uenfentem,íenemQ cole»la visión inaugural de Ezequiel puesta como prodigio: el profeta vio por visión un viento tempestuoso y una gran nube que venía del septentrión. Lectura restituida: propheta vidit per visionem tempestuosum spiritum et nubem magnam a septentrione venientem.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 82»

«Erant autem eorum facies cafigura,ut illa quatuor haberent dextra parte hue manam,leoninamG faciem, finiftra bouinam,atque aquilínam.»la descripción de los cuatro vivientes de la visión: eran sus rostros de tal figura que aquellos cuatro tenían por la parte derecha rostro humano y de león, y por la izquierda de buey y de águila. Lectura restituida: Erant autem eorum facies ea figura, ut illa quatuor haberent dextra parte humanam leoninamque faciem, sinistra bovinam atque aquilinam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 82»

«Harum copiofiorem defcríptíonem legesapud Ezechielem cap.i»y la remisión con que el cronista cierra esa entrada, nombrando la fuente que declara: descripción más copiosa de estas cosas la leerás en Ezequiel. Lectura restituida: Harum copiosiorem descriptionem leges apud Ezechielem cap. 1.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 82»

«Tullio puerulo dormíenti caputardereuifum eft, quod prodigium Tanaquil Prifci Tarquíinij uxor auguríorum pe rita, rconum illi portendere díxít.»un prodigio romano con su intérprete nombrada: a Tulio, niño, mientras dormía, se le vio arder la cabeza, prodigio que Tanaquil, mujer de Tarquinio Prisco y perita en augurios, dijo que le presagiaba el reino. Lectura restituida del cierre: regnum illi portendere dixit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 82»

«Cicero libro prímo de Díuin.Flor.libro prímio, capite fexto. Valeríus Mlaxímuslibro prímo,»el aparato de fuentes que el impreso pone junto a esas entradas romanas, citadas por libro y capítulo: Cicerón en el primero de la Adivinación, Floro en el primero, capítulo sexto, Valerio Máximo en el primero. Lectura restituida: Cicero libro primo de Divinatione, Florus libro primo capite sexto, Valerius Maximus libro primo.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 82»

«ín quo tamé nume ri Olympíadum nefcío quo ertore deprauatifunt.»y la objeción que Lycosthenes hace a la fuente que acaba de citar, que es lo más parecido a crítica de fuentes que hay en la crónica: en aquel lugar los números de las olimpiadas están, no sé por qué error, adulterados. Lectura restituida: in quo tamen numeri Olympiadum nescio quo errore depravati sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 85»

«PluralegesapudPlutarch.ín uita Publícolz:; Eius bellí memini£ etíam Functíus.»otra remisión declarada, y en ella asoma un autor contemporáneo suyo junto a los antiguos: más cosas leerás en Plutarco, en la vida de Publícola, y de aquella guerra hace memoria también Funccio. Lectura restituida: Plura leges apud Plutarchum in vita Publicolae; Eius belli meminit etiam Functius.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 85»

«Heraclídes ín Polítijsregni eius meminit, & Herodotus libroquatto.»la misma mecánica de remisión doble: Heráclides en las Políticas hace memoria de su reino, y Heródoto en el libro cuarto. Lectura restituida: Heraclides in Politiis regni eius meminit, et Herodotus libro quarto.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 86»

«A eode Balfafarísregis tertío anno, düm effet Süfisin arce, $41 quz eít ín in Elamitíde prouincia, uifus eft aries ftans ad fluuium Eulzum, habens duo cornua fublímía,»una visión de Daniel fechada por el año del reinado, como hace la crónica con sus entradas: en el año tercero del rey Baltasar, estando en la ciudadela de Susa, en la provincia de Elam, fue visto un carnero de pie junto al río Ulai, que tenía dos cuernos altos. Lectura restituida: Ab eodem Balsasaris regis tertio anno, dum esset Susis in arce, quae est in Elamitide provincia, visus est aries stans ad fluvium Eulaeum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 88»

«Manenumerauit deus regnum tuüm accompleuit illud: Thecel,appenfusesin (tatera;ací»la escritura de la pared, glosada palabra por palabra dentro de la propia entrada: Mane, contó Dios tu reino y lo completó; Tecel, fuiste pesado en la balanza. Lectura restituida: Mane, numeravit deus regnum tuum ac complevit illud; Thecel, appensus es in statera.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 89»

«Athenienfes naualí praclío uicti à Lacedaemonijs,»la entrada del desastre ateniense, cortada donde el OCR intercala una comilla angular en el nombre de Lisandro: los atenienses, vencidos en batalla naval por los lacedemonios. El impreso continúa diciendo que con la flota perdieron el imperio de Grecia. Lectura restituida: Athenienses navali proelio victi a Lacedaemoniis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 72»

«Cancsínunum congregati;totam noctem ulularunt: tidem Ífrequentesad Lacedaemoniorum ca(tra excürreriit.»un prodigio animal y colectivo entre los romanos: los perros, congregados en uno, aullaron toda la noche, y ellos mismos en tropel corrieron al campamento de los lacedemonios. Lectura restituida: Canes in unum congregati totam noctem ululaverunt, iidem frequentes ad Lacedaemoniorum castra excurrerunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 76»

«Pugna uit Leonídes Lacedgmoníus cum Perfis ad Thermopylas, & primum naualepraliumad Artemifcum cós miíffum eft»la entrada de las Termópilas, dicha con el par de batallas que el impreso encadena: peleó Leónidas el lacedemonio con los persas en las Termópilas, y se trabó el primer combate naval junto a Artemisio. Lectura restituida: Pugnavit Leonides Lacedaemonius cum Persis ad Thermopylas, et primum navale proelium ad Artemisium commissum est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 93»

«X Erxes Perfarum rex cüm aduerfus Grxcos numerofum a l duceretexercítum,ín caítris equaleporem peperit; quo ge»el prodigio que la crónica adjunta a la expedición de Jerjes: llevando contra los griegos un ejército numeroso, una yegua parió una liebre en el campamento. Lectura restituida: Xerxes Persarum rex cum adversus Graecos numerosum duceret exercitum, in castris equa leporem peperit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 95»

«Xerxes ci monté Acliófiquilde proximus e(t, afcedif fct príuscg Athenas deleret;»otra entrada de la misma campaña, con el orden de los hechos que el cronista consigna: Jerjes subió al monte más cercano antes de destruir Atenas. El nombre del monte sale corrompido por el OCR y no se restituye con seguridad.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 95»

«Válerius Mlaxímuslibro prímo; capite fexto.Sabel.libro fecundo Eneíd. rapfod. Alex.ab Alex;»el aparato de fuentes de ese tramo, tal como el impreso lo alinea: Valerio Máximo libro primero capítulo sexto, Sabélico libro segundo, la rapsodia de la Eneida y Alejandro de Alejandro. Lectura restituida del arranque: Valerius Maximus libro primo, capite sexto.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 95»

«Simonides,ac Plus tarchus ín Themís ítocle, confultí monuerunt regem , ut ab»otra remisión doble en la misma serie: Simónides y Plutarco en la vida de Temístocles, consultados, advirtieron al rey. Lectura restituida: Simonides ac Plutarchus in Themistocle, consulti, monuerunt regem.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 96»

«dixerit, quae aruf, picinz rationem omnem contínerent, Cicero dedíuinatíone.»el cierre de una entrada adivinatoria con la autoridad que el cronista nombra, Cicerón en la Adivinación, a propósito de lo que contendría toda la razón de la aruspicina. Lectura restituida del cierre: quae aruspicinae rationem omnem continerent, Cicero de divinatione.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 91»

«Atout certior effet, füperuenit máca quae dam Alruna nomíne,quzad ide illum e(t cohortata.»la entrada de la maga germánica: para que estuviese más cierto, sobrevino una maga de nombre Alruna, que lo exhortó a lo mismo. Es una de las pocas entradas de la crónica donde el agente del prodigio es una practicante nombrada. Lectura restituida: At ut certior esset, supervenit maga quaedam Alruna nomine, quae ad idem illum est cohortata.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 101»

«E(fecítaute mulier illa artefua;ut noctu regi Viarcomiro a ppareret f, pectrum quoddamcum tríbus capítibus,nempecum capiteaquilascapis tebufonís»y lo que el cronista adjudica a su arte: aquella mujer hizo con su arte que de noche apareciese al rey Marcomiro un espectro con tres cabezas, a saber, con cabeza de águila y de sapo. Lectura restituida del arranque: Effecit autem mulier illa arte sua, ut noctu regi Marcomiro appareret spectrum quoddam cum tribus capitibus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 101»

«Arcomirus Troíanorü exulum rex cumin Scythía 3G thís híncindeuexaretur,ac dealíis fedibus queredisratío:»la entrada del rey al que se aparece ese espectro: Marcomiro, rey de los troyanos desterrados, vejado de una parte y otra en Escitia, y la deliberación sobre buscar otras sedes. La inicial del nombre la come el OCR. Lectura restituida: Marcomirus Troianorum exulum rex.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 101»

«Relicta icítur Scys thía;peruenít in Giermaníam & occupauit illaloca;ubi hodie c(t Geldría & Hollidia;uocatigià Saxonibus INeomaci,id eft;nouí affines,feunoui uícíni.»el desenlace geográfico de la misma entrada, con la etimología que el cronista adjudica a los sajones: dejada Escitia llegó a Germania y ocupó aquellos lugares donde hoy están Güeldres y Holanda, llamados por los sajones Neomaci, esto es, nuevos vecinos. Lectura restituida: Relicta igitur Scythia, pervenit in Germaniam et occupavit illa loca, ubi hodie est Geldria et Hollandia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 101»

«Plato philofoohorum Deus natus; Pericles obfjt,poftquàá Athenienfibus prxfuiffet annís 40.»una entrada de cronología pura, sin prodigio, de las que ordenan la serie: nació Platón, dios de los filósofos, y murió Pericles después de haber presidido a los atenienses cuarenta años. Lectura restituida: Plato philosophorum Deus natus; Pericles obiit, postquam Atheniensibus praefuisset annis 40.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 102»

«cib perniciofa peftís Athenis orta c(2, qur perannit deinceps; bihilremittens, cíuitatisopes uchemtter afflixit.»la peste de Atenas contada como calamidad continuada: nacida allí, perseverando en adelante sin remitir nada, afligió vehementemente los recursos de la ciudad. Lectura restituida: perniciosa pestis Athenis orta est, quae perennavit deinceps, nihil remittens, civitatis opes vehementer afflixit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 104»

«iuuenili iocoad (tatuam lunonis díceret, Vis ne Romamire Tue E no?po(teaquam capite annuiffet,»un prodigio de estatua que responde: dicho en broma juvenil a la estatua de Juno si quería ir a Roma, después de que asintió con la cabeza. Lectura restituida: iuvenili ioco ad statuam Iunonis diceret, Visne Romam ire? postea quam capite annuisset.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 106»

«nomine Dirce,cum reliquo omni tempore pura dulcig lympha fluxillet;repente preterfpemomníum fanguíneim pleta eft, qua dere T'hebani deos Macedonibus exitium mínítarí credebànt.»la fuente de Tebas vuelta sangre, con la interpretación adjudicada a quienes la vieron: habiendo manado siempre agua pura y dulce, de repente y contra la esperanza de todos se llenó de sangre, por lo cual los tebanos creían que los dioses amenazaban destrucción a los macedonios. Lectura restituida del cierre: qua de re Thebani deos Macedonibus exitium minitari credebant.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 111»

«Lexanderautérex í(rupit, Afiam cum exe 2M | ercítutraijcies,ad Crranica Perfas collatís fignis fuperauit;»la entrada de la campaña de Alejandro: irrumpió pasando a Asia con el ejército y venció a los persas en el Gránico con las enseñas trabadas. La inicial del nombre la come el OCR. Lectura restituida: Alexander autem rex irrupit, Asiam cum exercitu traiiciens, ad Granicum Persas collatis signis superavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 113»

«Lexandro V'agno Tyrios debellante, inipfa ürbís oppüs enatíone dira ottenta extíterüt, In urbe quipperiuifanguis nis, follibus lare íncípientíbus, perígnem fluxere & milcsinca ftrís»los portentos del sitio de Tiro, en los que el prodigio acompaña al asedio: debelando Alejandro Magno a los tirios, en la propia expugnación de la ciudad se presentaron portentos terribles, y en la ciudad la sangre corrió por el fuego al empezar a soplar los fuelles. Lectura restituida del arranque: Alexandro Magno Tyrios debellante, in ipsa urbis oppugnatione dira ostenta exstiterunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 115»

«agro Atheníenfium cíneribus pluiffeannopriusquàm, bello illa»un prodigio fechado por anticipación respecto del suceso, que es como la crónica los engarza: se dice que llovió ceniza en el campo de los atenienses un año antes de aquella guerra. Lectura restituida: dicitur in agro Atheniensium cineribus pluisse anno prius quam bello illo.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 113»

«interieruntGg tunc machínatione damonis, ut T'rogusfcribit, quatuor milliahominum.Del phíci liberati ex illa mortalitate laudauerunt Apollinem»una entrada en que la causa del desastre se adjudica a un demonio y la fuente se declara: perecieron entonces por maquinación del demonio, como escribe Trogo, cuatro mil hombres, y los délficos, librados de aquella mortandad, alabaron a Apolo. Lectura restituida: interierunt tunc machinatione daemonis, ut Trogus scribit, quatuor millia hominum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 124»

«templum per excitatum à daemonibüs tertamotüm, cecidit íri»el mismo tipo de causación en un prodigio de edificio: el templo cayó por un terremoto excitado por los demonios. Lectura restituida: templum per excitatum a daemonibus terraemotum cecidit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 123»

«ín Jeypto uífz funt Tab nubesardentes decoclotan quam faces defcendere vp tar totus campus ardear.»un prodigio celeste de la campaña de Alejandro, del tipo que la crónica registra una y otra vez: en Egipto se vieron nubes ardientes bajar del cielo como antorchas, de suerte que todo el campo ardía. Lectura restituida: in Aegypto visae sunt nubes ardentes de caelo tanquam faces descendere, ut totus campus arderet.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 121»

«comparuit;tribus armatainfronte cornibus,equo fimile habes caput; atri coloris.»la descripción de una bestia india: apareció armada con tres cuernos en la frente, teniendo cabeza semejante a la del caballo, de color negro. Lectura restituida: comparuit tribus armata in fronte cornibus, equo simile habens caput, atri coloris.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 121»

«D equa míra prac terealeoesapud Plutarchüm in uíta Alexandri;Strabonemlibro»la remisión con que el cronista cierra esa serie, nombrando dónde se lee más: cosas admirables de la yegua y de los leones, en Plutarco en la vida de Alejandro y en Estrabón. Lectura restituida: De equa mira praeterea leges apud Plutarchum in vita Alexandri, Strabonem libro.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 122»

«Pyrrhuscontra Romanos bellum fu(cepit, quí à Curio uiz Cus, & Tarentum fueatus eft.»una entrada de guerra sin prodigio, de las que sostienen la cronología: Pirro emprendió la guerra contra los romanos y por Curio fue vencido y huyó a Tarento. Lectura restituida: Pyrrhus contra Romanos bellum suscepit, qui a Curio victus, et Tarentum fugatus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 124»

«terrasut ímbres irrigauerut. S IE ct & Vincentíuslibro fexto, capi ffe: te S5.ex Orofio.»la cadena de fuentes que el impreso declara para una lluvia prodigiosa, y es de segunda mano confesada: Vicente, en el libro sexto, capítulo cincuenta y cinco, tomado de Orosio. Lectura restituida del cierre: Vincentius libro sexto, capite 55, ex Orosio.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 125»

«INPiceno flumen fanouia 3 negffluxit,apud Thutcos clum ardereuifum. Arímis | ní nocte multa lux clara cfz»una tríada de prodigios enlazada en una sola entrada: en el Piceno un río corrió sangre, entre los tuscos se vio arder el cielo, y en Arímino de noche hubo mucha luz clara. Lectura restituida: In Piceno flumen sanguine fluxit, apud Thuscos caelum ardere visum, Arimini nocte multa lux clara.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 131»

«ter magna & aísidua prodigia infantem quoque ex matrís utero pene edíti;in ipfam matrísaluumreuertiffelesitnus,quod — | prodigium,;quafi díuínatio futuri effet, teterrimum bellum, &. BT fatale excidium,acímminens fatum haud dubie oftendit.»el prodigio que el cronista lee expresamente como anuncio: entre grandes y asiduos prodigios, un infante casi salido del útero de la madre volvió al vientre materno, prodigio que, como si fuese adivinación de lo futuro, señaló la guerra terribilísima y la ruina fatal e inminente. Lectura restituida del cierre: quasi divinatio futuri esset, teterrimum bellum et fatale excidium ac imminens fatum haud dubie ostendit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 132»

«bellum inferunt, ut authos £47 — resfuntPolybiuslibro pría ZZ mo,etEutropíus,licecOro»otra nómina de garantes citada por libro: son autores Polibio en el libro primero y Eutropio, aunque Orosio. Lectura restituida: ut authores sunt Polybius libro primo, et Eutropius, licet Orosius.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 129»

«In Pícenolapidibus pluít.In Sardiníà in muro circitz eunti uigílías equíti, fcipio;quém manutenebat, & in Sícilia alis quot militibus[pícula arferunt,lítora crebris fulferunt ignibus:»una entrada de fuegos, agrupados por regiones como acostumbra la crónica: en el Piceno llovió piedras; en Cerdeña, al caballero que hacía la ronda de las guardias en la muralla se le encendió el bastón que tenía en la mano, y en Sicilia ardieron los dardos de algunos soldados, y las costas relucieron con frecuentes fuegos. Lectura restituida del cierre: litora crebris fulserunt ignibus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 136»

«militesfulmínibus icti; folis circulus minui uifus eft.»otro par de la misma serie: soldados heridos por los rayos, y el disco del sol pareció menguar. Lectura restituida: milites fulminibus icti; solis circulus minui visus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 136»

«Àmíternino multís locis hominum fpeciés procul candída uefteuitz.»una aparición de figuras humanas, del tipo que la crónica registra sin explicarlo: en el territorio de Amiterno, en muchos lugares, figuras de hombres vistas de lejos con vestidura blanca. Lectura restituida: in agro Amiternino multis locis hominum species procul candida veste visae.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 136»

«Sequuta eft memora bilís illa clades ad Cannas,»el desenlace al que la serie de prodigios apunta: siguió aquella memorable derrota junto a Cannas. Lectura restituida: Secuta est memorabilis illa clades ad Cannas.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 138»

«Hannibal proditione Tarentum cepit,exceptaarce.Samnioruta agrià Romznís depopulati funt.»una entrada puramente bélica de las que enhebran la cronología: Aníbal tomó Tarento por traición, excepto la ciudadela, y los campos de los samnitas fueron devastados por los romanos. Lectura restituida: Hannibal proditione Tarentum cepit, excepta arce. Samnitium agri a Romanis depopulati sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 144»

«Marcellus captís Syracufis, magna cum 9loría Romam reuerfus e(t. Liuiuslib.5.dez»la toma de Siracusa, cerrada con el garante que el impreso nombra al margen, Livio: Marcelo, capturada Siracusa, volvió a Roma con gran gloria. Lectura restituida: Marcellus captis Syracusis, magna cum gloria Romam reversus est. Livius lib. 5.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 144»

«L iuíus lib. 7 -decad.3. Valerius Nlaximus libro prímo,capíte 6.Plínius cap.45.deuírisillufiribus.»la nómina completa de garantes con que el impreso respalda ese tramo, citada por libro y capítulo: Livio libro séptimo de la tercera década, Valerio Máximo libro primero capítulo sexto, Plinio capítulo cuarenta y cinco, y el libro de los varones ilustres. Lectura restituida: Livius lib. 7 decad. 3. Valerius Maximus libro primo, capite 6. Plinius cap. 45. de viris illustribus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 147»

«Buuium Hafdrubal cum omní exercitu à Romanis deletus eft: inqua clade quinquagintafex hoftíii millia à Romanis ccfafunt, capta quíng míllía X quadríngentí:cíuium Romanorum,qui ca ptí erantapud hoftes,quatuor millía recepta.»una entrada de derrota contada por sus cifras, como hace la crónica cuando las tiene: Asdrúbal fue destruido con todo su ejército por los romanos, y en aquella matanza cincuenta y seis mil enemigos fueron muertos por los romanos, capturados cinco mil cuatrocientos, y recobrados cuatro mil ciudadanos romanos que estaban cautivos entre los enemigos. Lectura restituida del arranque: Hasdrubal cum omni exercitu a Romanis deletus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 148»

«lanceatrásfixus occubuit.Crífpinus erauíter uuls ncratus,etiam interijt:íd quod nuquam antea acciderat»y el motivo por el cual esa muerte doble entra en la crónica, que es la anomalía misma: atravesado por la lanza cayó, y Crispino, gravemente herido, también murió, lo cual nunca antes había ocurrido. Lectura restituida: Crispinus graviter vulneratus etiam interiit, id quod nunquam antea acciderat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 147»

«dentes lampades de coelo ceciderunt. Arpís parmaín ccelo,luna»dos prodigios celestes encadenados en la misma entrada: en Preneste cayeron del cielo lámparas ardientes, y en Arpi hubo un escudo en el cielo y la luna. El nombre de Preneste y el arranque de ardentes quedan fuera del corte porque el OCR parte la palabra con basura. Lectura restituida: ardentes lampades de caelo ceciderunt. Arpis parma in caelo, luna.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 136»

«quidàáfearmatas legioes uiderein lanículo,»un testimonio de visión colectiva, consignado como lo que algunos afirmaban: que veían legiones armadas en el Janículo. Lectura restituida: quidam se armatas legiones videre in Ianiculo.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 141»

«HancIndi appellant Odonta»el nombre indígena que el cronista consigna para la bestia de tres cuernos: los indios la llaman Odonta. La cita se corta ahí porque el OCR intercala una comilla angular en lo que sigue. Lectura restituida: Hanc Indi appellant Odonta.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 121»

«in foro, comitio, & Capitolio, fanguinis guttae uifze J- * funt,terra alíquoties pluít;caput Vulcani arfit.»una entrada romana con tres prodigios agrupados por ciudad: en Roma, en el foro, en el comicio y en el Capitolio se vieron gotas de sangre, algunas veces llovió tierra, y ardió la cabeza de Vulcano. Lectura restituida: Romae in foro, comitio et Capitolio, sanguinis guttae visae sunt, terra aliquoties pluit, caput Vulcani arsit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 161»

«Circa portam Flumentanam quxdam ruinís funt collapfa;porta Ccclímontas na fulmineiciamurusq circà multis locisde coelo tacto.»otra de la misma serie, localizada por puertas de la ciudad: junto a la puerta Flumentana algunas cosas se derrumbaron en ruinas, la puerta Celimontana fue herida por el rayo y el muro alrededor tocado del cielo en muchos lugares. Lectura restituida: Circa portam Flumentanam quaedam ruinis sunt collapsa, porta Caelimontana fulmine icta murusque circa multis locis de caelo tacto.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 163»

«erolapidibus pluit.Ea prodieía ex Pontificum decretó procutas ta, & facrificium nouendiale factum.»y lo que se hace con esos prodigios una vez registrados, que es la mecánica ritual romana que la crónica consigna sin comentarla: llovió piedras, y aquellos prodigios fueron expiados por decreto de los pontífices, y se hizo el sacrificio novendial. Lectura restituida: Ea prodigia ex Pontificum decreto procurata, et sacrificium novendiale factum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 162»

«ximi & erauiíTimi terra motus fucrunt,aquz ingentes.»una entrada de terremoto dicha en superlativo: hubo máximos y gravísimos terremotos, y aguas enormes. Lectura restituida: maximi et gravissimi terraemotus fuerunt, aquae ingentes.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 163»

«Hannibal fru(irain Afríca bellum imolitus,ob metum Romano . rum profugus, ad Antíochum Syríz regem,bellum cótra Roe manos gerentem fugit.»una entrada de historia política sin prodigio: Aníbal, habiendo emprendido en vano la guerra en África, prófugo por miedo de los romanos, huyó a Antíoco, rey de Siria, que hacía la guerra contra los romanos. Lectura restituida: Hannibal frustra in Africa bellum molitus, ob metum Romanorum profugus, ad Antiochum Syriae regem, bellum contra Romanos gerentem fugit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 161»

«Boij & Infubres à Romanis igniferroque ua(tatí. Philíppus . ín Theffalía fufus & fugatus e(t. Liuius & lulíus Obfequens cà pite quinquagefímo.»una entrada anual cerrada con los dos garantes que el impreso nombra, y uno de ellos es el autor cuya obra el propio Lycosthenes editó en 1552: boyos e ínsubres devastados por los romanos a hierro y fuego, Filipo derrotado y puesto en fuga en Tesalia, Livio y Julio Obsecuente en el capítulo cincuenta. Lectura restituida: Boii et Insubres a Romanis igni ferroque vastati. Philippus in Thessalia fusus et fugatus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 161»

«multa oppida expugnauit etiam Giracchus. Líuius € Obfequens cap.57.»la misma fórmula de remisión, ahora con otro número de capítulo, que es como el libro engancha su serie romana a la de Obsecuente: muchas plazas tomó también Graco, Livio y Obsecuente capítulo cincuenta y siete. Lectura restituida: multa oppida expugnavit etiam Gracchus. Livius et Obsequens cap. 57.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 169»

«P.Corndius cu Boíioru exercitu fienis collatis,duodetrigíne tahoftiu millíaoccidit 304:0.cepit,fioná militaría 124.»una entrada de batalla contada por cifras: Publio Cornelio, trabadas las enseñas con el ejército de los boyos, mató veintiocho mil enemigos y tomó ciento veinticuatro enseñas militares. Lectura restituida del arranque: P. Cornelius cum Boiorum exercitu signis collatis, duodetriginta hostium millia occidit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 166»

«diem usum adijciendum ludorum celebritati,& figna duo pro uno reportanda,nouumq auratum faciendum ceofuerunt.»la respuesta ritual que el senado decreta ante el prodigio, consignada con el mismo tono llano que los prodigios mismos: acordaron que se añadiese un día a la celebración de los juegos, que se llevasen dos enseñas en lugar de una y que se hiciese una nueva dorada. Lectura restituida: diem unum adiiciendum ludorum celebritati, et signa duo pro uno reportanda, novumque auratum faciendum censuerunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 172»

«triümphauit, Afiatícasqp illecebras iris uexit.»una entrada con juicio moral incorporado, que en la crónica es raro: triunfó de los galogriegos e introdujo los halagos asiáticos. Lectura restituida: triumphavit, Asiaticasque illecebras primus invexit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 172»

«derunt peraéra equites difcurrentes,auratasq ftolas habentes,ac haítas quafi cohortesarraatas,»una de las apariciones celestes más detalladas del libro: se vieron por el aire jinetes discurriendo, con estolas doradas y lanzas, como cohortes armadas. Lectura restituida: viderunt per aera equites discurrentes, auratasque stolas habentes, ac hastas quasi cohortes armatas.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 180»

«Faces ead£ nocte plures per ccelum lapfz funt,ín Lanuuíno.»otra del mismo tipo, que es la más repetida de la crónica: aquella misma noche varias antorchas se deslizaron por el cielo, en el territorio lanuvino. Lectura restituida: Faces eadem nocte plures per caelum lapsae sunt, in Lanuvino.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 178»

«Fregillisín domo L. Atrei ha(ta quam filio militi emerat, íntérz diu plus horas duas arfit,ita tamen,ut nibil eíusambureretignis;»un prodigio doméstico con su límite dentro: en Fregelas, en casa de Lucio Atreo, la lanza que había comprado a su hijo soldado ardió de día más de dos horas, pero de tal modo que el fuego no quemó nada de ella. Lectura restituida: Fregellis in domo L. Atrei hasta quam filio militi emerat, interdiu plus horas duas arsit, ita tamen, ut nihil eius ambureret ignis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 182»

«Plinio credimusli t0 7.cap 4.puerum duss| M exuirgine f ub parentibus factum refert,»una entrada donde el cronista habla en primera persona del plural sobre a quién da crédito: si creemos a Plinio en el libro séptimo, capítulo cuarto, refiere que un niño fue hecho de una virgen. Lectura restituida: Plinio credimus libro 7 cap. 4, puerum ex virgine sub parentibus factum refert.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 181»

«deducta coloni. Eufebíus | . cuiustamenfupputationem non lequimur.»la reserva cronológica más explícita del libro, y es del propio Lycosthenes contra una de sus autoridades: Eusebio, cuyo cómputo sin embargo no seguimos. Lectura restituida: Eusebius, cuius tamen supputationem non sequimur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 174»

«Horum prodigiorum caufa po(t fupplícationem uictimisn maio ribus círca omnia puluínaria facta facríficía.»la expiación que sigue a la serie, dicha con la fórmula romana: por causa de estos prodigios, después de la súplica, se hicieron sacrificios con víctimas mayores en torno a todos los lechos sagrados. Lectura restituida: Horum prodigiorum causa post supplicationem victimis maioribus circa omnia pulvinaria facta sacrificia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 182»

«Lupus F'ome ínterdiu : cum Collínaporta íntraffct; per Eí(quilini magno cófectantium PAST tumultu,euafit.»un prodigio animal urbano: un lobo entró de día en Roma por la puerta Colina y escapó por la Esquilina con gran tumulto de los que lo perseguían. Lectura restituida: Lupus Romae interdiu cum Collina porta intrasset, per Esquilinam magno consectantium tumultu evasit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 175»

«Gallus Tribunus militum;po(tea Cóoful prímus inter Romanos c NE reddita caufa przedixit.Plíníus lib. 2.cap.12.»la entrada del eclipse anunciado por su causa natural, con el garante que el impreso declara: Galo, tribuno de los soldados y después cónsul, el primero entre los romanos lo predijo dando su causa, Plinio libro segundo capítulo doce. Lectura restituida del arranque: Gallus Tribunus militum, postea Consul, primus inter Romanos reddita causa praedixit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 183»

«Terracína in EM i: zde Mineruz mulíeres tres, qua operata fedebant,fulmíneexas»un prodigio de rayo con víctimas nombradas por oficio: en Terracina, en el templo de Minerva, tres mujeres que estaban sentadas trabajando fueron alcanzadas por el rayo. Lectura restituida: Terracinae in aede Minervae mulieres tres, quae operatae sedebant, fulmine exanimatae.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 184»

«Aftoincendio Rónix cum Regía quog ureretur; facraríu, 145 | & ex duabusaltera laurus,ex médijs ignibus inuiolataeft,»un prodigio de incendio dicho por lo que se salva: en un vasto incendio de Roma, ardiendo también la Regia, el sagrario y uno de dos laureles quedaron inviolados de en medio de los fuegos. Lectura restituida: vasto incendio Romae cum Regia quoque ureretur, sacrarium et ex duabus altera laurus, ex mediis ignibus inviolata est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 190»

«Beticerus de meteorología. Eodé praterea anno Andrícus Pfeudophilippus Macedoniam ínüae»una remisión a un autor contemporáneo suyo puesta junto a las antiguas, y es de las que fechan el libro en su siglo: Peucero, en su tratado de meteorología. El apellido sale corrompido por el OCR. Lectura restituida: Casparus Peucerus de meteorologia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 190»

«Bomaniperarma grauiteruexati.Obfequenscap.76.»otra de las remisiones que puntúan toda esta parte de la crónica y remiten a Obsecuente por capítulo: los romanos gravemente vejados por las armas, Obsecuente capítulo setenta y seis. Lectura restituida del arranque: Romani per arma graviter vexati.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 189»

«Mácine mane.qua territus cum Genuam petíjffet,uis»un prodigio de voz sin cuerpo: la voz que le decía detente, Mancino, detente, y él, aterrado, se dirigió a Génova. Lectura restituida: Mancine, mane. Qua territus cum Genuam petiisset.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 194»

«A thna mons 5iciliz terre motu iones fuper uertícemlaté diffudit, & ad infulam Liparas mare efferbuit, & quibufdam aduftis nauibüs uapore plerofcy naualeís exanímauit: pílcium uím magnam exa nímem diíper(it, quos»la erupción del Etna contada por sus efectos encadenados: difundió ampliamente sobre su cima, y hacia la isla de Lípari hirvió el mar, y quemadas algunas naves mató con el vapor a muchos marineros, y esparció gran cantidad de peces muertos. Lectura restituida del arranque: Aetna mons Siciliae terrae motu ignes super verticem late diffudit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 201»

«linis fimulachrülachtymauit per quatríd uum.»un prodigio de estatua que llora, de los que la crónica registra sin interpretar: el simulacro de Apolo lloró por cuatro días. Lectura restituida: Apollinis simulachrum lachrymavit per quatriduum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 198»

«In Gallia tres fo: les, & trcs lunae uífae, Vitue lus bíceps natus.»una de las entradas celestes más citadas del género, con el parto monstruoso pegado en la misma línea: en Galia se vieron tres soles y tres lunas, y nació un ternero bicéfalo. Lectura restituida: In Gallia tres soles et tres lunae visae, vitulus biceps natus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 203»

«Früfinone éxáncilla puer biceps natus, fax ardens in 858 N ] Vltaintra & extra urbem de ccelo tacta.»otra combinación de parto monstruoso y fuego celeste en una entrada: en Frusino nació de una esclava un niño bicéfalo, y una antorcha ardiente, y muchas cosas dentro y fuera de la ciudad fueron tocadas del cielo. Lectura restituida del arranque: Frusinone ex ancilla puer biceps natus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 199»

«Italía multa millía feruorum;qua coniuraucrant;zpre comprez sis D henía, € fupplicio conftimpta.»una entrada de represión sin prodigio, de las que la crónica intercala en su serie anual: en Italia muchos millares de esclavos que habían conjurado fueron apresados y consumidos por el suplicio. Lectura restituida: In Italia multa millia servorum, qui coniuraverant, comprehensa et supplicio consumpta.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 197»

«Romz & cíircà fulmine pleraquedeiecta funt.»la fórmula más escueta de la crónica para un prodigio de rayo: en Roma y alrededor muchas cosas fueron derribadas por el rayo. Lectura restituida: Romae et circa fulmine pleraque deiecta sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 201»

«dragefimo Cecilio Metello, & Cn.Papyrio Carbone Cóf.armo:s | rum crepítus, & tubarum fonítus auditoséccelo,qui proculdu»un prodigio sonoro fechado por los cónsules del año, que es como la crónica ancla estas entradas: siendo cónsules Cecilio Metelo y Cneo Papirio Carbón, se oyeron del cielo estrépitos de armas y sonidos de trompetas. Lectura restituida: Caecilio Metello et Cn. Papyrio Carbone Consulibus, armorum crepitus et tubarum sonitus auditos e caelo.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 207»

«Miterni cum ex ancilla puer nafceretur, Aue dixit.»un prodigio de recién nacido que habla: en Miturnas, al nacer un niño de una esclava, dijo salve. Lectura restituida: Minturnis cum ex ancilla puer nasceretur, Ave dixit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 209»

«Fulminís icu uultures fuper turrem exanimati, Hora diei tertia, folis defectus lucem obfcurauit,»dos prodigios del mismo día encadenados: por golpe de rayo los buitres sobre la torre quedaron sin vida, y a la hora tercera del día un eclipse de sol oscureció la luz. Lectura restituida: Fulminis ictu vultures super turrem exanimati. Hora diei tertia solis defectus lucem obscuravit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 211»

«anguine círca amnem Aníenem pluit . Examen apum in foro Boario, ín facello cona»un par de la serie de lluvias y animales: llovió sangre en torno al río Anio, y un enjambre de abejas se asentó en el foro Boario, en una capilla. Lectura restituida: sanguine circa amnem Anienem pluit. Examen apum in foro Boario, in sacello consedit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 214»

«Potenfisarufpex, praemium tulit caeteris celantibus,quod ipfis, 0 M liberistpexitium portenderetur.»una entrada donde el intérprete del prodigio es el asunto: el arúspice se llevó el premio, callándolo los demás, porque a ellos mismos y a sus hijos se les presagiaba la ruina. Lectura restituida del cierre: quod ipsis liberisque exitium portenderetur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 215»

«Fremitus ab inferno ad coclü ferri uifus, inopíá famed portedit.»un prodigio sonoro con su presagio dicho dentro de la misma línea: se vio llevarse un fragor desde lo profundo hasta el cielo, que presagió carestía y hambre. Lectura restituida: Fremitus ab inferno ad caelum ferri visus, inopiam famemque portendit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 216»

«Rebulz, Mutufczanté quàm ludi committerctur,canentetí 103 | | | - 4. bícine; angues nigriaram circtimdederunt:»un prodigio de sacrificio interrumpido: antes de que se dieran comienzo los juegos, mientras tocaba el flautista, unas serpientes negras rodearon el ara. Lectura restituida del cierre: canente tibicine, angues nigri aram circumdederunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 210»

«Romz optimates in foro à iVlario trucidati.Plutarchus, Orofius;Eutropíus, Valerius Vla»una entrada de matanza política con la nómina de garantes que el impreso alinea detrás: los optimates degollados por Mario en el foro de Roma, según Plutarco, Orosio, Eutropio y Valerio Máximo. Lectura restituida: Romae optimates in foro a Mario trucidati.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 216»

«In Spolctino colore aureo globus ignis ad terram deuolutus; maiorg factus,eterraad orientem ferri uifus, magnitudinem fos lis obtexit.»la entrada del globo de fuego, de las más detalladas del libro en su descripción del movimiento: en el territorio de Espoleto un globo de fuego de color áureo se precipitó a tierra, y hecho mayor, se lo vio llevarse desde la tierra hacia oriente, y cubrió la magnitud del sol. Lectura restituida: In Spoletino colore aureo globus ignis ad terram devolutus, maiorque factus, e terra ad orientem ferri visus, magnitudinem solis obtexit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 226»

«Cuíüs ínarce, fimulachtum Apollinis fudauit.»el prodigio que la crónica engarza inmediatamente después del globo: en la ciudadela de aquella misma plaza el simulacro de Apolo sudó. Lectura restituida: Cuius in arce, simulachrum Apollinis sudavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 226»

«Vulfinijs luna noua decidit, & non nifi poftero die ho in 1 ratertía comparuit.»otro prodigio lunar de la misma serie: en Volsinios la luna nueva cayó, y no apareció sino al día siguiente a la hora tercera. Lectura restituida: Vulsiniis luna nova decidit, et non nisi postero die hora tertia comparuit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 221»

«Praeneftelana uolitauit.In Apulia mulla peperit. Miluusin ede Apollinis Romz comprehenfus.»tres prodigios menores en una sola línea, que es la unidad típica de esta parte: en Preneste voló lana, en Apulia parió una mula, y un milano fue apresado en el templo de Apolo en Roma. Lectura restituida: Praeneste lana volitavit. In Apulia mula peperit. Milvus in aede Apollinis Romae comprehensus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 222»

«Carfeolis torrens fanguinis fluxit. Lupi: urbem ingrefsi.»otra pareja de la misma clase: en Carseoli corrió un torrente de sangre, y lobos entraron en la ciudad. Lectura restituida: Carseolis torrens sanguinis fluxit. Lupi urbem ingressi.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 222»

«Víncentíus libro 6. capite 96. apud queni annorum numeri f: (funt corruptifsimi.»la segunda reserva explícita del cronista contra una de sus fuentes, y esta vez sobre la cronología: Vicente, libro sexto capítulo noventa y seis, en quien los números de los años están corruptísimos. Lectura restituida: Vincentius libro 6, capite 96, apud quem annorum numeri sunt corruptissimi.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 226»

«Et ftatim inteftínis caufis focíale bellum in Ia talía cummotum eít, & Drufus tribunus plebis,dómí fuzcíncet to authoreinterfectus e(t.»el suceso al que la serie de prodigios apunta en ese tramo: al punto, por causas intestinas, se movió la guerra social en Italia, y Druso, tribuno de la plebe, fue muerto en su propia casa. Lectura restituida del arranque: Et statim intestinis causis sociale bellum in Italia commotum est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 226»

«Obfequens capite122; ubí confulum iiomiínafunt corrupti[sima.»la reserva que Lycosthenes hace contra Obsecuente, el autor cuya obra él mismo había editado cinco años antes: Obsecuente en el capítulo ciento veintidós, donde los nombres de los cónsules están corruptísimos. Lectura restituida: Obsequens capite 122, ubi consulum nomina sunt corruptissima.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 235»

«Ioan Coníul dírum omen quemad modüm timuit, ds ítactíam uítare nequaquá potuit;é fimulachro ením Apols»una entrada donde el prodigio se cumple pese al temor: el cónsul, así como temió el funesto agüero, así tampoco pudo evitarlo, pues del simulacro de Apolo. Lectura restituida: dirum omen quemadmodum timuit, ita etiam vitare nequaquam potuit; e simulachro enim Apollinis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 230»

«Apparuit eum hoftibus pore tendiíTeuictoríam, cum ad eoslaurumuiciricem tulerit, quamin Capitolio debuerat deponere.»la lectura que la crónica adjudica al hecho una vez ocurrido: se hizo patente que había presagiado la victoria a los enemigos, al llevarles el laurel vencedor que debía haber depositado en el Capitolio. Lectura restituida: Apparuit eum hostibus portendisse victoriam, cum ad eos laurum victricem tulerit, quam in Capitolio debuerat deponere.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 235»

«Centena milliahominum confumpra Italico, cíuiliqp bello relatafunt.»una entrada que resume la mortandad de una época por su cifra: se refirió que cientos de miles de hombres fueron consumidos en la guerra itálica y en la civil. Lectura restituida: Centena millia hominum consumpta Italico civilique bello relata sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 232»

«Lucius Sylla poft quintum annum uictor in Italia reuerfus,»otra entrada de historia política que enhebra la serie: Lucio Sila, al quinto año, volvió vencedor a Italia. Lectura restituida: Lucius Sylla post quintum annum victor in Italiam reversus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 232»

«nefaría confpiratio ccepta. Cum in Agro Piftoríenfi Catilinam deuicilTet, laureatos fafces ín prouincia tulít,»la entrada de la conjuración de Catilina, contada por su desenlace: comenzó la nefaria conjuración, y habiéndolo vencido en el campo pistoriense, llevó los fasces laureados a la provincia. Lectura restituida: nefaria coniuratio coepta. Cum in Agro Pistoriensi Catilinam devicisset, laureatos fasces in provincia tulit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 235»

«Ipfe Pópeius prídiepugne dieuifüs in theatro fuo ingenti plaufu excipi;mox acie uictus, in Agypto occifus.»un presagio soñado y su cumplimiento en la misma línea, que es como la crónica arma estas entradas: el propio Pompeyo, la víspera del día de la batalla, fue visto ser recibido en su teatro con enorme aplauso; poco después, vencido en la línea, fue muerto en Egipto. Lectura restituida: Ipse Pompeius pridie pugnae die visus in theatro suo ingenti plausu excipi, mox acie victus, in Aegypto occisus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 239»

«caueret periculum quod non ultra MaartíasIdus proferrctur»la advertencia a César recogida en la serie de portentos de su muerte: que se guardase del peligro que no se aplazaría más allá de los idus de marzo. Lectura restituida: caveret periculum quod non ultra Martias Idus proferretur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 245»

«Pridieeutem Idus eadem, auem regaliolum cum laurcoramt lo Pompeíang curía fe inferenté»otro portento de la misma serie, fechado la víspera: aquella misma ave reyezuelo, con un ramito de laurel, entrando en la curia pompeyana. Lectura restituida: Pridie autem Idus eadem, avem regaliolum cum laureo ramulo Pompeianae curiae se inferentem.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 245»

«Et Calphurnia uxor ima cínatacít -ollabifaitigiti domus, maritumGgin gremíofuo confo di;»el sueño de la esposa, que la crónica pone junto a los demás signos sin jerarquizarlos: Calpurnia, su mujer, imaginó desplomarse el remate de la casa y a su marido apuñalado en su regazo. Lectura restituida: Et Calphurnia uxor imaginata est collabi fastigium domus, maritumque in gremio suo confodi.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 245»

«Capis detecta efTent, fore ut Julio prognatus ma nu cófanguíneorum»la profecía hallada al descubrirse el sepulcro, engarzada en la misma serie: que había de suceder que el nacido de Julio, por mano de sus consanguíneos. Lectura restituida: Capyis detecta essent, fore ut Iulio prognatus manu consanguineorum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 244»

«Quid praterca fibi uellet:Sum ille(inquit fubs murmurans)tuus malus geníus Brute»la aparición que se nombra a sí misma, y es de las poquísimas entradas de la crónica en que el prodigio habla: preguntado qué más quería, dijo, murmurando por lo bajo, soy tu mal genio, Bruto. Lectura restituida: Quid praeterea sibi vellet, Sum ille, inquit submurmurans, tuus malus genius Brute.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 248»

«Draco biceps ín Hetruria pedu 85.longi tudíne uífus,cuí cum muitaiam uaítafTet,fulmíne eft percuffus.»una entrada de monstruo con medida y desenlace: un dragón bicéfalo fue visto en Etruria de ochenta y cinco pies de longitud, y habiendo ya devastado mucho, fue herido por el rayo. Lectura restituida: Draco biceps in Hetruria pedum 85 longitudine visus, cui cum multa iam vastasset, fulmine est percussus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 252»

«Antonij ftatua,que ín Abano collocata erat,cutm efíct lapídea; | multum fanguíné emiit.»un prodigio de estatua sangrante: la estatua de Antonio, que estaba colocada en Albano, siendo de piedra, manó mucha sangre. Lectura restituida: Antonii statua, quae in Albano collocata erat, cum esset lapidea, multum sanguinem emisit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 252»

«lupi per medium forum dífcurrerunt,animalia urbi un A. mínimeaífTucta.infansreces nàtusloquutusdícitur.Simula»dos prodigios encadenados y con la reserva que el impreso conserva en el verbo: lobos corrieron por medio del foro, animales nada acostumbrados a la ciudad, y se dice que un infante recién nacido habló. Lectura restituida: lupi per medium forum discurrerunt, animalia urbi minime assueta. Infans recens natus loquutus dicitur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 250»

«Oraculo Apollinisuoxaudíta: sis a lupís rabies hyeme;attatefrumentum non demeff um.»un oráculo consignado como prodigio: se oyó una voz del oráculo de Apolo, rabia de lobos en el invierno, trigo no segado en el verano. Lectura restituida: Oraculo Apollinis vox audita: a lupis rabies hieme, aestate frumentum non demessum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 251»

«thíops ín porta occurrít, GC à militibus cofofTus: CafIíus & Bru tus ínterierunt,»un mal encuentro y su desenlace en la misma entrada: al salir los de Bruto a la batalla, un etíope les salió al paso en la puerta y fue acuchillado por los soldados; Casio y Bruto perecieron. La palabra inicial queda fuera del corte porque el OCR intercala allí una comilla angular. Lectura restituida: Aethiops in porta occurrit, et a militibus confossus; Cassius et Brutus interierunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 253»

«Duas etíam referüt aquil^ lasin medio utríufq exercitusfpatio, ante prelium congteífas, (i mulpugnauiffe»un presagio de batalla con aves, contado como lo que refieren otros: refieren también que dos águilas se encontraron en el espacio entre uno y otro ejército antes del combate y pelearon a la vez. Lectura restituida: Duas etiam referunt aquilas in medio utriusque exercitus spatio, ante proelium congressas, simul pugnavisse.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 255»

«Permagnum et íncredibilefermé: ceísifTe tamen aquilam e pártibus Bruti profecta; atqpfugifTenar rant.»y el reparo que el impreso pone a esa misma noticia, que es donde asoma la cautela del cronista: cosa grandísima y casi increíble, pero narran que el águila salida de las partes de Bruto cedió y huyó. Lectura restituida: Permagnum et incredibile ferme, cessisse tamen aquilam e partibus Bruti profectam, atque fugisse narrant.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 255»

«Acharías facerdos domini iu(tusac pius, cum domino à crificafletin templo. Vidit angelum Dominià dextris»la visión de Zacarías puesta como prodigio en la serie: sacerdote del Señor, justo y piadoso, habiendo sacrificado al Señor en el templo, vio al ángel del Señor a la derecha. Lectura restituida: Zacharias sacerdos domini iustus ac pius, cum domino sacrificasset in templo, vidit angelum Domini a dextris.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 259»

«Ecce nuncio uobís gaudium pcermae enuü,acomni populo.Natus eft enim uobis hodie faluator Chri (tus domínus ín ciüitate D'auidis.»el anuncio del nacimiento de Cristo, incorporado a la crónica como un prodigio más de su año: he aquí que os anuncio un gozo grande, y a todo el pueblo, pues hoy os ha nacido el salvador Cristo señor en la ciudad de David. Lectura restituida: Ecce nuncio vobis gaudium permagnum, ac omni populo. Natus est enim vobis hodie salvator Christus dominus in civitate Davidis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 260»

«S Vbfiriem dítii Augufti principatus, Fau(ta quzdam plebeía Oftiz, duos mares totídemq foéminas enixa e(t.»un parto múltiple fechado por el reinado, como hace la crónica: hacia el fin del principado de Augusto, una tal Fausta, plebeya, en Ostia, dio a luz dos varones y otras tantas hembras. Lectura restituida: Sub finem divi Augusti principatus, Fausta quaedam plebeia Ostiae, duos mares totidemque foeminas enixa est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 262»

«Redecim urbes terremoz tu corruerunt, Ephefus; Vlaenefia; Bardis, IVlo(thene, Mlegaechyero, Cefarea;Philas delphia;»una entrada de terremoto contada por la lista de ciudades que derriba: trece ciudades cayeron por el terremoto, Éfeso, Magnesia, Sardes, Mostene, Cesarea, Filadelfia. Los topónimos salen corrompidos por el OCR. Lectura restituida del arranque: Tredecim urbes terraemotu corruerunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 264»

«Facta igítur rebellione repente Infulanorum ad 7 o.Ros manorum focíorumqQ millia czefa funt.»el desenlace bélico que la crónica engarza con ese prodigio, contado por su cifra: hecha de repente la rebelión de los isleños, fueron muertos setenta mil romanos y aliados. Lectura restituida: Facta igitur rebellione repente Insulanorum, ad 70 Romanorum sociorumque millia caesa sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 265»

«tráfeamus ab his (edibus. Petrus Comeftor & Vincetíus lib.8. cap.45.»otra remisión doble, y aquí las autoridades son medievales: Pedro Comestor y Vicente, libro octavo, capítulo cuarenta y cinco. Lectura restituida: transeamus ab his sedibus. Petrus Comestor et Vincentius lib. 8 cap. 45.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 266»

«cometa apparuít longotempore.de ccelo Drufi patris monumentum efttactum.»un cometa emparejado con un rayo, de los que la crónica junta por año: apareció un cometa por largo tiempo, y del cielo fue tocado el monumento de su padre Druso. Lectura restituida: cometa apparuit longo tempore. De caelo Drusi patris monumentum est tactum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 269»

«annosigiturduos INero,ut fimilítudine ardétis Troie infpiceret;- plurímam partem Roman urbis incendit.»una entrada donde la causa del desastre se adjudica a la voluntad de un hombre y no a un signo: por dos años, pues, Nerón, para contemplar la semejanza de Troya ardiendo, incendió la mayor parte de la ciudad de Roma. Lectura restituida: annos igitur duos Nero, ut similitudine ardentis Troiae inspiceret, plurimam partem Romanae urbis incendit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 272»

«Petrusac Paulusin prima Chriftianoru — geríecutíone martyrio coronati, tertio calend.lulías.»una entrada de martirio fechada al día, como las de prodigios: Pedro y Pablo, en la primera persecución de los cristianos, coronados con el martirio, el tercero de las calendas de julio. Lectura restituida: Petrus ac Paulus in prima Christianorum persecutione martyrio coronati, tertio calendas Iulias.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 273»

«Títus Vefpafianus à patrerebus Iudaicis(utlo . fcphuslibro fexto capiteultímo author)prafectus e(t:»y el garante que el impreso intercala en la propia línea, entre paréntesis: Tito Vespasiano fue puesto al frente de las cosas de Judea por su padre, como es autor Josefo en el libro sexto, capítulo último. Lectura restituida: Titus Vespasianus a patre rebus Iudaicis, ut Iosephus libro sexto capite ultimo author, praefectus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 273»

«phus,qui ex inítío Bruto commilitàuerat & exeodem Plut.»el garante que el impreso nombra para el prodigio de las águilas, calificado por su cercanía al hecho: Publio Volumnio, filósofo, que desde el principio había militado con Bruto, y de él mismo lo toma Plutarco. El nombre queda fuera del corte porque el OCR intercala allí una comilla angular. Lectura restituida: philosophus, qui ex initio Bruto commilitaverat, et ex eodem Plutarchus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 255»

«Claudio príncipe;ín Bríitinia (imulachru Victorig; quod 22: UE 'Camulodunií erat,»un prodigio de estatua fechado por el príncipe reinante y localizado en Britania: siendo príncipe Claudio, el simulacro de la Victoria que estaba en Camuloduno. El impreso continúa diciendo que se volvió de súbito hacia atrás, como hacia los enemigos. Lectura restituida: Claudio principe, in Britannia simulachrum Victoriae, quod Camuloduni erat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 265»

«Vox ab oríente , uox ab occídente; uox à 4. uena tís, uox ín Hierofolymà & templum, uox»la letanía de voces que la crónica registra antes de la ruina de Jerusalén, enumeradas por su procedencia: voz del oriente, voz del occidente, voz de los cuatro vientos, voz sobre Jerusalén y el templo. Lectura restituida: Vox ab oriente, vox ab occidente, vox a quatuor ventis, vox in Hierosolyma et templum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 276»

«fuperuolarunt pratercà foeedae aues tamqp multz ut pene tenebras afferrent.»un prodigio de aves medido por su efecto sobre la luz: volaron por encima, además, aves inmundas tan numerosas que casi traían tinieblas. Lectura restituida: supervolarunt praeterea foedae aves tamque multae ut paene tenebras afferrent.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 275»

«Erremotu quatuor urbes in Afia funt fubuerfz, Elea, Mithiz 107 nà,Pítanz, Cyme & Girecix»otra entrada de terremoto contada por su lista de ciudades: por el terremoto cuatro ciudades de Asia fueron destruidas, Elea, Mirina, Pítane, Cime, y de Grecia. Lectura restituida: Terraemotu quatuor urbes in Asia sunt subversae, Elea, Myrina, Pitane, Cyme.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 279»

«urbanis infulis perpetua flamma confumptis.INarbo ín Giallía, Antiochía, & foriim Care tbaginis peridem tempus deflagrarunt.»una entrada de incendios simultáneos en sitios distantes, que es la clase de coincidencia que la crónica considera portentosa: consumidas por una llama perpetua las ínsulas urbanas, Narbona en Galia, Antioquía y el foro de Cartago ardieron por el mismo tiempo. Lectura restituida: urbanis insulis perpetua flamma consumptis. Narbo in Gallia, Antiochia et forum Carthaginis per idem tempus deflagrarunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 282»

«Vefpafianitemporibus factu eft, les oes Xiphilinum copiofe in uità V efpafiani.»la remisión con que cierra ese tramo, y el garante es un epitomador bizantino: léase copiosamente a Xifilino en la vida de Vespasiano. Lectura restituida: Vespasiani temporibus factum est, lege Xiphilinum copiose in vita Vespasiani.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 278»

«Vcius Aurelius Commodus cum Athenis facrificaret,ionis ab oríentead occidentem ín ccelo ferri uifus eft, Vologefus Parthorü tex quafdam prouíncías Romanorum populat, IVlost Seleucia à Romanis cápta e(t.»un prodigio celeste engarzado con noticias de guerra en la misma entrada: sacrificando Lucio Aurelio Cómodo en Atenas, se vio llevarse algo en el cielo de oriente a occidente; Vologeso, rey de los partos, saqueó algunas provincias de los romanos, y luego Seleucia fue tomada por los romanos. Lectura restituida del arranque: Lucius Aurelius Commodus cum Athenis sacrificaret.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 282»

«Stellaeetíam iuxtafoa lem per díem uifz funt claz rifsíimzeantedies»un prodigio de estrellas diurnas, de los que la crónica anota junto al sol: se vieron también estrellas clarísimas junto al sol durante el día. Lectura restituida: Stellae etiam iuxta solem per diem visae sunt clarissimae.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 287»

«quod ccelo fereno pluuíarori (; millíma,colorísqp aroenz»una lluvia prodigiosa calificada por dos rasgos, el cielo despejado y el color: que con el cielo sereno hubo una lluvia menudísima como rocío y de color argénteo. Lectura restituida: quod caelo sereno pluvia roscidissima, colorisque argentei.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 288»

«Smírna urbsAfie, magno terramotu cores ruít,ad cuiusínflauratíos nem decennalís tributos rum immuniítas data cít,»un terremoto contado con la medida administrativa que lo sigue: Esmirna, ciudad de Asia, se derrumbó por un gran terremoto, y para su restauración se le concedió inmunidad decenal de tributos. Lectura restituida: Smyrna urbs Asiae, magno terraemotu corruit, ad cuius instaurationem decennalis tributorum immunitas data est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 284»

«pon deruntinterrogati uates;utucl faltem ín díemalteram diífceffum differret, quod ille nontam contempfit, quam facere coactus e(t»una entrada en que los adivinos son consultados y su consejo se sigue a la fuerza: respondieron los adivinos, interrogados, que al menos difiriese la partida para el día siguiente, lo cual él no tanto despreció cuanto se vio obligado a hacer. Lectura restituida: Responderunt interrogati vates, ut vel saltem in diem alteram discessum differret.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 286»

«maximétamen Cyzicum funditus concidife fe,ciusqpurbís templum maximum omníum atj pulcherrímum corruiíTeferunt.»otra ruina contada por lo que se pierde con ella: refieren sobre todo que Cízico cayó de raíz, y que se derrumbó el templo de aquella ciudad, el mayor de todos y el más hermoso. Lectura restituida: maxime tamen Cyzicum funditus concidisse, eiusque urbis templum maximum omnium atque pulcherrimum corruisse ferunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 282»

«Arrius Presbyter de Ecclefia eiectus, peftilentem hzrefin excítauit, & longe lateque fpar6it. anc hacrefin cometas prae»la entrada de Arrio, donde la crónica engancha el prodigio celeste con la herejía: Arrio, presbítero, expulsado de la Iglesia, suscitó una herejía pestilente y la esparció a lo largo y a lo ancho; esta herejía, un cometa. Lectura restituida: Arrius Presbyter de Ecclesia eiectus, pestilentem haeresin excitavit, et longe lateque sparsit. Hanc haeresin cometas prae.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 294»

«Crux aut Chriftianorum doctriná cctlefté efTe, omnesqg ca cófignari oportere portendit.»la lectura que la crónica da a la cruz aparecida en el cielo, y es de las pocas veces en que dice qué significa un signo: la cruz presagió que la doctrina de los cristianos es celeste y que conviene que todos sean marcados con ella. Lectura restituida: Crux autem Christianorum doctrinam caelestem esse, omnesque ea consignari oportere portendit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 299»

«terra mugíente non calo tonantefecutusqy,ut folet, motus terrz ingés, quo plura zdíficía cu habitatoribus fubito terra hiatu abforpta funt»un terremoto descrito por la anomalía del orden de los signos: bramando la tierra y no tronando el cielo, siguió, como suele, un enorme movimiento de tierra, por el cual muchos edificios con sus habitantes fueron absorbidos de súbito por la grieta del suelo. Lectura restituida: terra mugiente, non caelo tonante, secutusque, ut solet, motus terrae ingens.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 292»

«Ecclefiz Romana palatium Lateranum,urbem Romam ac Italiz prouíincías.Malleolus de nobilitate,»la donación consignada como hecho de la serie, con el garante que el impreso nombra detrás: a la Iglesia romana, el palacio de Letrán, la ciudad de Roma y las provincias de Italia, según Malleolus en su tratado de la nobleza. Lectura restituida: Ecclesiae Romanae palatium Lateranum, urbem Romam ac Italiae provincias.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 294»

«prodigíainfolita uifa funt;qua futur — |] orbí mala portenderunt. Prímum nang inopinata»la fórmula con que la crónica abre una tanda entera de portentos bajo un emperador: se vieron prodigios insólitos, que presagiaron males futuros al orbe; pues lo primero, cosa inesperada. Lectura restituida: prodigia insolita visa sunt, quae futura orbi mala portenderunt. Primum namque inopinata.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 302»

«terraemotus magnus & admírádus extitit, qui prioresomnes magnítudine, & celeritate & temporis»un terremoto medido por comparación con los anteriores: hubo un terremoto grande y admirable, que a todos los anteriores en magnitud y en celeridad y en tiempo. Lectura restituida: terraemotus magnus et admirandus exstitit, qui priores omnes magnitudine et celeritate et temporis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 304»

«nonexinteruallo, fed motu cótínuoomniía concufsit,idq per orbemferé uniuerfum: adeo utnonfolumín»y el rasgo por el cual esa entrada lo considera portentoso: no a intervalos, sino que con movimiento continuo lo sacudió todo, y eso por casi todo el orbe, de suerte que no solo en. Lectura restituida: non ex intervallo, sed motu continuo omnia concussit, idque per orbem fere universum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 304»

«Arcadius Ros manoriüimperator Arríanis templuíinurbe Con(tátinopoli con cedere nollet, Bizantíi expuenare atq penítus diripere conaret,»una entrada en que el prodigio se adosa a un conflicto religioso: no queriendo Arcadio, emperador de los romanos, ceder un templo a los arrianos en la ciudad de Constantinopla, mientras se intentaba expugnar Bizancio y saquearlo enteramente. Lectura restituida del arranque: Arcadius Romanorum imperator Arrianis templum in urbe Constantinopoli concedere nollet.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 308»

«eas infidias (tellaen(is fpeciem referens portendit»y el signo con que ese mismo pasaje cierra: aquellas asechanzas las presagió algo que reproducía la apariencia de una estrella. Lectura restituida: eas insidias stellae speciem referens portendit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 308»

«imperatore Theodofio X Patriarcha Proclo contínuis precibus incumbentes, D'eurg ut propitius»la respuesta ritual a esos portentos, con los dos poderes actuando juntos: el emperador Teodosio y el patriarca Proclo, entregados a continuas preces, y a Dios para que propicio. Lectura restituida: imperatore Theodosio et Patriarcha Proclo continuis precibus incumbentes, Deumque ut propitius.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 305»

«quem inerudítí quidam cometant, : crinitamquc ftella effe dixerunt.»una entrada donde la crónica se distancia de la denominación corriente del fenómeno: al que algunos ineruditos dijeron ser un cometa y una estrella crinita. Lectura restituida: quem ineruditi quidam cometam crinitamque stellam esse dixerunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 310»

«Nec fulgor is in comam abijt, neque ftellze prorfus (pecie retulit: [ed aelutí Lucerna cuíufdám mae eri flamma per feipfám fubfiftere uifa eft, nec radij eius alíqui ftellze cuiufquam formam fubicere.»y la descripción con que la sostiene, que es de las más detalladas del libro y va por negaciones: aquel resplandor no se resolvió en cabellera ni reprodujo del todo la especie de una estrella, sino que se vio subsistir por sí misma como la llama de una gran lámpara, sin que sus rayos remedaran la forma de estrella alguna. Lectura restituida del arranque: Nec fulgor is in comam abiit, neque stellae prorsus speciem retulit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 310»

«V ideri áutem ccepit ab zítate media, feré ufque ad Autumni finem.»la duración del mismo fenómeno, consignada como dato de observación: empezó a verse desde mediado el verano casi hasta el fin del otoño. Lectura restituida: Videri autem coepit ab aestate media, fere usque ad Autumni finem.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 310»

«INam ea partequa fol per gquínoctium oritur, fulgor is moueri ccepit: & índe íuxtaeam; qug in Vríze caüda fita eft»y su posición y movimiento, referidos a puntos del cielo: pues por la parte donde el sol nace en el equinoccio comenzó a moverse aquel resplandor, y desde allí junto a la que está situada en la cola de la Osa. Lectura restituida: Nam ea parte qua sol per aequinoctium oritur, fulgor is moveri coepit, et inde iuxta eam quae in Ursae cauda sita est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 310»

«Attila Hunnanorüm rex,Bledamfratremac cons TUS — *fortem fuum uocans, magnam parte Italie bello adflixit, multas praeclaras urbes diripuit, & tandem congreeatís exulíbus, V'ea ' fietíz ín mari conduntur.»la entrada de Atila, cerrada con la fundación que la crónica le atribuye por consecuencia: rey de los hunos, llamando hermano y consorte suyo a Bleda, afligió con la guerra gran parte de Italia, saqueó muchas ciudades ilustres y, congregados al fin los desterrados, se funda Venecia en el mar. Lectura restituida del cierre: et tandem congregatis exulibus, Venetiae in mari conduntur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 315»

«tertío obíidionis menfe Beatus Auguftinus epifcopus diem clau fitextremum.»una muerte fechada por el asedio en que ocurre: en el tercer mes del sitio, el beato Agustín, obispo, cerró su último día. Lectura restituida: tertio obsidionis mense Beatus Augustinus episcopus diem clausit extremum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 314»

«Iudaei omnes ab Alexandria pulfi funt,factione Cyrilli epiz.»una entrada de expulsión con su agente nombrado: todos los judíos fueron echados de Alejandría por la facción del obispo Cirilo. Lectura restituida: Iudaei omnes ab Alexandria pulsi sunt, factione Cyrilli episcopi.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 313»

«Errzmotüs iniuerfalís fa&us e(t per totu orbem, quo inter X. caeteras urbes Epídamnus etíam, qug nunc Dyrrhachium dícitur,pluríma fuftinuit damna:»un terremoto calificado de universal, que es el grado máximo de la escala implícita del libro: se hizo por todo el orbe, y entre las demás ciudades también Epidamno, la que ahora se llama Dirraquio, sufrió muchísimos daños. Lectura restituida: Terraemotus universalis factus est per totum orbem, quo inter caeteras urbes Epidamnus etiam, quae nunc Dyrrhachium dicitur, plurima sustinuit damna.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 325»

«Bonam ením cíuitatispártem terreemotus & concufs fio folo zquauít, Si quid uero clades ex intactum reliquiffent ignís imminens confumpfit atque admirando modo ín cínes»y el encadenamiento de desastres que la crónica describe dentro de una sola entrada: buena parte de la ciudad la igualó el terremoto con el suelo, y si el desastre había dejado algo intacto, el fuego inminente lo consumió y de admirable modo lo redujo a cenizas. Lectura restituida del arranque: Bonam enim civitatis partem terraemotus concussa solo aequavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 322»

«Romaà Totila capta, muti pars tertía deíecta, ürbs deíolara , quam Belifaríus uas cuam occüpauit ac muníuit.»la toma de Roma contada por lo que se derriba y lo que se recupera: tomada Roma por Tótila, derribada la tercera parte de los muros, la ciudad quedó desolada, y Belisario la ocupó vacía y la fortificó. Lectura restituida: Roma a Totila capta, muri pars tertia deiecta, urbs desolata, quam Belisarius vacuam occupavit ac munivit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 326»

«Rugíorim rex, Herülos patríaeijcereconabatur,quem Odoacer uicit; X occidit, gentemq Rugiorum pene deleuit.»una entrada de guerra bárbara contada por su desenlace de pueblo: el rey de los rugios intentaba echar de la patria a los hérulos, a quien Odoacro venció y mató, y borró casi a la gente de los rugios. Lectura restituida: Rugiorum rex, Herulos patria eiicere conabatur, quem Odoacer vicit et occidit, gentemque Rugiorum pene delevit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 321»

«Theodoricus terrítus nucijs, relicta Emerita, Crallías repetijt, NI acpace fugata, caedefurens:ecclefias; urbesac uillas omnes uaítà UM üitatque incendit.»otra del mismo tramo, dicha por la devastación que sigue: Teodorico, aterrado por las noticias, dejada Mérida, volvió a las Galias, y ahuyentada la paz, furioso de matanza, devastó e incendió iglesias, ciudades y todas las villas. Lectura restituida del arranque: Theodoricus territus nunciis, relicta Emerita, Gallias repetiit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 319»

«Afte ignex ínccelo uifz funt; portendétes irruptione Lon»un prodigio celeste con su presagio dicho en la misma línea, que es la forma canónica de la crónica: se vieron lanzas ígneas en el cielo, presagiando la irrupción de los longobardos. Lectura restituida: Hastae igneae in caelo visae sunt, portendentes irruptionem Longobardorum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 329»

«Vronís defracto pane fanguis cffluxit.»un prodigio eucarístico consignado sin comentario: en Tours, al partir el pan, brotó sangre. La inicial del topónimo la come el OCR. Lectura restituida: Turonis defracto pane sanguis effluxit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 332»

«Errzemotus-quadragínta diebus Coftantinopolim concufa fit.»un terremoto medido por su duración, no por sus daños: durante cuarenta días sacudió Constantinopla. Lectura restituida: Terraemotus quadraginta diebus Constantinopolim concussit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 328»

«& tanta eft aquarum uís fub fequuta, utinnumérabilis pene hominu pecudumq multitudo per Italiam, & Romae maxime perierit»una inundación contada por la mortandad que sigue: fue tanta la fuerza de las aguas que sobrevino, que pereció una multitud casi innumerable de hombres y de ganado por Italia y sobre todo en Roma. Lectura restituida: et tanta est aquarum vis subsecuta, ut innumerabilis pene hominum pecudumque multitudo per Italiam et Romae maxime perierit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 334»

«Quum ueró ín oriente aliquando Vlaurícius effet, Chriftus ei eui denter.»una aparición atribuida a Cristo mismo, de las que la crónica registra sin distinguirlas de los prodigios naturales: estando alguna vez Mauricio en oriente, Cristo evidentemente le. Lectura restituida: Quum vero in oriente aliquando Mauricius esset, Christus ei evidenter.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 332»

«Primum enim cometa maxímus uis fuseftplurimis corufcans diebus.»la apertura de una tanda de portentos, encabezada por el cometa: pues lo primero, un cometa grandísimo fue visto relumbrando muchísimos días. Lectura restituida: Primum enim cometa maximus visus est plurimis coruscans diebus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 338»

«Mater autem quae monttrum ipfum protulerat ; quandos quidem fia culpa ad ínopinatum miraculum nihilcontuliffet,»una entrada de parto monstruoso donde el punto es la culpa, y la crónica la resuelve exculpando a la madre: la madre que había dado a luz al monstruo, puesto que con su propia culpa nada había aportado al inopinado milagro. Lectura restituida: Mater autem quae monstrum ipsum protulerat, quandoquidem sua culpa ad inopinatum miraculum nihil contulisset.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 338»

«Inore tenera florebarit labía; Aibcerà leniter intumefcebant, & papillaà pubertaterecentipauas — | lulum prominere cófpicienti uidebantur.»la descripción física de ese mismo monstruo, hecha por sus rasgos de pubertad: en la boca florecían labios tiernos, se hinchaban levemente, y las papilas, con la pubertad reciente, parecían al que las miraba sobresalir. Lectura restituida del arranque: In ore tenera florebant labia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 340»

«lux clarifsima pertotà nos &e cüctisaparuit, & Theo dopertüi Francorü regeni»un prodigio lumínico nocturno, consignado por su alcance de testigos: una luz clarísima apareció toda la noche y a todos, y a Teodoberto, rey de los francos. Lectura restituida: lux clarissima per totam noctem cunctis apparuit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 341»

«Etíam tum futuri calus metu perturbatur, propterea quod, qui diligéter híftorías cofcripfere, haudquaquam commodarcbufpub.»una observación sobre los historiadores intercalada en la crónica: se perturba con el miedo de lo que ha de venir, por cuanto los que escribieron diligentemente las historias en modo alguno a las cosas públicas. Lectura restituida: propterea quod, qui diligenter historias conscripsere, haudquaquam commoda rebus publicis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 340»

«unde metusmagnus Conttantínopolim inuafit;íonis de coelo cecidít,& peftís ftatim grauifsímatribus zítiuis menfibus eraffata eft; Vifus eft etiam.»una entrada donde el prodigio se mide por el miedo que provoca y por la peste que lo sigue: de donde un gran temor invadió Constantinopla, cayó del cielo, y al punto una gravísima peste se ensañó por tres meses de verano. Lectura restituida: unde metus magnus Constantinopolim invasit, de caelo cecidit, et pestis statim gravissima tribus aestivis mensibus grassata est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 344»

«Factze funtlacunz poffefsionum feuuil larum; homínumqyücparíter & pecudum magnus interitus»una calamidad contada por el vacío que deja: se hicieron lagunas de posesiones o de villas, y hubo gran mortandad igualmente de hombres y de ganado. Lectura restituida: Factae sunt lacunae possessionum seu villarum, hominumque pariter et pecudum magnus interitus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 348»

«rentes cum filíjs,atcp frátres cum [ororíbus bíni perferetra polis ti Romz ad fepulchra ducerentur.»la misma peste dicha por la escena del entierro: padres con hijos y hermanos con hermanas eran llevados de dos en dos sobre las andas a los sepulcros en Roma. Lectura restituida: parentes cum filiis, atque fratres cum sororibus bini per feretra positi Romae ad sepulchra ducerentur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 347»

«Conftantínus imperator miíTo Exarcho ad I: talíam;Dei ecclefiam impugnat, Mlartínus papa cum imperatori:»una entrada de conflicto entre poderes, sin prodigio: el emperador Constantino, enviado el exarco a Italia, ataca la iglesia de Dios, y el papa Martín con el emperador. Lectura restituida: Constantinus imperator misso Exarcho ad Italiam, Dei ecclesiam impugnat, Martinus papa cum imperatore.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 344»

«Edrích Anglorü recemortuo, externis reges entium, regnu ; Angledif perduntatg;] lacerantannís quatuor.»una entrada insular contada por la duración del desorden: muerto Edrico, rey de los anglos, reyes externos pierden y desgarran el reino de Inglaterra por cuatro años. Lectura restituida: Edrico Anglorum rege mortuo, externis regnantium, regnum Angliae disperdunt atque lacerant annis quatuor.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 348»

«Omnis quinon credit ín patrem & filium, & Ípirítum fanctum, confubftantíalem & diuinam ín monade»la fórmula de anatema que la crónica reproduce a propósito de Mahoma: todo el que no cree en el padre y en el hijo y en el espíritu santo, consustancial y divino en la mónada. Lectura restituida: Omnis qui non credit in patrem et filium et spiritum sanctum, consubstantialem et divinam in monade.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 352»

«Difcedíteergo difcedite, celu uos bis teftor terrátqp,ab eius nefandifsimis nugis & fabulatíonibus.»y el remate de esa misma pieza, que es de las páginas más polémicas del libro: apartaos, pues, apartaos, os pongo por testigos dos veces el cielo y la tierra, de sus nefandísimas patrañas y fabulaciones. Lectura restituida: Discedite ergo discedite, caelum vos bis testor terramque, ab eius nefandissimis nugis et fabulationibus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 352»

«Errzmotus Paleftínam maxíme afflixit, prcipuefanctam 747. Pj mm X. ciuítate.peítis Conftantinopolitanam urbem uaftauit.»dos calamidades encadenadas por año: el terremoto afligió sobre todo a Palestina, y la peste devastó la ciudad de Constantinopla. Lectura restituida: Terraemotus Palaestinam maxime afflixit, praecipue sanctam civitatem; pestis Constantinopolitanam urbem vastavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 353»

«Iri Micfopotamía etiá terra dirus pta eí;ufgad duo milliaria, atcp aliaterrà nímis alba & arenofa de profundo a(cendít.»un prodigio geológico descrito por lo que sale del suelo: en Mesopotamia también se rompió la tierra hasta dos millas, y otra tierra demasiado blanca y arenosa ascendió de lo profundo. Lectura restituida: In Mesopotamia etiam terra dirupta est usque ad duo milliaria, atque alia terra nimis alba et arenosa de profundo ascendit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 354»

«hora noctisfecunda terra grauíter tremuit, tee &um díui Petrí Roma corruit , in Jtalía , Germanía , Gzallía,»un terremoto fechado a la hora y extendido por regiones: a la hora segunda de la noche la tierra tembló gravemente, el techo de San Pedro en Roma se derrumbó, en Italia, Germania y Galia. Lectura restituida: hora noctis secunda terra graviter tremuit, tectum divi Petri Romae corruit, in Italia, Germania, Gallia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 360»

«TNoctibus auditz furit uoces mugientium & lafciuientium; cone fufi (trepítus circum füperiorem foffam.»un prodigio sonoro nocturno, consignado sin atribuirle agente: por las noches se oyeron voces de los que mugían y retozaban, y estrépitos confusos alrededor del foso superior. Lectura restituida: Noctibus auditae sunt voces mugientium et lascivientium, confusi strepitus circum superiorem fossam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 370»

«rex Danoru morít,po(t que duo iterfede regno cótende tes; bello collidut;índ ad undecim millia Danoruiterfecta funt.»una entrada de sucesión disputada contada por su cifra de muertos: murió el rey de los daneses, tras el cual dos, contendiendo por el reino, chocaron en guerra, y de ahí fueron muertos hasta once mil daneses. Lectura restituida: rex Danorum moritur, post quem duo inter se de regno contendentes bello colliduntur, inde ad undecim millia Danorum interfecta sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 363»

«Giraneas Palatinze aedes contremuerunt.»un prodigio de edificio localizado en la sede imperial: en Aquisgrán los edificios palatinos temblaron. Lectura restituida: Aquisgrani Palatinae aedes contremuerunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 366»

«Cloamír rex Abroditarum & Lupus rex Vafconü damnati capitiíSab imperatore Ludouico in exilíu mifsifunt:»una entrada de castigo político sin prodigio: Ceadragio, rey de los abroditas, y Lupo, rey de los vascones, condenados a muerte, fueron enviados al destierro por el emperador Ludovico. Lectura restituida del cierre: damnati capitis ab imperatore Ludovico in exilium missi sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 365»

«Sed haec rerum portentajnon tam Mauranam cladem. portendiíTe arbitrati funt quídam,»una entrada donde la crónica consigna que la lectura del portento estaba disputada, sin arbitrar entre ellas: pero algunos juzgaron que estos portentos de las cosas no presagiaban tanto el desastre de los moros. Lectura restituida: Sed haec rerum portenta, non tam Mauranam cladem portendisse arbitrati sunt quidam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 371»

«Quidam etíam homines igneccele(ti confumptí;ueftibus tamenille(is.Et hocannoimpe rator partito ínter filios regnomudo renuricíauit, ac monachus factus eft.»un caso de fuego celeste con su límite dentro, que es el rasgo por el que la entrada existe: algunos hombres fueron consumidos por el fuego celeste, quedando sin embargo ilesas las vestiduras; y aquel mismo año el emperador, repartido el reino entre sus hijos, renunció al mundo y se hizo monje. Lectura restituida del arranque: Quidam etiam homines igne caelesti consumpti, vestibus tamen illaesis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 374»

«Lapides erandíne míxtí,é co 'olapfi creduntur Ad poftremumannu, quí haac Italica cladem pracefsit, in Gallíaantefolftitium zeftíuum, portentofa erando»una lluvia de piedras cuya causa el impreso deja en lo que se cree: piedras mezcladas con granizo se cree que se desprendieron del cielo, y en el último año que precedió a aquel desastre italiano, en Galia, antes del solsticio de verano, un granizo portentoso. Lectura restituida del arranque: Lapides grandine mixti, e caelo lapsi creduntur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 370»

«in Italía Brixize 2 tribus díebus & tribus noctibusfanguis deecclo pluiffe di»una lluvia de sangre fechada por año de reinado y localizada, y dicha con el verbo de rumor que la crónica conserva: en Italia, en Brescia, por tres días y tres noches se dice que llovió sangre del cielo. Lectura restituida: in Italia Brixiae tribus diebus et tribus noctibus sanguis de caelo pluisse dicitur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 378»

«In Saxonía aliquot millíb. paffuum terrà in f; pecícm aggerís ine.»un prodigio de suelo medido en distancia: en Sajonia, por algunos miles de pasos, la tierra a manera de un terraplén. Lectura restituida: In Saxonia aliquot millibus passuum terra in speciem aggeris.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 370»

«dícebat enim ie 20 píosnon multum differre 7A muribus, quífrumentum comedunt, ad nihil utiles.»la sentencia que la crónica pone en boca del obispo antes de su castigo: decía, en efecto, que los pobres no difieren mucho de los ratones, que comen el trigo y no son útiles para nada. Lectura restituida: dicebat enim pauperes non multum differre a muribus, qui frumentum comedunt, ad nihil utiles.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 386»

«Pracepit nang muríbus, ut cateruatím illum ínuaderent, € die nociutpaffliges rent, atque uíuum deuorare fettínarent.»y el castigo, adjudicado a un mandato divino sobre los animales: mandó, pues, a los ratones que en tropel lo invadiesen, lo afligiesen de día y de noche y se apresurasen a devorarlo vivo. Lectura restituida: Praecepit namque muribus, ut catervatim illum invaderent, et die noctuque affligerent, atque vivum devorare festinarent.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 386»

«Atillefugiensad turrím quandam,quae in medio Rheniconfittebat (uocata hgc x eit muríu mturrís, à talieuentu hocfore xS E títa uocabulum)putans fetutum forein —— mediohhenià morfibus muríu, quod tamen»y la etimología que la entrada da al topónimo, que es la torre de los ratones del Rin: pero él, huyendo a una torre que se hallaba en medio del Rin, llamada por tal suceso torre de los ratones, pensando estar seguro en medio del Rin de las mordeduras de los ratones. Lectura restituida del arranque: At ille fugiens ad turrim quandam, quae in medio Rheni consistebat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 386»

«Ac Deus tantam tyrannidem inultà non dimit.»la sentencia con que la crónica cierra ese caso, y es la doctrina del prefacio dicha en una línea: y Dios no dejó impune tamaña tiranía. Lectura restituida: Ac Deus tantam tyrannidem inultam non dimisit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 386»

«Carolus Caluus Man tux correptus morbo,accepto ueneno Àmedíco fuo Sedechía Iu dao, moritur, Filius autem eius Ludouicus»una entrada de muerte de príncipe con su agente nombrado: Carlos el Calvo, tomado de enfermedad en Mantua, muere por veneno recibido de su médico Sedequías, judío. Lectura restituida: Carolus Calvus Mantuae correptus morbo, accepto veneno a medico suo Sedechia Iudaeo, moritur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 380»

«ut multi iudicabant, figníficauit priuatíonem oculorum Ludouiciregís Liongobardorum filij»una lectura de portento adjudicada expresamente a un sujeto colectivo, no al cronista: como muchos juzgaban, significó la privación de los ojos del rey Ludovico, hijo del de los longobardos. Lectura restituida: ut multi iudicabant, significavit privationem oculorum Ludovici regis Longobardorum filii.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 381»

«Item porca eníxafcetum humana facic ecidít, pullus gallinace usquadrupes natus.»dos partos monstruosos agrupados en una entrada, que es como la crónica los registra desde la antigüedad hasta su propio siglo: una cerda parió un feto con rostro humano, y nació un pollo de gallina de cuatro patas. Lectura restituida: Item porca enixa fetum humana facie, pullus gallinaceus quadrupes natus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 393»

«Fames & petülentía dein [equutze,tana ta puis homínum ínterfjt, ut penéplures uita defuncti fint»hambre y peste encadenadas y medidas por el número: siguieron después, tanta multitud de hombres pereció que casi fueron más los difuntos. Lectura restituida: Fames et pestilentia deinde secutae, tanta vis hominum interiit, ut paene plures vita defuncti sint.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 394»

«Randínemíraculofa, & fulminibus multi mortalesinteriee»un granizo calificado de milagroso y su efecto mortal: granizo milagroso, y por los rayos muchos mortales perecieron. Lectura restituida: grandine miraculosa, et fulminibus multi mortales interiere.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 395»

«Oca cubuerunt utríng reges, principes, duces,homines innumerabie les: multum fanguínis fufum ett.»una batalla contada por la calidad de los muertos y no por su cifra: cayeron de una y otra parte reyes, príncipes, duques, hombres innumerables, y se derramó mucha sangre. Lectura restituida: Occubuerunt utrinque reges, principes, duces, homines innumerabiles, multum sanguinis fusum est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 392»

«ín Lotharingiaiuxta mon rorr tem Caftrilocum,fontículus aqu multís faluberrimusin»un prodigio benigno, de los pocos que la crónica registra: en Lotaringia, junto al monte, una fuentecilla de agua saludabilísima para muchos. Lectura restituida: in Lotharingia iuxta montem Castri locum, fonticulus aquae multis saluberrimus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 393»

«Duo eratit capíta; & 4. brachia, cetera cemínaufqad ume»la descripción anatómica de un parto doble: tenía dos cabezas y cuatro brazos, lo demás gemelo hasta el ombligo. Lectura restituida: Duo erant capita, et quatuor brachia, cetera gemina usque ad umbilicum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 399»

«Apídes mire magnitudinis mixti erándine de ccela cécídes | runt € nonnulli hominum fulmint períerunt.»una caída de piedras con muertos, del tipo que la crónica repite a lo largo de los siglos: piedras de admirable tamaño mezcladas con granizo cayeron del cielo y algunos hombres perecieron por el rayo. Lectura restituida: Lapides mirae magnitudinis mixti grandine de caelo ceciderunt, et nonnulli hominum fulmine perierunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 402»

«Guilielmus Nortmannüía comes Brítanníam maiorem, que nie Anolía dicitur, occiforege eius Eleraldo ex pugnauit;.totag ín fer uitaterh redacta prouíricíaac INorinannis ibi pofitis, ipfe ín illa: regnauit.»la conquista de Inglaterra consignada como entrada anual: Guillermo, conde de Normandía, expugnó la Britania mayor, que ahora se llama Anglia, muerto su rey Haroldo, y reducida toda la provincia a servidumbre y puestos allí normandos, él mismo reinó en ella. Lectura restituida del arranque: Guilielmus Normanniae comes Britanniam maiorem, quae nunc Anglia dicitur, occiso rege eius Heraldo expugnavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 404»

«Fienrícus impe rator Giregoríum feptimum Papam KHiltebrandum uocatum odio infectatur»una entrada de conflicto entre imperio y papado, con los dos nombres del mismo pontífice: el emperador Enrique persigue con odio al papa Gregorio séptimo, llamado Hildebrando. Lectura restituida: Henricus imperator Gregorium septimum Papam Hildebrandum vocatum odio infectatur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 405»

«Sequenti uero anno Henrícus Fràncorum rex m obijt. Víncentius:ueru Sigisbertus»una entrada donde el impreso alinea dos cronistas y opone el segundo al primero: al año siguiente murió Enrique, rey de los francos, según Vicente, pero Sigeberto. Lectura restituida: Sequenti vero anno Henricus Francorum rex obiit. Vincentius; verum Sigisbertus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 399»

«multa aliaprodigía, etíam cometem migr magnitudinis tumapparuífe affirmant, quí ínoccafucadentefole (tatím a parebat.»un cometa descrito por el momento y el lugar en que se dejaba ver: afirman que aparecieron entonces muchos otros prodigios, y también un cometa de admirable magnitud, que al ponerse el sol en el ocaso aparecía en seguida. Lectura restituida: multa alia prodigia, etiam cometem mirae magnitudinis tum apparuisse affirmant, qui in occasu cadente sole statim apparebat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 412»

«Oelum multísinlocis quinto Calendas Octobris ardere uí 1098 furi e(t nocturuo tépore;& fequutaeft anímaliu peftiletía,»un cielo encendido fechado al día y seguido de su consecuencia: en muchos lugares, el quinto de las calendas de octubre, se vio arder el cielo en tiempo nocturno, y siguió una peste de animales. Lectura restituida: Caelum multis in locis quinto Calendas Octobris ardere visum est nocturno tempore, et secuta est animalium pestilentia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 411»

«Qui Londoníz plufquam 6oo domos effregít. Collidebantur ecclefizz cum domibus.»una tempestad contada por los daños contados: que en Londres quebrantó más de seiscientas casas, y las iglesias chocaban con las casas. Lectura restituida: Qui Londoniae plus quam 600 domos effregit. Collidebantur ecclesiae cum domibus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 411»

«Um ingens fames dca eft.Cuí coriiuncta peftís infinitum numerum hominum pecüdumqg abrípüit.»hambre y peste encadenadas, con la segunda medida por su alcance: hubo una hambre enorme, a la cual, unida una peste, arrebató un número infinito de hombres y de ganado. Lectura restituida: Cum ingens fames facta est, cui coniuncta pestis infinitum numerum hominum pecudumque abripuit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 408»

«nimia aquarum inundatione authumnalís fatio : . | impedita e(t,unde (terilitas omníum frugum, & ínges fames, & md peltis fecuta e(t,»una cadena causal completa, que es como la crónica explica las hambres: por la excesiva inundación de las aguas se impidió la siembra otoñal, de donde siguió esterilidad de todos los frutos, y hambre enorme, y peste. Lectura restituida: nimia aquarum inundatione autumnalis satio impedita est, unde sterilitas omnium frugum, et ingens fames, et pestis secuta est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 411»

«Sanguinis riuos extitiffe dicunt.»un prodigio consignado con el verbo de rumor que la crónica conserva cuando no lo garantiza: dicen que hubo ríos de sangre. Lectura restituida: Sanguinis rivos exstitisse dicunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 414»

«tur,una flebat, efuríebat,altera tacebat; ore gemino manducabas»la conducta del parto doble contada por la disparidad entre las dos mitades, que es lo que hace del caso un portento: una lloraba y tenía hambre, la otra callaba, y con doble boca masticaba. La primera parte de la frase queda fuera del corte porque el OCR intercala allí una comilla. Lectura restituida: una flebat, esuriebat, altera tacebat, ore gemino manducabat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 399»

«His fortaffe pdigfis motus affirmarenon dubitauit Fluentínus anti(tes effe Antichriltu natum,qua»la lectura más extrema que la crónica recoge, y la pone en boca de otro y con un quizá: movido acaso por estos prodigios, el obispo florentino no dudó en afirmar que el Anticristo había nacido. Lectura restituida: His fortasse prodigiis motus affirmare non dubitavit Fluentinus antistes esse Antichristum natum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 417»

«eníxa eft porcéllum habenté facit hominís,ct alioloco pullus gal»otro parto monstruoso fechado por los personajes del año: parió un lechón con rostro de hombre, y en otro lugar un pollo de gallina. Lectura restituida: enixa est porcellum habentem faciem hominis, et alio loco pullus gallinaceus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 419»

«circa horam nonam nubes pluuíix fubito ruptaà monté, qua Cid | dicítur Roberti, fubiectà fibi parte ciuítatís penítus oppreffam,»un desastre fechado a la hora y explicado por su mecánica: cerca de la hora nona, una nube de lluvia rota de súbito desde el monte oprimió del todo la parte de la ciudad que le quedaba debajo. Lectura restituida: circa horam nonam nubes pluviae subito rupta a monte, subiectam sibi partem civitatis penitus oppressam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 423»

«Prophetz fa €titíjs miraculis populo im pofuere, ludaos trucídare conátifunt,»una entrada donde la crónica califica el milagro de fabricado, que es su juicio más severo sobre un prodigio ajeno: falsos profetas engañaron al pueblo con milagros ficticios e intentaron degollar a los judíos. Lectura restituida: Falsi Prophetae facticiis miraculis populo imposuere, Iudaeos trucidare conati sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 429»

«Defectusfolís & luta nz, qu£ Greci Bcclypfin nominant, prater modum factus eft»un eclipse consignado con el término técnico y su procedencia: falta del sol y de la luna, que los griegos llaman eclipse, se hizo fuera de medida. Lectura restituida: Defectus solis et lunae, quae Graeci Eclypsin nominant, praeter modum factus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 428»

«nebula defifsima, cooperies caftra, maxime obfiuit.»un prodigio atmosférico dicho por su estorbo militar: una niebla densísima, cubriendo el campamento, lo obstruyó en gran manera. Lectura restituida: nebula densissima, cooperiens castra, maxime obfuit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 431»

«Balduinus deficientibus feduló Chríltianis ex Buropa trásíretatís multos Chritti hideles ex Trafiordane con tiocauít,quos fimul eum fuis Hierufalem inhabiítarefecit.»una entrada de repoblación en tierra santa: faltando los cristianos que pasaban asiduamente desde Europa, Balduino convocó a muchos fieles de Cristo de más allá del Jordán, a los cuales, junto con los suyos, hizo habitar Jerusalén. Lectura restituida del cierre: quos simul cum suis Hierusalem inhabitare fecit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 426»

«Praterea fionum crucis apparuit inluna»un signo celeste de figura reconocible, que es la clase que más interesa a la crónica: además, apareció en la luna la señal de la cruz. Lectura restituida: Praeterea signum crucis apparuit in luna.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 434»

«Factae(t Rómz maxíma Tyberís ínundatío, qua multa hínc índe mágno homínum detrimento períerut»una inundación urbana medida por el daño humano: se hizo en Roma una máxima inundación del Tíber, por la cual muchas cosas de una y otra parte perecieron con gran detrimento de los hombres. Lectura restituida: Facta est Romae maxima Tyberis inundatio, qua multa hinc inde magno hominum detrimento perierunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 435»

«Ix magna & frigus infolita fuit; peftís & ficca eftasindefe quute funt»una cadena estacional de calamidades: hubo un hielo grande y un frío insólito, y de ahí siguieron peste y un verano seco. Lectura restituida: glacies magna et frigus insolitum fuit; pestis et sicca aestas inde secutae sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 435»

«Subfequuti funt quocp nó paus V, citerrzemotus, à quibus non tantü cíüitates eX ca(lra»una serie sísmica dicha por lo que arrasa: siguieron también no pocos terremotos, por los cuales no solo ciudades sino campamentos. Lectura restituida: Subsecuti sunt quoque non pauci terraemotus, a quibus non tantum civitates et castra.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 436»

«EtPriderícus imperator Vlediolanum feré perfes ptemannos obfedit; atque deftruxit.»una entrada de asedio contada por su duración: y el emperador Federico sitió Milán casi por siete años y la destruyó. Lectura restituida: Et Fridericus imperator Mediolanum fere per septem annos obsedit atque destruxit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 434»

«Scriptu eft: Super afpidem & Bafilifcu ambülabis, &cona culcábis leoneià & dráconem;»el versículo del salmo que el impreso cita en la escena del pontífice y el emperador: está escrito, sobre el áspid y el basilisco andarás, y hollarás al león y al dragón. Lectura restituida: Scriptum est: Super aspidem et Basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 442»

«Frideríciim primum imperatorem, qüí alíás Darbas iofTa dictus eft; calcat pedibus, cuius collum pedecomprímes,»y la escena a que ese versículo se aplica: a Federico primero, emperador, que por otro nombre fue llamado Barbarroja, lo pisa con los pies, comprimiendo con el pie su cuello. Lectura restituida del arranque: Fridericum primum imperatorem, qui alias Barbarossa dictus est, calcat pedibus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 442»

«facroaltarí;cumfubleuaffet calicem; fumpturus hoítíam;»el arranque de un prodigio eucarístico, que la crónica registra igual que los celestes: en el sagrado altar, habiendo levantado el cáliz, al ir a tomar la hostia. El impreso continúa diciendo que apareció en el cáliz especie de carne y de sangre. Lectura restituida: sacro altari, cum sublevasset calicem, sumpturus hostiam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 441»

«Brremotus maximi & ingens aquarü inundatio per Germazti70 A. nii facta.»dos calamidades agrupadas por región: terremotos máximos y una enorme inundación de aguas hechas por Germania. Lectura restituida: Terraemotus maximi et ingens aquarum inundatio per Germaniam facta.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 441»

«Hyems hue ius anní fuit calidifsima, quo factum, ut terre frue.— ctus folito maturíus pro»una anomalía estacional consignada por su efecto agrícola, no por su rareza sola: el invierno de este año fue calidísimo, con lo cual sucedió que el fruto de la tierra viniera más temprano de lo acostumbrado. Lectura restituida: Hyems huius anni fuit calidissima, quo factum, ut terrae fructus solito maturius provenerit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 446»

«lantiarij crebrà audita funt tonitrua, & diuerfa locá;fa»un prodigio sonoro fechado por mes: en enero se oyeron truenos frecuentes, y diversos lugares. Lectura restituida: Ianuarii crebra audita sunt tonitrua, et diversa loca.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 442»

«teras nationes: & fe pras buit du&orem, afferens e ccelis miffam epiftolam, qug ad eam expedítionem natíones hortaretur.»la entrada de la predicación de la cruzada, con el argumento que el impreso adjudica al ermitaño: excitó a las demás naciones y se ofreció por caudillo, alegando una epístola enviada de los cielos que exhortaba a las naciones a aquella expedición. El arranque queda fuera del corte porque el OCR intercala allí una comilla angular. Lectura restituida: caeteras nationes, et se praebuit ductorem, asserens e caelis missam epistolam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 430»

«croigne adü(tg ; [pem fui fructus nieittitze funt.»un prodigio agrícola dicho por la pérdida de la cosecha: abrasados los sauces y los árboles en junio, perdieron la esperanza de su fruto. Lectura restituida del cierre: spem sui fructus amittere.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 420»

«Ioannis Baptifta ros inno cte de coelo cadens, mellí& dulcedine fuperabat.»un prodigio benigno fechado por la fiesta: en la noche de Juan Bautista, un rocío que caía del cielo superaba a la miel en dulzura. Lectura restituida: Ioannis Baptistae ros in nocte de caelo cadens, melli et dulcedine superabat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 449»

«Infuper tanta màris inundatio eft fuborta inPhryfia,quantaà INog téporibus nonfuit,qug ínuoluit omné terram marítima Phry»una inundación medida contra el mayor patrón de la crónica, el diluvio: se levantó en Frisia tanta inundación del mar cuanta no la hubo desde los tiempos de Noé, que envolvió toda la tierra marítima. Lectura restituida: Insuper tanta maris inundatio est suborta in Phrysia, quanta a Noe temporibus non fuit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 455»

«uc perierunthomía num multa millía, & iumenta fine numero.»y su costo, en la forma de cifra abierta que la crónica usa cuando no la tiene cerrada: allí perecieron muchos miles de hombres, y bestias sin número. Lectura restituida: Ibi perierunt hominum multa millia, et iumenta sine numero.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 455»

«Fridericusimperator,ab Honorio Pontificeimperij dienítatepríuatus e(t;unde multa bella exarferunt.»otra de la misma clase, con la consecuencia dicha dentro: el emperador Federico fue privado de la dignidad imperial por el pontífice Honorio, de donde ardieron muchas guerras. Lectura restituida: Fridericus imperator, ab Honorio Pontifice imperii dignitate privatus est, unde multa bella exarserunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 454»

«tempeftate prodigía pleraque futuras calamitates porá tenderunt.»la fórmula que abre las tandas anuales de la crónica y declara su tesis en una línea: en esta época muchísimos prodigios presagiaron calamidades futuras. Lectura restituida: Hac tempestate prodigia pleraque futuras calamitates portenderunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 456»

«InRathítadio oppído in Alpibus INorícís, quas Tat rum incola uocat,infans cornutus natus eft uagítusatque ploras tuseíus quatuordecím ans»un parto monstruoso localizado con precisión y medido en el tiempo: en la villa de Rattenberg, en los Alpes nóricos que el habitante llama Tauern, nació un niño cornudo, y su vagido y llanto por catorce. Lectura restituida del arranque: In Rathstadio oppido in Alpibus Noricis, quas Taurum incola vocat, infans cornutus natus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 456»

«rio apparuitCometes,diro | 7$ afpectuper triginta dieses»un cometa calificado por su aspecto y medido en días: apareció un cometa de aspecto siniestro por treinta días. Lectura restituida: apparuit Cometes, diro aspectu per triginta dies.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 458»

«mus ín Burgundia imperiali à monte dehifa cens uallesque coartans, multa homínum atque pe corum millía opprefsit, currens praterea per mula»un desprendimiento de monte contado por su cifra de víctimas: un monte grandísimo en la Borgoña imperial, desgajándose del monte y estrechando los valles, oprimió muchos miles de hombres y de ganados. Lectura restituida: mons quidam maximus in Burgundia imperiali a monte dehiscens vallesque coartans, multa hominum atque pecorum millia oppressit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 458»

«Sexta uero díe Decebris crepuículo dris nouus & ínfignísfplendor,in fieurá crucis efformatus, coclit?s»un signo celeste con figura, fechado al día y a la hora del crepúsculo: el sexto día de diciembre, un nuevo e insigne resplandor formado en figura de cruz, del cielo. Lectura restituida: Sexta vero die Decembris crepusculo novus et insignis splendor, in figuram crucis efformatus, caelitus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 463»

«Videplura quefcribit Pontanusin Cómetaríjsin centu fentetias Ptolomei,»una remisión a un comentarista astrológico contemporáneo, que es de las fuentes menos esperables del libro: ve más cosas de las que escribe Pontano en sus comentarios a las cien sentencias de Ptolomeo. Lectura restituida: Vide plura quae scribit Pontanus in Commentariis in centum sententias Ptolomaei.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 462»

«intraoctauu die natalís Chrifti natus e(tuitulus cü duob. canínís»un parto monstruoso fechado por la octava de Navidad: dentro del octavo día de la natividad de Cristo nació un ternero con dos caninos. Lectura restituida: intra octavum diem natalis Christi natus est vitulus cum duobus caninis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 463»

«fanguine in Vuallía pluit, quafi prodíeíum exitiale ille genti;»una lluvia de sangre con su presagio dicho como semejanza y no como certeza: llovió sangre en Gales, como si fuera un prodigio funesto para aquella gente. Lectura restituida: sanguine in Wallia pluit, quasi prodigium exitiale illi genti.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 464»

«cuíus fanguine breui tempore poft, ea regío pafsim maduit, fub»y el cumplimiento que la crónica pone a renglón seguido, cerrando el círculo del signo: con cuya sangre, poco tiempo después, aquella región se empapó por todas partes. Lectura restituida: cuius sanguine brevi tempore post, ea regio passim maduit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 464»

«Martini quarti Pape pontificatu ex illu(tri quadà fcemina * | 2. potificis neceffaría,natus e(t puer uillofus,»un parto monstruoso fechado por el pontificado y con la calidad de la madre consignada: en el pontificado del papa Martín cuarto, de cierta mujer ilustre nació un niño velludo. Lectura restituida: Martini quarti Papae pontificatu ex illustri quadam femina natus est puer villosus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 467»

«Tartaríiteri Pánonia inuaferüt, omnia ufqiád Peftu deuaftarüt.»una entrada de invasión contada por el límite que alcanza la devastación: los tártaros invadieron de nuevo Panonia y devastaron todo hasta Pest. Lectura restituida: Tartari iterum Pannoniam invaserunt, omnia usque ad Pestum devastarunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 468»

«Calend. Decemb.uentus uehemens zedifíciía, cafas»un temporal fechado por calendas y dicho por lo que derriba: en las calendas de diciembre, un viento vehemente, los edificios, las cabañas. Lectura restituida: Calendis Decembris ventus vehemens aedificia, casas.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 470»

«Aíunt nonnullí infummo apice mirabiles efTe mutationes.Intera dumením eructat igneu flumen»una descripción del volcán atribuida a otros y no asumida: dicen algunos que en la cima hay mudanzas admirables, pues a veces eructa un río ígneo. Lectura restituida: Aiunt nonnulli in summo apice mirabiles esse mutationes. Interdum enim eructat igneum flumen.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 476»

«Superíor ením pars montís plena eft cine 1um,quí hyemalí tempore cooperíuntur níuibus.fupremum faa (tígium montis eft planum;comprehendiítg per circuitum, cirs citer uiginti ftadia, hoc eft; dimidium milliare Germanicum,»y la medida del mismo monte, que la crónica da en unidades de su tiempo y de su tierra: la parte superior del monte está llena de ceniza, que en invierno se cubre de nieves; la cumbre suprema es plana y abarca en su circuito unos veinte estadios, esto es, media milla germánica. Lectura restituida del cierre: circiter viginti stadia, hoc est dimidium milliare Germanicum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 476»

«Eptimo Calendas Iulij, cótínua fuleura atq corufcationes ter 1335 rueremortalium mentes, multosq extínxere.facrís atcp uictía mís,uíci, urbes luftratze, quídam equo uectus;reclínato capite in collum equí;fulmen euitauit»una tormenta fechada por calendas y contada por sus muertos, con el rito que la sigue y un caso individual al final: continuos relámpagos y fulgores aterraron las mentes de los mortales y mataron a muchos; con sacrificios y víctimas fueron lustradas aldeas y ciudades, y uno que iba a caballo, reclinada la cabeza sobre el cuello del caballo, evitó el rayo. Lectura restituida del arranque: Septimo Calendas Iulii, continua fulgura atque coruscationes terruere mortalium mentes.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 477»

«IN menfe Septembri, coruorü pulli implumes ín nido reperti -À fünt,quod Auentínus ín rebüis Bauarícis magni prodigi los co obferuatii putat.»una entrada donde el carácter portentoso del hecho se adjudica a otro autor y no al propio libro: en el mes de septiembre se hallaron en el nido polluelos de cuervos sin plumas, lo cual Aventino, en sus cosas bávaras, juzga observado en lugar de gran prodigio. Lectura restituida: In mense Septembri, corvorum pulli implumes in nido reperti sunt, quod Aventinus in rebus Bavaricis magni prodigii loco observatum putat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 480»

«In oppido Veldkirch non procul àlacuAs | cronío fito,caímaucl ignís deccelo in urbis plateas cecidit»una caída de fuego celeste localizada en una plaza concreta: en la villa de Feldkirch, situada no lejos del lago de Constanza, cayó del cielo a las calles de la ciudad. Lectura restituida: In oppido Veldkirch non procul a lacu Acronio sito, fulmen vel ignis de caelo in urbis plateas cecidit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 480»

«propter lzfosacmale tractatos Chriftianos,nouem Ius dai interfecti fex aquís fubmerfi,atg duodecím»una entrada de violencia contra judíos, contada por sus cifras: en Constanza, junto al lago Acronio, por haber lastimado y maltratado a cristianos, nueve judíos muertos, seis sumergidos en las aguas, y doce. Lectura restituida: propter laesos ac male tractatos Christianos, novem Iudaei interfecti, sex aquis submersi, atque duodecim.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 477»

«runt,herbas, arborum frondes, feoctes, fccenum, per uniuerfam;»una plaga de aves dicha por lo que consumen: devoraron hierbas, hojas de los árboles, mieses, heno, por toda. Lectura restituida: herbas, arborum frondes, segetes, foenum, per universam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 479»

«Fratrum mía nori ordo per Hónorü Pontificem maximum inftitutus ac confirmatus eft.»una entrada eclesiástica sin prodigio, de las que fechan la serie: la orden de los frailes menores fue instituida y ratificada por el pontífice máximo Honorio. Lectura restituida del arranque: Fratrum minorum ordo per Honorium Pontificem maximum institutus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 454»

«Ex Scythia primum orta dicitur, inde petoramPontiíci marís, Hellefpontum graffata,; per Grecíamc. demum & Illyricum]taliz infinuatur.»el itinerario que la crónica adjudica a la peste, dicho con el verbo de rumor que conserva: se dice que nació primero en Escitia, y de ahí, avanzando por la costa del mar Póntico y el Helesponto, se insinúa por Grecia y al fin por el Ilírico en Italia. Lectura restituida del arranque: Ex Scythia primum orta dicitur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 480»

«refert Conradus de Meydenberg eius tempeftatís infignis Philofophus & Mathes matícus»el garante que el impreso nombra para ese tramo, calificado por su oficio: lo refiere Conrado de Megenberg, insigne filósofo y matemático de aquel tiempo. Lectura restituida: refert Conradus de Megenberg eius tempestatis insignis Philosophus et Mathematicus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 482»

«fupertitiofumfubitó apparuere quingenti nonnunquá&;aliquan ph, domilleuirí, mulieres couolabant, oppidatim»la aparición de los flagelantes contada por su número y su modo de reunirse: de súbito aparecieron quinientos, y a veces hasta mil hombres, y acudían mujeres, de villa en villa. Lectura restituida: subito apparuere quingenti, nonnunquam aliquando mille viri, mulieres convolabant, oppidatim.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 483»

«Crematí multís funt ínlocis ludo, & cum euaderefe non poffe uiderent; íncluferuntfein domibus, & feipfos cremaueruntunà cum locísuicinis.»la matanza de judíos que la crónica engarza con la peste, dicha por el desenlace: fueron quemados en muchos lugares, y viendo que no podían escapar, se encerraron en las casas y se quemaron a sí mismos junto con los lugares vecinos. Lectura restituida del arranque: Cremati multis sunt in locis Iudaei.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 482»

«hocáino per Gérinaaiá fà: &usefthorrendusterraemotus,in quo etíá Bafilaà Raurácorü decies erauifsimeconcülfa eft, circa horám autem noctisundea cimamt templü Cathedrale, àc mülta»el terremoto de Basilea, fechado por la fiesta y contado con el número de sacudidas: en este año hubo por Germania un horrendo terremoto, en el que también Basilea fue sacudida diez veces gravísimamente, y cerca de la hora undécima de la noche el templo catedral. Lectura restituida del arranque: hoc anno per Germaniam factus est horrendus terraemotus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 485»

«Cometa Pontanus ficfcribit: [Ne auté quae remos tifsimafuntà no(tra memoria,femper»una cita en bloque de un autor moderno sobre los cometas, con la fórmula que la introduce: del cometa escribe así Pontano, que las cosas remotísimas de nuestra memoria siempre. Lectura restituida: Cometa Pontanus sic scribit: Ne autem quae remotissima sunt a nostra memoria, semper.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 493»

«mirum dictu, qd Zneas Syluius in fua Rs Europa fcribit.»otra remisión a un contemporáneo suyo, y de las de más peso en el libro: cosa admirable de decir, lo que Eneas Silvio escribe en su Europa. Lectura restituida: mirum dictu, quod Aeneas Sylvius in sua Europa scribit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 498»

«Fit harum ínundatíonum mentio in Vandalia Crancij.& ín Georgij Fabríci»la doble remisión con que cierra las inundaciones de ese año, y las dos son de autores de su propio siglo: se hace mención de estas inundaciones en la Vandalia de Krantz y en la de Georgio Fabricio. Lectura restituida: Fit harum inundationum mentio in Vandalia Crantzii, et in Georgii Fabricii.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 496»

«Lhishocanno bis effluit.Sexto Cal. Vlartijalueus Mifenae LX. pontem fuperat, quz ínundatíodurauit quatriduum.»una crecida fechada por calendas y medida en días: este año se desbordó dos veces; el sexto de las calendas de marzo el cauce sobrepasó el puente, y aquella inundación duró cuatro días. Lectura restituida: Sexto Calendas Martii alveus pontem superat, quae inundatio duravit quatriduum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 496»

«NIPolonía Comcetes no obfcurus, plus quá pertres mefes petz lino adoccídent& uerfa, comparuit, &eo anno Vlatíslaus»un cometa descrito por su duración y por la dirección de su cola: en Polonia se dejó ver un cometa no oscuro, por más de tres meses, con la cabellera vuelta hacia occidente. Lectura restituida: In Polonia Cometes non obscurus, plus quam per tres menses, petilo ad occidentem versa, comparuit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 498»

«magnitudiais ; futurae calamitatis, qua poftea fecuta. eft magna profecto indicía.»la fórmula con que la crónica cierra una tanda de signos, dando el cumplimiento por ocurrido: de la magnitud de la calamidad futura, la cual después siguió, hubo por cierto grandes indicios. Lectura restituida: futurae calamitatis, quae postea secuta est, magna profecto indicia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 506»

«Interea fumma & incredibili fpiritus uíolentia do morum tecta per inaneíactari, muros deijci & faxa íngentía loco moueri»un temporal descrito por lo que el viento levanta: entretanto, con suma e increíble violencia del soplo, los techos de las casas eran arrojados por el vacío, los muros derribados y piedras enormes movidas de su sitio. Lectura restituida: Interea summa et incredibili spiritus violentia domorum tecta per inane iactari, muros deiici et saxa ingentia loco moveri.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 506»

«Eneas Syluius in defcríe ptioneEuropz cap.54.»la remisión que respalda esa tanda, citada por capítulo: Eneas Silvio en la descripción de Europa, capítulo cincuenta y cuatro. Lectura restituida: Aeneas Sylvius in descriptione Europae cap. 54.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 506»

«Militum quorundamín Auftría cone ípiratio orta eft, quadecemannis Auftríamirum ín modum ues xata eit.»una conjura contada por los años que dura su efecto: nació en Austria una conspiración de ciertos soldados, que por diez años vejó a Austria de admirable manera. Lectura restituida: Militum quorundam in Austria conspiratio orta est, qua decem annis Austria mirum in modum vexata est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 506»

«Augüftíapud Heluetíos ín Vualcfia magnaac ínfolita facta eft»una crecida localizada entre los suizos, calificada por su tamaño y su rareza: en agosto, entre los helvecios, en el Valais, se hizo grande e insólita. Lectura restituida: Augusti apud Helvetios in Vallesia magna ac insolita facta est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 508»

«Rodaní inundatio, que. — ^ 4! cius regíonís incolis hinc inde multum damni intulit , pontefqüe omnes non lacerauit mini,»y su identificación y su daño, en la línea siguiente: la inundación del Ródano, que causó mucho daño a los habitantes de aquella región de una y otra parte, y no desgarró todos los puentes. Lectura restituida: Rhodani inundatio, quae eius regionis incolis hinc inde multum damni intulit, pontesque omnes non laceravit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 508»

«dam díe fol, cum ad oca cidentem uergeret , plus — | 7, quam duabushorís,imago»un prodigio solar medido en horas: cierto día el sol, inclinándose al occidente, por más de dos horas, una imagen. Lectura restituida: quadam die sol, cum ad occidentem vergeret, plus quam duabus horis, imago.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 508»

«demnatumadignem comburíut heereticum;poftcuiusmortem — haec peregrinatio uirorum & mulíerü ceffauít,»el desenlace de una peregrinación popular, atado a la ejecución de su promotor: lo quemaron al fuego, condenado como hereje, después de cuya muerte cesó esta peregrinación de hombres y mujeres. Lectura restituida del cierre: post cuius mortem haec peregrinatio virorum et mulierum cessavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 514»

«Chronicon Polonie. Cracouia infigni íncendio deformatae(t. Eduardus Anglie rex, à Carolo Burgundiz duce ín Gallíam uocatus, cum Ludouico rege amis citíam inijt,ac cum eodem fcedus fecit.»una entrada abierta por el garante que el impreso nombra y seguida de dos noticias distintas: la Crónica de Polonia; Cracovia quedó desfigurada por un notable incendio; Eduardo, rey de Inglaterra, llamado a la Galia por Carlos, duque de Borgoña, trabó amistad con el rey Ludovico e hizo con él alianza. Lectura restituida del arranque: Chronicon Poloniae. Cracovia insigni incendio deformata est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 512»

«Eodem anno ars Typographica ín Germania»la invención de la imprenta consignada dentro de la serie anual de portentos: en el mismo año, el arte tipográfica en Germania. El impreso continúa llamándola preclaro don de Dios. Lectura restituida: Eodem anno ars Typographica in Germania inventa est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 502»

«taelt; praeclarum Deidonum,quo non mínus rdigionem quàm»y el juicio que el impreso pone sobre ella en la misma línea, que la coloca entre los dones y no entre los presagios: preclaro don de Dios, con el cual no menos la religión que. Lectura restituida: praeclarum Dei donum, quo non minus religionem quam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 502»

«quod in Bafilienfium annales memoríx publice retínendze caufa;relatum e(t.»la fuente documental que el impreso declara para un portento de su propia ciudad: lo cual fue consignado en los anales de los basilienses a fin de conservarlo públicamente en la memoria. Lectura restituida: quod in Basiliensium annales memoriae publice retinendae causa relatum est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 516»

«Verum hoc i5 1 ápfumalijin annum Chrifti 1484.referunt.»la discrepancia de fecha consignada sin resolverla, que es como la crónica trata las divergencias entre sus fuentes: pero esto mismo otros lo refieren al año de Cristo mil cuatrocientos ochenta y cuatro. Lectura restituida: Verum hoc ipsum alii in annum Christi 1484 referunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 517»

«Vndein montibusabhis confpicati homínespilofi quales fylue (treseffeferuntur, difcurrentes.Scífcitatíab íncolís quina effent; ^ reíponderunt beluas effe humana forma;»un encuentro con hombres salvajes contado con la pregunta y la respuesta dentro: fueron vistos por ellos en los montes hombres peludos, de los que se dice que son silvestres, corriendo de un lado a otro; preguntados por los habitantes quiénes eran, respondieron que eran bestias de forma humana. Lectura restituida del cierre: sciscitati ab incolis quinam essent, responderunt beluas esse humana forma.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 520»

«Ontanusteftem cíta qui affirmaritallatum.fibi arietem cxá enteratum; quíprzecordia et inte(tna beminata habuerit.»una remisión que no se apoya en el autor sino en el testigo que ese autor alega: Pontano cita a un testigo que afirmó que se le trajo un carnero destripado, que tenía las entrañas y los intestinos duplicados. Lectura restituida: Pontanus testem citat qui affirmarit allatum sibi arietem exenteratum, qui praecordia et intestina geminata habuerit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 521»

«Icepsinfans Patautj natus eft, in quo prater naturze luxit tiem»un parto monstruoso fechado y localizado en una ciudad universitaria: nació en Padua un niño bicéfalo, en el cual, fuera de la naturaleza. Lectura restituida: Biceps infans Patavii natus est, in quo praeter naturae.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 518»

«copía prope Pfird inSuntgoiauifae(t, quodídeó prodíeijloco habiti eft;quod haecauis quafi folítaría fit;acà fuorum etía cona uictu'ac conuerfatíone ut plurímu abhorreat.»la entrada que mejor explica por qué algo cuenta como prodigio en este libro, y el criterio es la anomalía de conducta: fue vista una multitud de aves volando juntas cerca de Pfirt, en el Sundgau, lo cual se tuvo por prodigio porque esta ave es como solitaria y aborrece las más de las veces la convivencia y el trato aun de los suyos. Lectura restituida del cierre: quod ideo prodigii loco habitum est, quod haec avis quasi solitaria sit, ac a suorum etiam convictu ac conversatione ut plurimum abhorreat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 526»

«Colloquebátur due muiieres,ínter quas : unauterum geltabar, & fuperueniens tertía ex improuifo, cons»el arranque del caso de gemelos unidos, contado desde la escena del embarazo: conversaban dos mujeres, de las cuales una llevaba el vientre, y sobreviniendo una tercera de improviso. Lectura restituida: Colloquebantur duae mulieres, inter quas una uterum gestabat, et superveniens tertia ex improviso.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 527»

«dormíre X furgere, € quituna procederet, altera retroccdea»y la descripción del movimiento de esos mismos gemelos, que es lo que hace del caso un portento: dormir y levantarse, y mientras uno avanzaba, el otro retrocedía. Lectura restituida: dormire et surgere, et qui una procederet, altera retrocederet.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 527»

«cui Sugenheim nome eft,duobüs ab Argetina milíaribus,ans fer móftrof planéformg inouoínuétus»un prodigio hallado dentro de un huevo, localizado por su distancia a la ciudad: en el pueblo llamado Sugenheim, a dos millas de Estrasburgo, una serpiente de forma enteramente monstruosa hallada en un huevo. Lectura restituida: cui Sugenheim nomen est, duobus ab Argentina milliaribus, anser monstrosae plane formae in ovo inventus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 528»

«Vlíeré quandà Gera maná Dorotheá noz mine,in[talía gemino pare , tuuigínti filios edídiffeme morie tradítu c(t altero de dem noue,undecím altero.»un parto múltiple contado por su reparto exacto entre dos veces: se transmite a la memoria que una mujer germana llamada Dorotea, en Italia, dio a luz en doble parto veinte hijos, nueve en uno y once en el otro. Lectura restituida: Mulierem quandam Germanam Dorotheam nomine, in Italia gemino partu viginti filios edidisse memoriae traditum est, altero eorundem novem, undecim altero.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 531»

«lend.Febr. tres lapidesadu(ti coloris horrendo fonitu éccelo.»una caída de piedras del cielo descrita por el color y el ruido: en las calendas de febrero, tres piedras de color quemado, con horrendo sonido, del cielo. Lectura restituida: Calendis Februarii tres lapides adusti coloris horrendo sonitu e caelo.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 529»

«continuator Eufebianz Chronologíz.Eodem anno Vladislaus 1 d 'Vngarorumrex, facto diuortío cum Beatrice Arracónenfi,»una remisión que nombra al garante por su oficio y no por su nombre: el continuador de la cronología eusebiana; en el mismo año Vladislao, rey de los húngaros, hecho el divorcio con Beatriz de Aragón. Lectura restituida: continuator Eusebianae Chronologiae. Eodem anno Vladislaus Ungarorum rex, facto divortio cum Beatrice Arragonensi.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 529»

«Atc hi euetus proxímifuerunt Cometzquare cos prgá cipue fignificatos arbítrabantur.»la regla de proximidad con que se adjudicaba un suceso a un cometa, dicha en tercera persona y como juicio ajeno: y estos sucesos fueron los más próximos al cometa, por lo cual juzgaban que eran ellos los principalmente significados. Lectura restituida: Atque hi eventus proximi fuerunt Cometae, quare eos praecipue significatos arbitrabantur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 536»

«Alis quí interpretati funt,cornua fuperbiam,alas leuitatem & mentis»una lectura alegórica de un parto monstruoso, adjudicada a los que interpretaron y no asumida por el libro: los cuernos, la soberbia; las alas, la ligereza y de la mente. Lectura restituida: qui interpretati sunt, cornua superbiam, alas levitatem et mentis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 539»

«Et propter hzc uitia Ttalíam fic bellícís cotri tionibus quatí, regem autem Francíc non fua uirtute id facere fedíolum efTe Deiflagellum»la doctrina del castigo aplicada a la política de su siglo: y que por estos vicios Italia era sacudida así con quebrantos bélicos, y que el rey de Francia no hacía aquello por virtud propia, sino que era solo azote de Dios. Lectura restituida del cierre: regem autem Franciae non sua virtute id facere, sed solum esse Dei flagellum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 539»

«latus eft hínoceros uíuus colore buxeo fiue uermiculari»la descripción del rinoceronte llevado a Portugal, empezando por su color: fue traído un rinoceronte vivo, de color de boj o de vermículo. Lectura restituida: allatus est Rhinoceros vivus colore buxeo sive vermiculari.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 540»

«magnitudine elephanti , crurib.tamen bres uioribus,omniíQ cx partearmatus;animal»y su talla y su coraza, en la línea siguiente: del tamaño de un elefante, pero con las patas más cortas, y armado por todas partes. Lectura restituida: magnitudine elephanti, cruribus tamen brevioribus, omnique ex parte armatus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 540»

«pingenfis uir eruditusác humanus,iníua ad Gefnerum epí(tola»una fuente que no es libro sino carta, y dirigida a un naturalista contemporáneo: varón erudito y humano, en su epístola a Gesner. Lectura restituida: vir eruditus ac humanus, in sua ad Gesnerum epistola.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 537»

«In Haía fia infans bene diftinctis membris natus c(t, nifi quod auribus, oculís, ac naribus in uniuerfum caa reret,»un parto monstruoso descrito por lo que falta y no por lo que sobra: en Hesse nació un infante de miembros bien distinguidos, salvo que carecía en absoluto de orejas, ojos y narices. Lectura restituida: In Hassia infans bene distinctis membris natus est, nisi quod auribus, oculis ac naribus in universum careret.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 534»

«Trabs ardens kj -horrendemagnítudinis in ccclo confpecta eft, quz: defuper»un prodigio celeste de los que la crónica nombra con término propio: una viga ardiente de horrenda magnitud fue divisada en el cielo, la cual desde arriba. Lectura restituida: Trabs ardens horrendae magnitudinis in caelo conspecta est, quae desuper.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 549»

«Ego cuanno 1541. ín comiítijsibi celebratis illuftrifsimi princípis Lu douicíPalatínielectorís aulaeffem,theologorum tum(ob inftítu tum ín religionis negocio colloquium) amanuenfem agens, uíx umbramtam przclarzperegrínationis uidi, templum turn tem poriserat purgatum»el pasaje en que Lycosthenes habla en primera persona y da su propia credencial de testigo, que es lo que la portada promete: cuando yo estuve el año 1541 en la corte del ilustrísimo príncipe Luis, elector palatino, en las dietas allí celebradas, haciendo de amanuense de los teólogos por el coloquio instituido en el negocio de la religión, apenas la sombra de tan preclara peregrinación, pues el templo estaba entonces purgado. Lectura restituida del arranque: Ego cum anno 1541 in comitiis ibi celebratis illustrissimi principis Ludovici Palatini electoris aula essem.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 544»

«Huius memínit Iacobus Ruoffusinlibello dehomi nis conceptu, ex quo eam quamuídes ímageínem mu»la procedencia del grabado declarada dentro de la propia entrada, que es dato raro en este libro: de esto hace memoria Jacobo Rueff en su librito sobre la concepción del hombre, de donde la imagen que ves. Lectura restituida: Huius meminit Iacobus Ruoffus in libello de hominis conceptu, ex quo eam quam vides imaginem.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 543»

«Tu lege plura apud Sebaftíanum Francum ín imperatorum rebus geftis, ubí hanc peregrínatíonem non minus docté quam elegáter depingit.»una remisión a un cronista alemán contemporáneo, con el elogio incluido: lee tú más cosas en Sebastián Franck, en los hechos de los emperadores, donde pinta esta peregrinación no menos doctamente que con elegancia. Lectura restituida: Tu lege plura apud Sebastianum Francum in imperatorum rebus gestis, ubi hanc peregrinationem non minus docte quam eleganter depingit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 544»

«Sed nufquá fxuijt Atrocius quam Antuerpig,in qua urbetrídüi Ípacio; quadríngetos aut quingentos homines extínxit»una peste medida por su punto más agudo, con lugar, plazo y cifra: pero en ninguna parte se ensañó más atrozmente que en Amberes, en cuya ciudad, en espacio de tres días, mató a cuatrocientos o quinientos hombres. Lectura restituida: Sed nusquam saevit atrocius quam Antverpiae, in qua urbe tridui spatio quadringentos aut quingentos homines exstinxit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 545»

«Immunes erát puerí & fenes ab hocmalo. Qui medía xtateeíTent,aut»y el rasgo por el cual esa peste se distingue de otras, dicho por a quién no toca: estaban inmunes de este mal los niños y los viejos; los que estuviesen en edad media. Lectura restituida: Immunes erant pueri et senes ab hoc malo. Qui media aetate essent.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 546»

«Portugaliz rex Vlyfsipong prabuitludum atq cer 1515 2—tamen dephantís cum Rhinoceronte; fpe&taculum admiras»un espectáculo cortesano registrado como maravilla: el rey de Portugal ofreció en Lisboa un juego y un combate del elefante con el rinoceronte, espectáculo admirable. Lectura restituida: Portugaliae rex Ulyssipone praebuit ludum atque certamen elephantis cum Rhinocerote, spectaculum admirandum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 543»

«Polonia tresSoles in meridie»un parhelio consignado en su forma más escueta: en Polonia se vieron tres soles al mediodía. La cita se corta ahí porque el OCR intercala allí una comilla. Lectura restituida: In Polonia tres Soles in meridie visi sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 522»

«moe ín Pánonía(ut Finceliusfcribit) noctu quida rufticus i»una entrada que declara dentro del paréntesis al autor moderno del que la toma, y es el que más pesa en esta parte del libro: en Panonia, como escribe Fincelio, de noche cierto rústico. Lectura restituida: in Pannonia, ut Fincelius scribit, noctu quidam rusticus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 552»

«anno 1555. ac fequéti d hecfcribimus sdiuo Martino facratisconf; pectü eft.»la marca temporal en primera persona del plural que fecha la redacción del libro dentro del libro mismo: el año 1555 y el siguiente, mientras escribimos estas cosas, consagrados a san Martín, fue visto. Lectura restituida: anno 1555 ac sequenti dum haec scribimus, divo Martino sacratis conspectum est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 553»

«On procul à Kauffbüren nobili Sucui oppido tres foles»un parhelio localizado en una villa suaba, que es el tipo de entrada donde la crónica se acerca a su propio terreno: no lejos de Kaufbeuren, noble villa de Suabia, tres soles. Lectura restituida: Non procul a Kauffbüren nobili Suevi oppido tres soles.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 555»

«rat Thomas Vlonetaríus,is palam docuítreftauraturumfecolla»la entrada de Tomás Münzer, dicha por su oficio y por lo que enseñaba en público: era predicador eclesiástico, y él enseñó abiertamente que restauraría. Lectura restituida: erat Thomas Monetarius, is palam docuit restauraturum se.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 554»

«triennium Ludouícus Vngariz rex ín praclio turcíco fufus ac — | profligatus elt, qui ctíam aduerfum fibi prodigium in cora»una derrota de rey con el portento adverso pegado a ella: Ludovico, rey de Hungría, fue derrotado y deshecho en batalla contra los turcos, el cual también un prodigio adverso a él. Lectura restituida del arranque: Ludovicus Ungariae rex in proelio turcico fusus ac profligatus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 552»

«Tertío die draco igneus circa Babylonia uolarecons fpectus cft, Apparuit praeterea monsnouus ac relíquos montcs altitudine excedens, quí mox ít duas partes díuifus eft;»un prodigio del ciclo babilónico, encadenado con otro en la misma entrada: al tercer día se vio volar un dragón ígneo alrededor de Babilonia, y apareció además un monte nuevo que excedía en altura a los demás montes, el cual pronto se dividió en dos partes. Lectura restituida del arranque: Tertio die draco igneus circa Babyloniam volare conspectus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 570»

«HORÁ NATIVITATIS VENIT, AC INSTAT MYVRNDI £ÉIRNIS; Decímatertíaaut natiuitatis hora, uox clamatís inaéreauditaeít,»la voz oída en el aire y su mensaje, que el impreso pone en versales: llegó la hora de la natividad y está cerca el fin del mundo; y a la hora decimotercera de la natividad se oyó en el aire una voz que clamaba. Lectura restituida: HORA NATIVITATIS VENIT, AC INSTAT MUNDI FINIS. Decima tertia autem nativitatis hora, vox clamantis in aere audita est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 570»

«Haec tranftulímus ex magni Mleyfini Rhodienfis epiftoz la, quam non tantum ad fui ordinis milítes, fed ad omnes Chrís ftianz fidei principes etíamfcrip(it,quo praecauerent, necontra uerbum Dei fal(is à prophetis,ac fathanzartibus atq; ludibrijs humanum genus decíperetur.»la declaración de procedencia más explícita del libro, y trae dentro el motivo de publicarla: trasladamos esto de la epístola del gran maestre de Rodas, que escribió no solo a los soldados de su orden sino también a todos los príncipes de la fe cristiana, para que se guardasen de que el género humano fuese engañado, contra la palabra de Dios, por falsos profetas y por los escarnios de Satanás. Lectura restituida del arranque: Haec transtulimus ex magni Meysini Rhodiensis epistola.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 570»

«Sueuíe pago,quem lingua patría Chriftantzhouen uocat, non proculab Y [naoppído fito.feptem annoru puerfzpenu mero ín extafin lapfus eft,»un caso de éxtasis infantil localizado por el nombre vernáculo del pueblo: en una aldea de Suabia que en lengua patria llaman Christazhofen, situada no lejos de la villa de Isny, un niño de siete años cayó en éxtasis. Lectura restituida del arranque: In Sueviae pago, quem lingua patria Christantzhofen vocat, non procul ab Isnae oppido sito.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 570»

«Profitebatur aur temfe iuffu diuino eó impelli, utíam puer po(thabítís omnibus uitz periculis Deí ueritatem enücíaret populo, qui hactenusfes niorum per uerbü Dei admonitíonesrefpuiflet.»y lo que el niño declaraba de sí, consignado como declaración suya: profesaba que era impelido a ello por mandato divino, para que ya de niño, pospuestos todos los peligros de la vida, anunciase la verdad de Dios al pueblo, que hasta entonces había rechazado las amonestaciones de los mayores por la palabra de Dios. Lectura restituida del arranque: Profitebatur autem se iussu divino eo impelli.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 570»

«Girauída quaedam mulier in Grermanía furore fimul coniuncto amore concitata, maritum dormienté interfecit,»un crimen registrado entre los portentos, con el móvil doble que el impreso le adjudica: cierta mujer preñada en Germania, movida a la vez por el furor y por el amor, mató a su marido mientras dormía. Lectura restituida: Gravida quaedam mulier in Germania furore simul coniuncto amore concitata, maritum dormientem interfecit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 568»

«Sequentiueró die fas cta Solis ecclypfi,ac magnaaéris iratí tempeftate, margaritas de ccelo pluit.»dos prodigios del mismo día, uno astronómico y otro imposible: hecho al día siguiente un eclipse de sol, y con gran tempestad del aire airado, llovió perlas del cielo. Lectura restituida: Sequenti vero die facta Solis eclypsi, ac magna aeris irati tempestate, margaritas de caelo pluit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 570»

«Memorabile autem & hoc eft, quod Iuftínus Cioblerus libro de Lrubecenfium rebus geítís fecundo annoz tauit.»una remisión a un cronista de ciudad, citada por libro: memorable es también esto, que Justino Goblero anotó en el libro segundo de las cosas hechas por los lubequeses. Lectura restituida: Memorabile autem et hoc est, quod Iustinus Goblerus libro de Lubecensium rebus gestis secundo annotavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 574»

«Eferunt in agro Alexandrino, poft prodigiofam erandi-A * nem, nouum quoddam auíum genus apparuiffe;»un prodigio consignado con el verbo de rumor y encadenado a otro: refieren que en el campo alejandrino, después de un granizo prodigioso, apareció un nuevo género de aves. Lectura restituida: Referunt in agro Alexandrino, post prodigiosam grandinem, novum quoddam avium genus apparuisse.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 579»

«Secudo excelfaad aquas eminuit turrís,nec procul'ab ea uír quídam hauríens aquam, quem poftremo íinfes quuttis magnus draco.»una visión compuesta en el cielo, descrita por sus elementos en orden: en segundo lugar sobresalió junto a las aguas una torre alta, y no lejos de ella un hombre sacando agua, al cual por último, siguiendo, un gran dragón. Lectura restituida del arranque: Secundo excelsa ad aquas eminuit turris, nec procul ab ea vir quidam hauriens aquam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 581»

«Henrícus octauus Anglic rex, Caroli V. imperatoris Romani nouercam repudíauit, ac diffuadentcs aliquot cófiliaríos capitis poena mulctauit,»una entrada política sin prodigio, dicha por el parentesco y por el castigo: Enrique octavo, rey de Inglaterra, repudió a la tía del emperador romano Carlos quinto y castigó con pena capital a algunos consejeros que se lo desaconsejaban. Lectura restituida del cierre: ac dissuadentes aliquot consiliarios capitis poena mulctavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 574»

«flagrauit íncendío,uttrium horarum f, pacio cum templis, arce;ac curía fit abfumpta.»un incendio urbano medido en horas y por lo que consume: ardió en incendio, de suerte que en espacio de tres horas fue consumida con los templos, la ciudadela y la curia. Lectura restituida: conflagravit incendio, ut trium horarum spatio cum templis, arce ac curia sit absumpta.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 575»

«Cronbergíz infans in utero materno lae his Lo ehrymareapertiffíme auditus,ut refert Fincelíus.»otra entrada que remite al mismo autor moderno como garante, y el prodigio es de los más repetidos del género: en Cronberg se oyó clarísimamente llorar a un niño en el útero materno, según refiere Fincelio. Lectura restituida: Cronbergiae infans in utero materno lachrymare apertissime auditus, ut refert Fincelius.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 561»

«Theophrafti Parae cel(i dehocComteta iudicium.»una remisión al juicio de Paracelso sobre un cometa, puesta al lado de las demás autoridades sin distinguirla de ellas: el juicio de Teofrasto Paracelso sobre este cometa. Lectura restituida: Theophrasti Paracelsi de hoc Cometa iudicium.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 566»

«Mentionem autem eíus faciüt Mié lichius Caríori, Scleidanus, & Lauaterus.»y la nómina de contemporáneos que el impreso alinea para ese mismo cometa: hacen mención de él Melichio, Carión, Sleidano y Lavater. Lectura restituida: Mentionem autem eius faciunt Melichius, Carion, Sleidanus et Lavaterus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 566»

«Appianus obferüationes deillius Cometa motufcrípfit.»una fuente que la crónica califica por el tipo de trabajo que hizo, y es observación y no interpretación: Apiano escribió observaciones sobre el movimiento de aquel cometa. Lectura restituida: Appianus observationes de illius Cometae motu scripsit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 566»

«parus Peucerus de Tetratofcopia.»otra remisión del mismo tramo, esta vez al tratado de portentos de un autor de su siglo: Gaspar Peucero, en la Teratoscopia. Lectura restituida: Casparus Peucerus de Teratoscopia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 567»

«certumq e(t,fuiffe paucosadmodu ín Selandia,quos tam fua hzc tempeftas non deprehendcerit.»el alcance de una tempestad dicho por lo que no deja fuera: y es cierto que hubo poquísimos en Zelanda a quienes esta tempestad no alcanzase. Lectura restituida: certumque est fuisse paucos admodum in Selandia, quos haec tempestas non deprehenderit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 562»

«Apparuit deínde monocerosac pauo fine pedibus,qui — | ou mox in draconem uerfus eft,»una entrada de figuras vistas en el aire, con la mutación dentro: apareció después un unicornio y un pavo sin pies, que pronto se volvió dragón. El impreso remite en seguida a Job Fincelio y sus milagros, pero el nombre queda fuera del corte porque el OCR intercala allí una comilla angular. Lectura restituida: Apparuit deinde monoceros ac pavo sine pedibus, qui mox in draconem versus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 576»

«Dei bonitatecontra hóminum exiftimatione funtferuati.»un caso de fuego con supervivientes, adjudicado expresamente a la bondad divina y no a la previsión humana: fueron salvados por la bondad de Dios contra la estimación de los hombres. Lectura restituida: Dei bonitate contra hominum existimationem sunt servati.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 580»

«fundam etíam ueftimentaadu(tafunt íllefis corporibus.»y el detalle que hace de ese fuego un portento, que es la selectividad al revés del caso de las vestiduras ilesas: a algunos les fueron quemadas también las vestiduras quedando ilesos los cuerpos. Lectura restituida: quorundam etiam vestimenta adusta sunt illaesis corporibus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 580»

«Etna mósiterum exar(it,quádo ni mirü incredíbilis magnitudinis ís enea maíTa de incefo fulphure facta, ex ipfius &tng nouís factís crateribus,cum maximofragoreprolapfa;»una erupción del Etna descrita por la materia que arroja: ardió de nuevo el monte Etna, cuando una masa de increíble magnitud, hecha de azufre encendido, se desprendió con grandísimo estruendo de los nuevos cráteres formados en él. Lectura restituida del arranque: Aetna mons iterum exarsit, quando nimirum incredibilis magnitudinis aenea massa de incenso sulphure facta.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 584»

«Sederunt & Catanenfes ini magna quíete,at cum ignis uiolentía erumperet, € V ulcanusofs ficinam fuam reformare conaretur, omnía círcum montem erae uifsiméfuerütlefa, arbores, nemora; homines & pecora.»y sus efectos sobre lo que rodea el monte, con la imagen mitológica que el impreso intercala: estaban los cataneses en gran quietud, pero al irrumpir la violencia del fuego, y al intentar Vulcano rehacer su oficina, todo alrededor del monte fue gravísimamente dañado, árboles, bosques, hombres y ganados. Lectura restituida del cierre: omnia circum montem gravissime fuerunt laesa, arbores, nemora, homines et pecora.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 584»

«Ratione naturale huíus ram mirabiliter ardetísignisafferut Philofophi.»la línea en que la crónica deja constar que existe una explicación natural del mismo fenómeno, sin oponerla a la providencial: los filósofos aducen la razón natural de este fuego que arde tan admirablemente. Lectura restituida: Rationem naturalem huius tam mirabiliter ardentis ignis afferunt Philosophi.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 584»

«Verdgni quod ortiném fuperat admirationem mons circum eam uorapís nembex pumicibus& cínere, plusquà 1000.,paffuum altitudine,»y la medida de la ceniza acumulada, dada en pasos: y lo que supera toda admiración, el monte alrededor de aquella boca, con piedras pómez y ceniza, en más de mil pasos de altura. Lectura restituida del arranque: Verum quod omnem superat admirationem, mons circum eam voraginem ex pumicibus et cinere.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 586»

«Idem eratcibiappetitus, fames eadem, vox fimillíma,idem uxorís quam habebat, & excernendi utrifqi capitibus erat defydcrium,»el caso de gemelos unidos descrito por lo que las dos cabezas comparten, que es lo que aquí hace el portento: el mismo era el apetito de la comida, la misma el hambre, la voz semejantísima, el mismo el deseo de la mujer que tenía, y el de excretar en una y otra cabeza. Lectura restituida: Idem erat cibi appetitus, fames eadem, vox simillima, idem uxoris quam habebat, et excernendi utrique capitibus erat desiderium.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 587»

«Circumactoanno4 2.Romanorum rex Ferdinandus ad comitia imperíaliaSpíram uenit, de puella audiuít;rei admiratione addu cus,puellamunà cü parente Februario menfíe ad feuocauit.»la intervención del poder civil en un caso prodigioso, que es lo que da a estas entradas su carácter de expediente: transcurrido el año cuarenta y dos, Fernando, rey de los romanos, vino a Espira a las dietas imperiales, oyó de la muchacha y, movido por la admiración del caso, la llamó ante sí junto con su padre en el mes de febrero. Lectura restituida del cierre: puellam una cum parente Februario mense ad se vocavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 590»

«prodigij caufas, fi f: cireíuuat,.legesapud Cardanum lib:14.. deuarietatererum cap. 76.»una remisión que no busca el hecho sino su causa, y manda al lector a un naturalista de su siglo: las causas de este prodigio, si agrada saberlas, las leerás en Cardano, libro catorce de la variedad de las cosas, capítulo setenta y seis. Lectura restituida: eius autem prodigii causas, si scire iuvat, leges apud Cardanum lib. 14 de varietate rerum cap. 76.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 596»

«Extorisuxor in Vlifaiz Friburgo in uico Frácifcano gemel 154 los peperitanteríorib. corporís partíbusín mutuo có plexu coníunctos,decímonono Calend. Februarij.»un parto de gemelos unidos, localizado por barrio y fechado por calendas: la mujer del verdugo, en Friburgo de Misnia, en el barrio franciscano, parió gemelos unidos por las partes anteriores del cuerpo en mutuo abrazo, el diecinueve de las calendas de febrero. Lectura restituida del arranque: Extoris uxor in Misniae Friburgo in vico Franciscano gemellos peperit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 599»

«Ecimoquartolunij,Bude uehementífsima tempeftate, fan ' &iStephaniturrisfa(tioiu ruptu atq ad terram deiectu cft,»un derribo de torre fechado al día y adjudicado a la tempestad: el catorce de junio, en Buda, por una vehementísima tempestad, la torre de san Esteban fue rota y derribada a tierra. Lectura restituida: Decimoquarto Iunii, Budae vehementissima tempestate, sancti Stephani turris rupta atque ad terram deiecta est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 600»

«IN Heluetia uallís quaedà magno terremotu»un terremoto localizado en un valle suizo, de las entradas que acercan la crónica a su propia tierra: en Helvecia, cierto valle, por un gran terremoto. Lectura restituida: In Helvetia vallis quaedam magno terraemotu.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 599»

«Ex quo defüper iónisiná (tar magni iaccHis des Ícendens ínterràm, pooz xímum rium plane exa haufit, & índe ín àgruni quendàm uolitans , màs onamírugiü partem , ab fumpfit,»un fenómeno ígneo descrito por su trayectoria y sus efectos sucesivos, que es la clase de entrada más detallada del libro: del cual, descendiendo a tierra por encima a manera de un gran dardo de fuego, agotó del todo el arroyo más próximo, y de allí, volando a cierto campo, consumió gran parte de las mieses. Lectura restituida del arranque: Ex quo desuper ignis instar magni iaculi descendens in terram, proximum rivum plane exhausit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 603»

«mox coereísi ínter fefe utringi dimicarunt acriter, ut difüllare ex faucíatís corporibus fanguís ubertíri»una batalla vista en el aire, llevada al detalle que la hace inverosímil y por eso portentosa: reunidos al punto, pelearon entre sí acérrimamente de una y otra parte, de suerte que destilaba abundantemente la sangre de los cuerpos heridos. Lectura restituida: mox congressi inter sese utrinque dimicarunt acriter, ut distillare ex sauciatis corporibus sanguis uberrime.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 608»

«Hoc monítrü defcribit Cafpa rus Peucerus , de Teratoe Ícop. & Mü(terus nofter»la doble remisión con que la crónica respalda un parto monstruoso de su siglo: este monstruo lo describe Gaspar Peucero en la Teratoscopia, y nuestro Münster. Lectura restituida: Hoc monstrum describit Casparus Peucerus de Teratoscopia, et Munsterus noster.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 604»

«Cafparus Peucerus de Tes ratofcopía author eft, uifae funt imagínes.»otra remisión al mismo autor, esta vez como garante de una visión: Gaspar Peucero, en la Teratoscopia, es autor de que se vieron imágenes. Lectura restituida: Casparus Peucerus de Teratoscopia author est, visae sunt imagines.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 608»

«multis Ciermaniz locís magnaiterü ut Fincelius refert»otra entrada que descansa en el mismo autor moderno, y sin más aparato: en muchos lugares de Germania, de nuevo gran, según refiere Fincelio. Lectura restituida: multis Germaniae locis magna iterum, ut Fincelius refert.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 606»

«In díeconuer(ionis Paulí ín Belgis f. cribát) natus eft infans ex hone(tís & nobilibus parentibus teteradmaà dum & Boribilis afpecta,»un parto monstruoso fechado por la fiesta litúrgica y con la calidad de los padres consignada: en el día de la conversión de Pablo, en Bélgica, nació un infante de padres honestos y nobles, de aspecto muy torpe y horrible. Lectura restituida del cierre: natus est infans ex honestis et nobilibus parentibus teter admodum et horribilis aspectu.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 603»

«Ocufítarumíngens copía ín Mííniam ac IVlarchíam ruens multum damni agrís hinc inde intulit.»una plaga de langosta contada por su daño y sus regiones: una enorme multitud de langostas, precipitándose sobre Misnia y la Marca, causó mucho daño a los campos de una y otra parte. Lectura restituida: Locustarum ingens copia in Misniam ac Marchiam ruens multum damni agris hinc inde intulit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 602»

«Totahzchiftoríalectu dignifsima,per Matthia Cornax doctorem ác phyficü Viennenfem; ad Ferdinandum inuictifsis mum Romanorum, Hungari ac Bohemiz rege confcripta ett.»la procedencia de un caso médico prodigioso, declarada por autor, oficio y destinatario: toda esta historia dignísima de leerse fue escrita por Matías Cornax, doctor y físico vienés, para Fernando, invictísimo rey de los romanos, de Hungría y de Bohemia. Lectura restituida del arranque: Tota haec historia lectu dignissima, per Matthiam Cornax doctorem ac physicum Viennensem.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 612»

«Veri credo eadem eflequé Cafparus Peucerus ín líbro de Diuinationibus,ac Iobus Fincelius in fuis míraculisad annü Chrifti 155 0. pofuere,»el cotejo que el propio cronista hace entre sus dos autoridades modernas, y lo dice en primera persona y con un creo: pero creo que es lo mismo que Gaspar Peucero en el libro de las adivinaciones y Job Fincelio en sus milagros pusieron para el año de Cristo mil quinientos cincuenta. Lectura restituida: Verum credo eadem esse quae Casparus Peucerus in libro de Divinationibus, ac Iobus Fincelius in suis miraculis ad annum Christi 1550 posuere.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 613»

«prodigiofüm uideatur, a(tutam uetulam lucri cupis ditate uictam,fatana ductu potuiffe fuis nugis atqj ludibríjs»el juicio con que la crónica desarma un prodigio famoso de su propio tiempo, adjudicando el engaño a una persona y al diablo: parezca prodigioso que una astuta vieja, vencida por la codicia del lucro, bajo la conducta de Satanás pudiese con sus patrañas y escarnios. Lectura restituida: prodigiosum videatur, astutam vetulam lucri cupiditate victam, satanae ductu potuisse suis nugis atque ludibriis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 616»

«fed tot príncipes ac magiltratus, totáq Germaniam demü,ex qua deíndeín alias nationes famainanís fparfae(t.»y el alcance de aquel engaño, medido por a quiénes llegó: sino tantos príncipes y magistrados, y en fin toda Germania, desde donde después se esparció a otras naciones una fama vana. Lectura restituida: sed tot principes ac magistratus, totamque Germaniam demum, ex qua deinde in alias nationes fama inanis sparsa est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 616»

«Cui pater; uirbonus ac iniiós cens,refpondit.filía diuinz benignitatiaclegítimis remedijs mee dicorum committendam.»la respuesta del padre en ese mismo caso, que junta las dos vías sin oponerlas: respondió el padre, varón bueno e inocente, que la hija había de encomendarse a la benignidad divina y a los legítimos remedios de los médicos. Lectura restituida del cierre: filiam divinae benignitati ac legitimis remediis medicorum committendam.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 615»

«Verum mag (iratus Bslingen(is patrís refponfione cóten tus, demudoctore medicinz, cum chirurgis tribusac obítetrice mifitut puellzaluum fectione ínquirát.»y el procedimiento que el magistrado ordena para dirimirlo, con el equipo nombrado uno por uno: el magistrado de Esslingen, no contento con la respuesta del padre, envió un doctor en medicina con tres cirujanos y una partera para que examinasen por sección el vientre de la muchacha. Lectura restituida del cierre: cum chirurgis tribus ac obstetrice misit ut puellae alvum sectione inquirant.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 615»

«Quanij feptimo idusAprilis gemelli natí,diftinctís corpori | | 2 busuníadharentib.capiti; Florum memínit Cafparus Deu cerus de l'eratofcopía.»un parto de gemelos con la remisión pegada al final: el siete de los idus de abril nacieron gemelos de cuerpos distintos unidos por la cabeza, de los cuales hace memoria Gaspar Peucero en la Teratoscopia. Lectura restituida del cierre: quorum meminit Casparus Peucerus de Teratoscopia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 618»

«A(lea Rauracorum nono Februarij die, mane poft quartà, 3 leui terrzemotu cótremuit, quo tamen é fomno excitatus,in lecto me ferri,»el pasaje donde la observación propia que promete la portada se vuelve experiencia física del autor: Basilea tembló el nueve de febrero por la mañana, pasadas las cuatro, con un leve terremoto, del cual, despertado del sueño, yo me sentía llevar en la cama. Lectura restituida: Basilea Rauracorum nono Februarii die, mane post quartam, levi terraemotu contremuit, quo tamen e somno excitatus, in lecto me ferri.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 622»

«Horum ómniüm autores funt, Cas fparus Peucerus de Teratofcopía & Fíncelius.»la doble adjudicación con que la crónica cierra una tanda de prodigios de su siglo: de todas estas cosas son autores Gaspar Peucero, en la Teratoscopia, y Fincelio. Lectura restituida: Horum omnium autores sunt Casparus Peucerus de Teratoscopia et Fincelius.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 624»

«Sunt autem hzc etiam omníapublícé per Giermaníam , cüm píaad poenitentiam adhortationeINicolai Vlelderi, & Flacci Illyrici, edita.»la vía por la que esos mismos prodigios circulaban, y el fin con que se publicaban: fueron editados públicamente por Germania con una piadosa exhortación a la penitencia de Nicolás Melder y de Flacio Ilírico. Lectura restituida: Sunt autem haec etiam omnia publice per Germaniam, cum pia ad poenitentiam adhortatione Nicolai Melderi et Flacci Illyrici, edita.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 624»

«Fincelíus,Francifcus Bebeccius;atg? A&gidius Aquila monumen tís prodiderunt.»otra terna de garantes contemporáneos, alineada sin jerarquía: Fincelio, Francisco Bebeccio y Egidio Aquila lo transmitieron en sus monumentos. Lectura restituida: Fincelius, Franciscus Bebeccius atque Aegidius Aquila monumentis prodiderunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 625»

«Ecima Februarij die, uifus e(t ínSaxonia ignis cocleftís,inaliquot urbes incidere.»un fuego celeste fechado al día y con el efecto que se le atribuye: el diez de febrero se vio en Sajonia un fuego celeste caer sobre algunas ciudades. Lectura restituida: Decima Februarii die, visus est in Saxonia ignis caelestis in aliquot urbes incidere.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 622»

«uiditandroginu Antuerpig Car: danus;& canemquiíntusteftículos habebat;ad uenerem ez nim promptus erat,nec tamen te(ticulos habebat,»una anomalía animal cuyo testigo es un naturalista nombrado, y el propio libro pone en tensión los dos datos: por este tiempo Cardano vio en Amberes un caballo andrógino, y un perro que tenía los testículos por dentro, pues era pronto para el acto y sin embargo no tenía testículos. Lectura restituida del arranque: Circa haec tempora equum vidit androgynum Antverpiae Cardanus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 627»

«Conradus Crefínerus medicus Tigurinus (qui profua erga mebeneuolétíaac humanitatehanc puerí defcriptionem mihi communicauit) quinquennem domi fuz uidit,»la red de corresponsales del autor asomando en una entrada, y con la fórmula de cortesía que la enmarca: Conrado Gesner, médico de Zúrich, que por su benevolencia y humanidad para conmigo me comunicó esta descripción del niño, lo vio de cinco años en su casa. Lectura restituida del arranque: Conradus Gesnerus medicus Tigurinus, qui pro sua erga me benevolentia ac humanitate hanc pueri descriptionem mihi communicavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 628»

«pluic etíam fanguine , terremotus porró íncenfus eft tantus, adeo quód 200. domos horribiliter concuteret &€ demolírctur, quaexcufsione ultra mille homínces periere.»tres calamidades encadenadas y la última medida por sus cifras: llovió también sangre, y además se levantó un terremoto tan grande que sacudió y demolió horriblemente doscientas casas, en cuyo derrumbe perecieron más de mil hombres. Lectura restituida: pluit etiam sanguine, terraemotus porro incensus est tantus, adeo quod 200 domos horribiliter concuteret et demoliretur, qua excussione ultra mille homines periere.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 633»

«IN Nlyforum quodam op^ pído, cíuís noctu cum cae míterium pertranfiret , uídit . tumulum fubito intumefcene tem,exquóo uocem aperte dís»una aparición de cementerio contada desde el testigo casual: en cierta villa de Misnia, un ciudadano, al atravesar de noche el cementerio, vio un túmulo que se hinchaba de súbito, del cual una voz claramente. Lectura restituida del arranque: In Misnorum quodam oppido, civis noctu cum coemeterium pertransiret, vidit tumulum subito intumescentem.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 631»

«Bofphori trígefies acamplius caeliim intontiit, acfulminauit,oppidi incendit maioréq partéabfumpfit.»una tormenta contada por el número de truenos: en Bosphorus tronó el cielo treinta veces y más, y fulminó, e incendió la villa y consumió su mayor parte. Lectura restituida: Bosphori trigesies ac amplius caelum intonuit, ac fulminavit, oppidum incendit maioremque partem absumpsit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 635»

«Qua a portendit euentus oftendit. Cafparus Peucerus de Mleteolooía.»la regla de lectura de los signos dicha en una línea, con el garante detrás: lo que presagió, el suceso lo mostró; Gaspar Peucero, en la Meteorología. Lectura restituida: Quae portendit eventus ostendit. Casparus Peucerus de Meteorologia.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 636»

«Ie 16.Septembris BafileaRauracorü circa hórám fextá p fa merídíanam coricuffaeftterremotu, haud tamenmagno, — | 7; & eodem anno plusquá millehomines pe(tegráffanteobierunt,»un terremoto de su propia ciudad, fechado y a la vez rebajado por el propio cronista, y la peste del mismo año medida por su cifra: el dieciséis de septiembre Basilea fue sacudida por un terremoto cerca de la hora sexta de la tarde, no grande sin embargo, y en ese mismo año murieron más de mil hombres al propagarse la peste. Lectura restituida del arranque: Die 16 Septembris Basilea Rauracorum circa horam sextam pomeridianam concussa est terraemotu, haud tamen magno.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 642»

«INDominica S.Bartholomzi ín Hollaridiá magna ortá tépes * (tas,lapides grandinum unius libre poriderein terram deiecit diueríaru formarum.»un granizo descrito por el peso de las piedras y por sus figuras: el domingo de san Bartolomé se levantó en Holanda una gran tempestad que arrojó a tierra piedras de granizo de una libra de peso y de diversas formas. Lectura restituida del cierre: lapides grandinum unius librae pondere in terram deiecit diversarum formarum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 641»

«Heu quáfrigidarcgío inquauerfor, Heu male calefactum hipocau(tumin quo frígorís ardore pereo mifer .Familía autem raucam atqiignotum clamos»la queja que el impreso pone en boca de una aparición, y es de los pocos parlamentos literales de todo el libro: ay, qué fría región en la que ando; ay, mal calentado el hipocausto en que perezco misero por el ardor del frío; y la familia, un clamor ronco y desconocido. Lectura restituida del arranque: Heu quam frigida regio in qua versor, heu male calefactum hypocaustum in quo frigoris ardore pereo miser.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 646»

«Octiduo antediénatalé Chri(ti, ccelu defcedere & crebris fulgere ignibus,moxq horrendo fummu teinplu ferí fulmíne uifum eft.»un prodigio celeste fechado por su distancia a la Navidad y encadenado con un rayo: ocho días antes del día del nacimiento de Cristo se vio descender el cielo y relucir con frecuentes fuegos, y en seguida herirse con horrendo rayo la cumbre del templo. Lectura restituida: Octiduo ante diem natalem Christi, caelum descendere et crebris fulgere ignibus, moxque horrendo summum templum feriri fulmine visum est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 647»

«Viene fc autem Septembri V'üittenbergz in ipfa arce uiri flammantis Ápecies inambulareuifa,»una aparición con figura humana, localizada en la propia ciudadela: en el mes de septiembre se vio en Wittenberg, dentro del castillo, pasearse la apariencia de un hombre llameante. Lectura restituida: Mense autem Septembri Wittenbergae in ipsa arce viri flammantis species inambulare visa.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 651»

«c decembri Sol mane nitidus ortus eft utrínque aftane cibus arcubus bene coloratís.»un parhelio descrito por lo que acompaña al sol y por el color: en diciembre el sol salió por la mañana nítido, con arcos bien coloreados de una y otra parte. Lectura restituida: Nona decembris Sol mane nitidus ortus est, utrinque astantibus arcubus bene coloratis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 652»

«Lamores bellíciatqp tumultuantíu eiulationes in campis a xonicísaliquot díebusacnoctibus;antequa cogrederentur»un prodigio sonoro anticipado a la batalla, que es el orden que la crónica busca en estos signos: clamores bélicos y alaridos de gente en tumulto en los campos sajones por algunos días y noches, antes de que se trabase el combate. Lectura restituida: Clamores bellici atque tumultuantium eiulationes in campis Saxonicis aliquot diebus ac noctibus, antequam congrederentur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 652»

«Portentatantz calamíitatisfuere mul ta. Canumrabies, qua ad mortem ufque certarunt, fremítus in aere , [anguine ín herbís & arboribrs euttze, hominum &»la enumeración con que la crónica agrupa los signos de un desastre: fueron muchos los portentos de tanta calamidad: la rabia de los perros, con la que pelearon hasta la muerte, un fragor en el aire, gotas de sangre en las hierbas y en los árboles. Lectura restituida del arranque: Portenta tantae calamitatis fuere multa. Canum rabies, qua ad mortem usque certarunt, fremitus in aere, sanguinis in herbis et arboribus guttae.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 653»

«Factus ad Albim decimo fexto Calend. Septembris inter feptímam & octauam uefperí terremotum erauifsimü fen tít,quo cacumina edificiorum íta (trepebant,quae fi defuper omnía corruerent.»un terremoto fechado a la hora y descrito por el ruido de los edificios: junto al Elba, el dieciséis de las calendas de septiembre, entre las siete y las ocho de la tarde, se sintió un gravísimo terremoto, por el cual las cumbres de los edificios crujían de tal modo como si todo se derrumbase desde arriba. Lectura restituida del arranque: Factus ad Albim decimo sexto Calendas Septembris inter septimam et octavam vesperi terraemotum gravissimum sentit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 654»

«Ecímo nono Febr.INebrg due crucis imagines coloris pus niceiín coelo uife funt.»un signo celeste con figura de cruz, fechado al día y con el color consignado: el diecinueve de febrero se vieron en el cielo, en Naumburgo, dos imágenes de cruz de color púrpura. Lectura restituida: Decimo nono Februarii Nebrae duae crucis imagines coloris punicei in caelo visae sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 656»

«Soles uero emifere radios przclongíos resab una parte,ínltar Cometae, medíus quídem uerfus btpterie trionem,collaterales uero ad oríentem & occidentem,»un parhelio descrito por la dirección de los rayos de cada sol, que es el grado de detalle al que llega el libro en su propio siglo: los soles emitieron rayos larguísimos por una parte, a manera de cometa, el de en medio hacia el septentrión y los colaterales hacia el oriente y el occidente. Lectura restituida del arranque: Soles vero emisere radios praelongiores ab una parte, instar Cometae.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 658»

«F1ec Cardanus ipfedefcribitde rerum uarietate,lib.1.cap.9.»la remisión con que cierra ese caso, y va al autor mismo y no a un intermediario: esto lo describe el propio Cardano en la variedad de las cosas, libro primero, capítulo nueve. Lectura restituida: Haec Cardanus ipse describit de rerum varietate, lib. 1 cap. 9.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 660»

«Ceteru quotquot interfuere;aut que recondita arcis effent, feutunc, feu etiam pott tractauere,intratríduum mortui.»el desenlace de un caso de apertura de un lugar cerrado, contado por a quiénes alcanza: por lo demás, cuantos estuvieron presentes o manejaron lo que estaba escondido en el reducto, entonces o aun después, murieron dentro de tres días. Lectura restituida: Ceterum quotquot interfuere, aut quae recondita arcis essent, seu tunc, seu etiam post tractavere, intra triduum mortui.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 660»

«Jacobus Philiphus Cernufcus, cloacá fub terraefFodi, & cocamerari iubet, fornicib, extructa, ubi perfecta eft, utfornix cofolidaret, cócludi iubet, poft uioínti dies aperít»y el procedimiento que da lugar a ese desenlace, contado paso por paso: Jacobo Filipo Cernusco manda excavar una cloaca bajo tierra y abovedarla; construidos los arcos, cuando está acabada, manda cerrarla para que la bóveda se consolide, y a los veinte días la abre. Lectura restituida del arranque: Iacobus Philippus Cernuscus, cloacam sub terra effodi et concamerari iubet.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 659»

«Verum Dieus miferícors cuíus uir. tus ín infirmitate noftra perficitur, afsiduas meas ac fuz ecclefize pro mepreces exaudiens, DD. Vuilhelmi Gratoroli Bergomatis, infignis medici opera, maiori cx parte reftituit,»el pasaje en que el cronista habla de su propia enfermedad y de quien lo atendió, y es la voz más personal de todo el libro: pero Dios misericordioso, cuya virtud se perfecciona en nuestra flaqueza, oyendo mis asiduas preces y las de su iglesia por mí, me restituyó en su mayor parte por obra de Guillermo Gratarolo de Bérgamo, insigne médico. Lectura restituida del arranque: Verum Deus misericors cuius virtus in infirmitate nostra perficitur.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 663»

«Hzc fcribit lobus ince lius de míraculis poft renatum Euangelium.»la remisión que da el título entero de la obra del autor moderno del que la crónica más toma en su parte final: esto lo escribe Job Fincelio en los milagros después de renacido el evangelio. Lectura restituida: Haec scribit Iobus Fincelius de miraculis post renatum Evangelium.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 664»

«Càrdanus de ferum uarícs tate lib.i4.cap.7 4.»otra remisión al mismo naturalista, citada por libro y capítulo: Cardano, de la variedad de las cosas, libro catorce, capítulo setenta y cuatro. Lectura restituida: Cardanus de rerum varietate lib. 14 cap. 74.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 665»

«Orphanotrophio, ut Cardanus memoríz tradidit, Romo onines puelle(erant aüt circíter 7 o)nocte unafacte funt demo niíàcz, nec ulla ufq;»un caso de posesión colectiva con su cifra y su garante: en el orfanato, como Cardano transmitió a la memoria, todas las muchachas de Roma, que eran unas setenta, quedaron endemoniadas en una sola noche, y ninguna hasta. Lectura restituida: In Orphanotrophio, ut Cardanus memoriae tradidit, Romae omnes puellae, erant autem circiter 70, nocte una factae sunt demoniacae.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 666»

«Sicidem Car danus fe noffeuirü teftatur, qui puer per fex& amplius annos,de monem fe uidere fimulauít»y el caso contrario, en la misma serie y con el mismo garante, donde lo prodigioso se declara fingido: así el mismo Cardano atestigua conocer a un varón que, siendo niño, por seis años y más fingió ver un demonio. Lectura restituida: Sic idem Cardanus se nosse virum testatur, qui puer per sex et amplius annos, daemonem se videre simulavit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 666»

«Ad uíuum exprefsit Grafpar IMaferius pictor, quí tum ibidem cum multis alijsaderat.»la procedencia del grabado declarada por el nombre del pintor y por su presencia en el lugar: lo expresó del natural el pintor Gaspar Maserio, que estaba entonces allí mismo con otros muchos. Lectura restituida: Ad vivum expressit Gaspar Maserius pictor, qui tum ibidem cum multis aliis aderat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 673»

«Vtícribit Georgius Fabrítíus deFribereo oppido. I5 Germania círculatore quodá lucri eratia, capra circumdu»otra remisión a un contemporáneo, con la escena que sostiene: como escribe Georgio Fabricio sobre la villa de Freiberg; en Germania, por cierto charlatán, por causa de lucro, una cabra llevada de un lado a otro. Lectura restituida del arranque: Ut scribit Georgius Fabricius de Friberga oppido.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 669»

«Coelum fciffumhora nos ctis nona, magnam ienís partem adeo euomuít,ut multí mortas»uno de los prodigios celestes más violentos del libro, fechado a la hora: el cielo, hendido a la hora nona de la noche, vomitó tan gran parte de fuego que muchos mortales. Lectura restituida: Caelum scissum hora noctis nona, magnam ignis partem adeo evomuit, ut multi mortales.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 674»

«urbes;ac magnaex parte cccle(tiincedíoabfumpte.Sanguíne pluít.accamelorü ímagines homine armatü abfumttes»tres portentos encadenados en una entrada, el último con figuras reconocibles: ciudades consumidas en gran parte por un incendio celeste, llovió sangre, e imágenes de camellos devorando hombres armados. Lectura restituida: urbes ac magna ex parte caelesti incendio absumptae. Sanguine pluit, ac camelorum imagines homines armatos absumentes.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 675»

«biceps infans, quatuor mas nibus, totídemt pedibus, uno autem corporetantum,natü eft, tus D'ilingenfis, quem patríalingua Oberhauufen uocant,»un parto doble descrito por la cuenta de miembros y localizado por el nombre vernáculo del pueblo: nació un niño bicéfalo, con cuatro manos y otros tantos pies, pero con un solo cuerpo, en el territorio de Dilinga, en el lugar que en lengua patria llaman Oberhausen. Lectura restituida del arranque: biceps infans, quatuor manibus, totidemque pedibus, uno autem corpore tantum, natus est.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 675»

«Síc Volateranus fcribit;olim ex cane & mulíerenatum ínfante, forma humanafuperiore pare tc, ínferíore uero canína, atqueexpíationis caufaad pontificem»un caso antiguo traído por un humanista, y con el trámite ritual que lo acompaña: así escribe Volaterrano que en otro tiempo nació de perro y de mujer un infante, de forma humana por la parte superior y canina por la inferior, y que fue llevado al pontífice para su expiación. Lectura restituida: Sic Volaterranus scribit olim ex cane et muliere natum infantem, forma humana superiore parte, inferiore vero canina, atque expiationis causa ad pontificem delatum.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 678»

«Quo díe & infansnatus ibidemque baptizatus, utFínces | liusannotauít, qui aliquotiesantequá ínlucem prodiret, in aluo materna claros omníum ftuporecíulatusedidit.»un llanto en el vientre materno, con el garante nombrado y el asombro de los presentes: el mismo día nació allí un infante y fue bautizado, según anotó Fincelio, el cual algunas veces, antes de salir a la luz, dio en el vientre de la madre claros alaridos con estupor de todos. Lectura restituida del cierre: in alvo materna claros omnium stupore eiulatus edidit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 678»

«Fíncelíus quoq defcripfit;pedes habuit quatüor uitulinos, caput n humanum uírile, atra barba, geminis auríbus humanis,»la descripción de un monstruo mixto, adjudicada al mismo autor: Fincelio también lo describió; tuvo cuatro pies de ternero, cabeza humana y viril, barba negra, dos orejas humanas. Lectura restituida: Fincelius quoque descripsit, pedes habuit quatuor vitulinos, caput humanum virile, atra barba, geminis auribus humanis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 678»

«Ethyopiz in partibus Septentríones uerfus, tur,qui humanum corpus pulchrumi hàbent,duo brachía, talesínueniun duo crura, & pedes humários,fed in humeris habent promínens canínum caput cum duobus bráchijshumanís.»la entrada de los cinocéfalos, que abre la sección de razas monstruosas del oriente con que el libro cierra: en las partes de Etiopía hacia el septentrión se hallan quienes tienen hermoso cuerpo humano, dos brazos, dos piernas y pies humanos, pero llevan en los hombros una prominente cabeza canina con dos brazos humanos. Lectura restituida del cierre: sed in humeris habent prominens caninum caput cum duobus brachiis humanis.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 688»

«Vitam degunt humanam, & affabre laborantcum feríceis & aureís filís res uas rías,quasad Magnu Canemmittunt: nonrídent nequeplorant.»y lo que de esa misma gente se consigna en cuanto a oficio y a costumbre, que es donde el monstruo se vuelve etnografía: llevan vida humana y labran primorosamente con hilos de seda y de oro cosas varias, que envían al Gran Can; no ríen ni lloran. Lectura restituida: Vitam degunt humanam, et affabre laborant cum sericeis et aureis filis res varias, quas ad Magnum Canem mittunt; non rident neque plorant.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 688»

«nifi quod à genubusinfraSatyris fimiles funt, unguibus manuü fortesacrapacesfunt,caput crinibus abundat,»otra descripción de la misma serie, hecha por comparación con una figura del repertorio antiguo: salvo que de las rodillas abajo son semejantes a los sátiros; son fuertes y rapaces con las uñas de las manos, y su cabeza abunda en cabellos. Lectura restituida: nisi quod a genubus infra Satyris similes sunt, unguibus manuum fortes ac rapaces sunt, caput crinibus abundat.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 692»

«Eorum mulieresfunt. illis (miles, fed barbulas non habent, & roftrumlatius cerunt, .Vínum non bibunt: quiínbello cadunt, habentur ut fancti,»lo que la misma entrada consigna de sus mujeres y de sus muertos en guerra: sus mujeres son semejantes a ellos, pero no tienen barbillas y tienen el hocico más ancho; no beben vino, y los que caen en la guerra son tenidos por santos. Lectura restituida del arranque: Eorum mulieres sunt illis similes, sed barbulas non habent.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 691»

«cum tardius quàm conueniebat , ab amícis ex Italia acceperímus , ex eadem tamen linguaab amico»la procedencia de ese material declarada en primera persona del plural, con la queja por la tardanza incluida: como lo hayamos recibido de los amigos de Italia más tarde de lo que convenía, y sin embargo de la misma lengua por un amigo. Lectura restituida: cum tardius quam conveniebat ab amicis ex Italia acceperimus, ex eadem tamen lingua ab amico.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 686»

«A Vguftae Raurácorum inter Bafileam ac Rínfeldam oppíz da; gallinze anferum pedibus inuentz funt.»un portento doméstico de su propia comarca, localizado entre dos villas: en Augusta Rauracorum, entre Basilea y la villa de Rheinfelden, se hallaron gallinas con pies de ánsar. Lectura restituida: Augustae Rauracorum inter Basileam ac Rinfeldam oppida gallinae anserum pedibus inventae sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 683»

«Du parui funt, híscommodéucfcunt homines quíbus»una entrada donde esos mismos seres se describen como alimento: mientras son pequeños, se comen cómodamente por los hombres de que se sirve el Gran Can. La cita se corta ahí porque el OCR intercala allí una comilla angular. Lectura restituida: Dum parvi sunt, his commode vescuntur homines quibus.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 692»

«tresfolesuifi funt, Philofophi Parahelios uocant,»la única vez en que la crónica da el término técnico del fenómeno y dice de quién es: se vieron tres soles, que los filósofos llaman parhelios. Lectura restituida: tres soles visi sunt, Philosophi Parhelios vocant.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 548»

«rendus armorum ftrepitus atque concuríus ín aére refoe»un prodigio sonoro de guerra oído en Wisemburgo del Rin, fechado en la serie de 1520: un grande y horrendo estrépito de armas y choque resonando en el aire. Lectura restituida: horrendus armorum strepitus atque concursus in aere resonans.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 548»

«Vndemultimetuconfternati,arres — ^ or: | | ptísfuís etíam armís confluxerunt, utbem ab hoftibuscinctam (ui | ob(íidione putantes.»y lo que los vecinos hicieron al oírlo, que es lo que da a la entrada su carácter de suceso y no de portento solo: por lo cual muchos, consternados de miedo, acudieron tomando también sus armas, pensando que la ciudad estaba cercada de asedio por los enemigos. Lectura restituida: Unde multi metu consternati, arreptis suis etiam armis confluxerunt, urbem ab hostibus cinctam obsidione putantes.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 548»

«nim decufTatum in ccelo, fupra oppidu luteo colore(horrens ^ du afpectu) terribileapparuit,»el portento del cielo sobre Utrecht sitiada, descrito por su figura, su color y el efecto que causa; corresponde al caso que la fuente única de esta ficha reporta para el sitio de 1528: algo aspado apareció en el cielo sobre la villa, de color amarillento, horrendo de aspecto y terrible. Lectura restituida: decussatum in caelo, supra oppidum luteo colore, horrendum aspectu, terribile apparuit.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 558»

«Id quia Burgüdici nominísíne — € terfignium clt, utrinque itaina»la lectura que del mismo signo hicieron los dos bandos, adjudicada a ellos y no al cronista: como aquello es la contraseña del nombre borgoñón, de una y otra parte así lo interpretaron. Lectura restituida: Id quia Burgundici nominis intersignium est, utrinque ita interpretati sunt.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 558»

«Burgundionum ditionis futurum.Fuere tamen inter Hattenos: quíid ínlongedíuer(am religionem uerterent.»y la lectura discrepante que la crónica consigna a renglón seguido sin arbitrar entre ellas: que la villa sería en breve del señorío de los borgoñones; hubo sin embargo entre los hatenos quienes lo volviesen a una religión muy diversa. Lectura restituida: Burgundionum ditionis futurum. Fuere tamen inter Hattenos qui id in longe diversam religionem verterent.

Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557«Lycosthenes — Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basilea, 1557), ed. latín 1557 · p. 559»

About the work

10 entries — what the apparatus and scholarship say about it

«Lycosthenes, Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon (Basel, 1557)»la forma en que la fuente única cita la obra al pie de sus casos.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 105»

«Crosses in the sky. Lycosthenes, Prodigiorum ac ostentorum Chronicon. Basel: Henrici Petri (1557), p. 494.»el pie de la figura 8, que es donde la fuente única da imprenta y página interna.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 572»

«In 1552, humanist Conrad Wolffhart (1518-1561), who took the Greek name of Lycosthenes»así presenta la fuente única al autor, con las dos formas de su nombre y sus fechas.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 44»

«An engraving of the scene accompanies the text in Lycosthenes' edition but there is no guarantee it was made especially for the book because images such as these were recycled from publication to publication»advertencia sobre las xilografías, a propósito del caso de Milán de 1478.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 153»

«which he calls a "comet," was seen in Arabia, "in the manner of a sharply pointed beam."»lo que la fuente única lee en el grabado del caso de 1479; la línea trae un número de página incrustado por el OCR antes del verbatim.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 154»

«A case with thermal effects was recorded by Lycosthenes in his Prodigiorum ac Ostentorum Chronicon»el caso de Hereford de 1520, remitido con locator interno *op. cit., 527*.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 170»

«At the time the city of Utrecht was heavily besieged, a terrible sign was seen in the sky which threw the town inhabitants into dismay and the enemies into the hope of capturing the town»lo que la fuente única transcribe de Lycosthenes para el sitio de Utrecht de 1528, con locator interno 536.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 174»

«Boaistuau drew this story from Lycosthenes, who in turn took it from Fincelius. Lycosthenes made an error in the date and location»la cadena Fincelius → Lycosthenes → Boaistuau, dicha de un caso de 1550, con el error localizado en el eslabón de en medio.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 183»

«Lycosthenes writing in AD 1552 collated 59 heavenly portents in Roman times.»cita en bloque de Raymond W. Drake, en *Flying Saucers* n.º 39 (dic. 1964): es voz de Drake, y la fecha que da es 1552, o sea la edición de Obsecuente, no este Chronicon de 1557.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · p. 532»

Las remisiones al Chronicon en la fuente única se resuelven casi siempre con «op. cit.» más un número interno —279, 413-414, 527, 536, 563, 595—, y no hay bibliografía consolidada donde desambiguarlas de la edición de 1552 del mismo humanista.

Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010)«Vallée y Aubeck — Wonders in the Sky (2010) · pp. 179, 463, 490»

Concepts treated

Prodigio (prodigium, portentum, ostentum)Crónica de prodigios y portentos: de ella toma la fuente única casos de 1478, 1479, 1520 y 1528, varios con grabado acompañante

Wonders in the Sky, pp. 153, 154, 170, 174

Cadena de transmisión (quién tomó de quién)Eslabón de en medio de la cadena Fincelius → Lycosthenes → Boaistuau, con un error de fecha y lugar localizado en él

Wonders in the Sky, p. 183

Prodigio (prodigium, portentum, ostentum)La doctrina que la portada enuncia y el prefacio desarrolla: ese linaje de portentos no ocurre por azar, sino que, mostrado al género humano, presagia la severidad divina contra los crímenes

Chronicon (Basilea 1557), pp. 11, 18

Prodigio (prodigium, portentum, ostentum)La distinción que ordena el libro: los prodigios que penden de la opinión de los hombres más que del designio de Dios han de despreciarse al modo de la superstición romana; los verdaderos son signos certísimos de la ira divina

Chronicon (Basilea 1557), p. 18

Prodigio (prodigium, portentum, ostentum)El criterio operativo con que una entrada se declara portentosa es la anomalía de conducta: un ave solitaria vista en bandada se tiene por prodigio por eso mismo

Chronicon (Basilea 1557), p. 526

Crítica de fuentes (criterios de inclusión y descarte)Reclamo doble de autoridad libresca (autores griegos y latinos probados) y de observación propia de muchos años, enunciado en la portada

Chronicon (Basilea 1557), p. 11

Crítica de fuentes (criterios de inclusión y descarte)Reservas nominales contra sus propios garantes: los números de las olimpiadas en Plinio están adulterados, los años en Vicente son corruptísimos, los nombres de los cónsules en Obsecuente corruptísimos, y el cómputo de Eusebio no se sigue

Chronicon (Basilea 1557), pp. 85, 174, 226, 235

Crítica de fuentes (criterios de inclusión y descarte)Prodigios de su propio siglo desarmados como fraude: milagros ficticios de falsos profetas, la vieja de Esslingen movida por el lucro, y un hombre que de niño fingió ver un demonio por seis años

Chronicon (Basilea 1557), pp. 429, 616, 666

Magia NaturalCoexistencia declarada de la causa natural con la providencial: no condena las razones naturales y concede mucho a la astrología; de la combustión del Etna dice que los filósofos aducen su razón natural

Chronicon (Basilea 1557), pp. 15, 584

Daimon (entidad intermedia, ni ángel ni demonio)Causación demoníaca adjudicada a sucesos concretos: cuatro mil muertos por maquinación del demonio según Trogo, y un templo caído por terremoto excitado por los demonios

Chronicon (Basilea 1557), pp. 124, 123

Works cited

Conversation

what readers say — distinct from what is recorded in the entry, which carries a citation